ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΑΡΑ-ΚΡΑΤΗΣΕ (κλεμμένο)

30.3.09 / / σχόλια (5)

το μόνο πράσινο στη πόλη είναι τα ματ -είπε ο καταληψίας της πρυτανείας του απθ, ημέρα τρίτη, 31 του μάρτη.

πάντως και η γεύση φρούτα του δάσους αποτελεί κατασκεύασμα των εμπόρων τσαγιού και τσιχλόφουσκας αφού δεν υπάρχει στη φύση -του απαντά ο εισαγγελέας με το κοινωνικό πρόσωπο.

Ετικέτες

ωρισμός

27.3.09 / / σχόλια (2)


η τέχνη για να οριστεί θα πρέπει αρχικά να ερμηνευθεί το σημείο παρατήρησης του καλλιτέχνη από το οποίο ασκεί τη κριτική του στο κοινωνικό.


αν το σημείο παρατήρησής του βρίσκεται εντός ζώνης του κοινωνικού, η ματιά του δε μπορεί να συμπεριλάβει όλα τα κομμάτια του. η δυνατότητα του ανθρώπινου βλέμματος δε μπορεί να υπερβεί, στη τελειότητα του, τα τρία σημεία του ορίζοντα με αποτέλεσμα κάποιο πάντοτε να μένει απ’ έξω. η τέχνη είναι μερική.


αν το σημείο παρατήρησής του βρίσκεται εκτός κοινωνικής πραγματικότητας και η κριτική στο κοινωνικό ασκείται μέσω μιας, έστω στιγμιαίας, διαδικασίας αποδέσμευσης απ’ το υπάρχον, απομόνωσης από το υφιστάμενο κι απομάκρυνσης απ’ το ευκαιριακό ζην, τότε η δημιουργία τείνει στο ολιστικό.


και το σημείο αυτό μοιάζει εντυπωσιακά με το νέφος των αθηνών. όταν βρίσκεσαι μέσα του δε το πολυ-καταλαβαίνεις. όταν όμως κάθεσαι στα βουνά της σαλαμίνας διακρίνεις απένατι μια πόλη που κάηκε λίγο πριν και τώρα τρώει τις στάχτες της.


ναι, κατά βάση ο καλλιτέχνης οφείλει να μισεί τη τέχνη.


Ετικέτες

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ

25.3.09 / / σχόλια (4)

Ο Λόρδος Μπάυρον αναφέρει: "Οι Έλληνες πιθανώς είναι ο πιο διεφθαρμένος, ο πιο εκφυλισμένος λαός του κόσμου. Συντρίβοντας με την επανάσταση τους εύθραστους κρίκους της αλυσίδας τους, αποκάλυψαν τον πραγματικό τους χαρακτήρα. Και είναι φυσικό να προβάλλει πιο έντονα η μελαγχολική εικόνα της ευτέλειας τους... Είναι η πιο ματαιόδοξη και η πιο ανειλικρινής φυλή της γης, μια χημική ένωση από όλα τα ελαττώματα των προγόνων τους. Σε αυτά πρέπει να προσθέσεις τα ελαττώματα των Τούρκων και μια καλή δόση από εβραϊκά. Τα πάντα φιλτραρισμένα και ανακατωμένα σε ένα τσουκάλι δουλείας".*

πώς ένας παροχέας τοκογλυφικών δανείων κατάφερε να μετατραπεί σε σύμβολο του φιλελληνισμου αποτελεί μία ακόμη επιβεβαίωση της αυθαιρεσίας πάνω στην οποία κάθε κρατικό μόρφωμα πρέπει να στηριχθεί για να υπάρξει.

*Βλ. Λόρδου Μπάυρον, Επιστολές από την Ελλάδα, 1809 - 1811 και 1823 - 1824, Ιδεόγραμμα, 1996

.

Ετικέτες

μήνυμα στο υπερπέραν

22.3.09 / / σχόλια (5)

η κοινωνική απελευθέρωση θα εκκινήσει τη στιγμή όπου οι επαναστάσεις θα πάψουν να γεννούν ήρωες. [τι τρομακτικό ε;]

Ετικέτες

Η Παρακαταθήκη της Γκουλιώνη

19.3.09 / / σχόλια (5)

ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ;

Προς τον συνήγορο του πολίτη

Ελαιώνας Θηβών / 20-2-09
Γκουλιώνη Αικατερίνη

[...] Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:


Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.

Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να…αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.

Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους… [..]

ολόκληρη η καταγγελία ΕΔΩ

Ετικέτες

κουκούλα ή βαρβαρότητα

17.3.09 / / σχόλια (7)


η υπερθετική και ξέφρενη απόπειρα του κράτους να εκφοβίσει άκομψα και άγαρμπα το ριζοσπαστικό κίνημα επιβεβαιώνει αυτόματα τη κατάσταση πανικού στην οποία βρίσκεται.

το μπαράζ της νομοθετικής βίας προς το καθαρό πρόσωπο των αντιστεκόμενων μετατρέπεται σε ολοκληρωτική νίκη των εξεγερμένων, αυτών που γνωρίζουνε πως η επαναστατική διαδικασία δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα αλλά περνάει μέσα από το προτσές της πόλωσης, του εκφοβισμού και των ακροτήτων.

ως τέτοια, η ποινικοποίηση της κουκούλας, ισοδυναμεί με κεκτημένο ενός πολυδύναμου κινήματος, σηματοδοτεί τον ερχομό νέων μορφών αντίστασης, ίσως και βιαιότερων, ίσως και νικηφόρων. [κι αυτό θα εξαρτηθεί από τη φαντασία των εξεγερμένων μιας και αυτοί είναι οι απόλυτοι διαχειριστές της].

ουσιαστικά, με την ποινικοποίηση της κουκούλας, το κράτος δίχως να το ξέρει, αυτόματα, αφαιρεί την δική του, αληθινά ξεγυμνώνεται ώστε και γίνεται από παντού στοχεύσιμο και παραμορφωμένο. πετροβολήστε ελεύθερα,

άλλωστε, οτιδήποτε προτάσσει την ενίσχυση της καταστολής και της επίβλεψης, αφαιρεί ταυτόχρονα το συλλογικό αίσθημα της δικαιοσύνης, και αργά ή γρήγορα πρέπει και θα πεθάνει.

Ετικέτες
17.3.09 / / σχόλια (8)

μπουμ

17.3.09 / / σχόλια (8)


"έρχεται κι η scotland yard να προστατεύσει τη γειτονιά της Όλγας Τρέμη δικαιώνοντας τα καλέσματα των σεχτών/ντόνατς/εξτρεμιστών περί γενικευσης του αντάρτικου. φαντασία να υπάρχει κι από στόχους άλλο τίποτα", είπε ο μαύρος ποιητής στρίβοντας ένα τρίφυλλο στη Μαβίλη.

Ετικέτες

πως ορίζεις το cult ;

16.3.09 / / σχόλια (5)

MORE..

Ετικέτες

ΧΟΜΛΕΣ

13.3.09 / / σχόλια (5)


Καθόμασταν σταυρωτά χωρίς τον Χριστό.

Ήμουν εγώ, ο Κώστας, ο Ευγένιος και η Ξανθή.

Στο κέντρο είχαμε ανάψει μία μεγάλη φωτιά που τονιζόταν από το αμίαντο σκοτάδι της νύχτας.

Το μελανό που δε το βρίσκεις στη μητρόπολη.

Τριγύρω ακούγονταν σπασμωδικά ψίθυροι ζώων, τα ουρλιαχτά των λύκων στις κορυφές.

Πίναμε αγίνωτο μούστο για να σπάσει το κρύο. Ταίριαζε και με τις θλιμμένες ιστορίες μας.

Εκεί φαίνεται και η παρέα, στις θλιμμένες ιστορίες, στον καημό της.

Ήταν ωραία κι άγρια η εποχή του 1807.


Η ιστορία της Ξανθής είχε μόλις τελειώσει. Δε τη θυμάμαι πια, παρόλο το σφίξιμο στα χείλια. Ύστερα επικράτησε ολιγόλεπτη σιωπή και πήρα το λόγο εγώ να πω τη δικιά μου.

«Ήμουν μικρός, περίπου εφτά χρονών κι ήταν η μέρα της κηδείας του πατέρα μου. Είχαν έρθει όλοι τους. Φορούσαν καλά ρούχα, επίσημα κι φαινόντουσαν μουτρωμένοι. Άλλοι έκλαιγαν απαλά, στα κρυφά ή και στα φανερά μα όλοι είχαν τη ταπεινότητα που υπάρχει πάντα σε τέτοιες στιγμές.

Εγώ δεν είχα καταλάβει καλά. Ήταν η πρώτη μου κηδεία.

Ξαφνικά κάποιος άρχισε να βγάζει λόγο επικήδειο.

Πολύ συγκινητικό λόγο. Το πλήθος ξεσπούσε σε μαζικά κλάματα.

Αν δεν ήταν κηδεία είμαι σίγουρος τώρα πως θα χειροκροτούσαν ένθερμα και πανηγυρικά. Στον επίλογό του κάτι είπε για μένα και όλοι γύρισαν και με κοίταξαν με φανερή συμπόνια και εγκαρδιότητα.

Είχα κοκκινίσει από ντροπή και περηφάνια.

Ύστερα το λόγο πήρε ένας ξάδερφος του πατέρα μου. Φαινόταν πιωμένος και τους ξάφνιασε. Άρχισε να λέει πως ο Γιόχαν, ο μπαμπάς μου δηλαδή, ήταν κακός άνθρωπος, πως μισούσε όλο τον κόσμο και πως του άξιζε αυτός ο μαρτυρικός θάνατος. Ανέφερε πως ο Γιόχαν ζούσε σαν ένας τεμπέλης μέθυσος και πως είχε φτάσει σε σημείο να σκοτώσει άλλον άνθρωπο. Και ποιον άνθρωπο. Την ίδια του τη γυναίκα!

Τη μητέρα μου δηλαδή. Το πλήθος άρχισε να διαμαρτύρεται.

Ο παπάς έχασε τη διακριτικότητα του και τον απωθούσε από το βήμα φανερά ενοχλημένος από το γεγονός. Αυτός όμως, αν και εκτός θέσης, συνέχιζε :

‘ Ναι αγαπητοί μου! Δολοφόνος! Αυτός προκάλεσε το θάνατο της Ανέλ.

Και δε σας το κρύβω, την αγαπούσα, την αγαπούσα στα κρυφα.

Αυτό όμως πως μπορεί να δικαιολογήσει τη πράξη του;

Τη κακοποίησε μέχρι θανάτου. Μη κρύβεστε.

Τη χτύπησε με τις γροθιές του ανελέητα. Το τέρας! Βρισκόταν πεσμένη στο πάτωμα,

κι ανήμπορη τον παρακαλούσε να σταματήσει, να δείξει λίγο οίκτο μα αυτός όλο και δυνάμωνε τα χτυπήματα με τις σιδερένιες μπότες του. Τη βαρούσε ημιλυπόθυμη στη κοιλιά, στο πρόσωπο κι αιμορραγούσε. Αυτό ήταν. Κι αυτός ήταν ο Γιόχαν που ήρθατε σήμερα να τιμήσετε. Υποκριτές. Στη κόλαση και ‘σείς!’

Ο όχλος ήταν πια εξαγριωμένος, μανιασμένος είχε αρχίσει να τον λυντσάρει,

να κάνει χειρονομίες προς το μέρος του. Οι θαρραλέοι μάλιστα τον πετροβολούσαν.

Κι ας είχε πει την αλήθεια.

Εκείνη τη στιγμή άρχισα να τρέχω για να ξεφύγω από την αλλόκοτη αυτή κατάσταση.

Πήδαγα την ηλικία μου, τη γη και τους ανέμους.

Ήθελα να πάω στην εκκλησία του Πετροπαβλόφσκ να συναντήσω τη γιαγιά του Γκόρκυ.

Λεφτά δεν είχα για το τρένο κι έτσι κατευθύνθηκα δυτικά.

Δεν άργησα να βρεθώ στις όχθες του Τάμεση.

Εκεί όπου καθόταν ατάραχος ένας άντρας μετρίου αναστήματος.

Του είπα ρητά : «πάρε με μαζί σου, σε παρακαλώ.»

Ποντάρισα το βήμα μου σε αυτόν.

Άρχισε να γελάει με όση δύναμη μπορούσε.

«Είμαι άστεγος» μου λέει, «Χόμλες».

Δε κατάλαβα τι σήμαινε η λέξη και επέμεινα: « Σε ικετεύω..»

Τι τα λέω ε.

Ήμουν άτυχος.


Εντωμεταξύ η φωτιά είχε ορφανέψει και το σκοτάδι έπεφτε σιγά-σιγά.

Επικράτησε σιωπή στη παρέα.

«Ότι χάνει η φωτιά το παίρνει ο ουρανός σε χρώμα» είπε η Ξανθή.

Χαμογέλασα, είχε έρθει το ξημέρωμα, ίδια η καύτρα.

Σηκώθηκα και πήρα το δρόμο στο χωριό. Δε τους ξανάδα.

Μπαρκάρισα την άλλη μέρα για το Άντεν,

του 20ου αιώνα.


East End, Ιούλιος 06''


Ετικέτες

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ Κ.Ο.ΒΑ

10.3.09 / / σχόλια (9)


Στην αναρχία δε θα φτάσουμε ούτε σήμερα,
ούτε αύριο, ούτε ποτέ.
Στην αναρχία θα πορευόμαστε σήμερα, αύριο και για πάντα.
-Ενρίκο Μαλατέστα-

Ένας φίλος έχει βαλθεί να φέρει την ιστορία στα μέτρα του, παρουσιάζοντας την αναρχία ως ένα μύθο, ως ένα πρωταπριλιάτικο ψέμα περνώντας με τις ώρες από κόσκινο κάθε γνωστό αναρχικό γεγονός ή πρόσωπο που έχει καταγράψει η ιστορία ώστε να αποδείξει τον ψευδή και αντεπαναστατικό τους χαρακτήρα. Ενδεχομένως, μερικά από τα στοιχεία που παραθέτει να είναι αληθή, αλλά τι νομίζει πως κάνει;

Η προσωπική μου απάντηση είναι πως χάνει χρόνο (αν και μάλλον νομίζω πως πληρώνεται για αυτό). Διότι η αναρχία δεν είναι μια θεωρία παγιωμένη, με γραφές κι ευαγγέλια, για να μπορεί να καταγραφεί συνολικά, να ερμηνευθεί ιστορικά και ενδεχομένως να διαψευσθεί. Αγνοεί πως η αναρχία είναι ζήτημα εσωτερικό, εντοπίζεται μέσα μας, γιατί είναι συναίσθημα, ένστικτο κι όχι μια επίπλαστη γραφή. Δεν πρόκειται για κάτι που χαρίζεται με το διάβασμα, μονάχα βιώνεται και κατακτιέται. Ισοδυναμεί με την πρακτική της φαντασίας, της αίσθησης που δεν μας την κληροδότησε κάποιος ιστορικός με γένια και η οποία κρίνεται καθημερινά, την αισθάνεσαι μέσα στις φλέβες σου, γεννιέται στο παρόν. Μοιάζει με το ποτάμι που κοιτάει μόνιμα μπροστά γι' αυτό και είναι αδύνατον να αμφισβητηθεί αφού από τη φύση της είναι ¨καταδικασμένη¨ να εξελίσσεται διαρκώς, ώστε να μη μπορεί να πεθάνει παρά μόνο τη στιγμή που η φύση θα σταματήσει να γεννάει σπόρους. Περί αυτού πρόκειται.

Ετικέτες

ουτε μια ώρα

9.3.09 / / σχόλια (6)

Για τον πρώτο νεκρό φαντάρο του Μάρτη:

Κύριε πρόεδρε -σας στέλνω ένα γράμμα-που ίσως να
διαβάσετε-
Αν έχετε καιρό-Φτάσανε τα χαρτιά μου πως πρέπει να
καταταγώ
-να φύγω για τον πόλεμο-το αργότερο Τετάρτη
-Όμως κύριε
πρόεδρε-δεν πρόκειται να πάω-δεν βρέθηκα σε αυτή τη γη-
για να σκοτώνω αθώους
-Δε θέλω να θυμώσετε-μα πρέπει να σας πω
-πως το έχω πάρει απόφαση-
να γίνω λιποτάκτης
-Βλέπω στη λίγη μου ζωή
-πως πέθανε ο πατέρας μου-πως φύγανε τα αδέρφια μου-
και τα παιδιά μου κλαίνε-Η μάνα μου από τα βάσανα
-τώρα βαθιά στον τάφο-
γελάει με τους εξοπλισμούς-περιγελάει τους στίχους
Όταν με χώσαν φυλακή-άρπαξαν τη γυναίκα μου-άρπαξαν
την ψυχή μου
-το παρελθόν που αγάπησα.
Αύριο ξημερώματα-την πόρτα θα χτυπήσω
-στα μούτρα των νεκρών καιρών-και θα χυθώ στους δρόμους-
Θα
Ζητιανέψω τη ζωή μου-γυρνώντας τη Γαλλία-απο Βρετάνη ως
Προβηγκία
-και σε όλους θα φωνάξω
-άρνηση στην υποταγή
-άρνηση στην κατάταξη
-μην πάει κανείς στον πόλεμο-να φύγετε αρνηθείτε-
αν αίμα πρέπει να χυθεί-να δώστε το δικό σας
-αφού αυτό διδάσκετε-σε όλους, κύριε πρόεδρε
-κι αν είναι να με πιάσετε-πέστε στους χωροφύλακες-
οτι θα είμαι άοπλος-κι αν θέλουν ας μου ρίξουν.

ΜΠΟΡΙΣ ΒΙΑΝ

Ετικέτες

χρώματα περάματος

4.3.09 / / σχόλια (3)

....

Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ