Ο ΤΕΤΡΑΠΟΔΟΣ ΒΟΥΔΑΣ

20.12.09 / /

Αφιερωμένη στο Φρίντριχ

Έχω ανάγκη να κάνω μια ανάρτηση βουτηγμένη στα λασπόνερα της κανονικότητας. Άλλωστε πρέπει να ήμουνα εννιά χρονών στ' αλήθεια. Η ατμόσφαιρα μοιάζει γιορτινή, έχουμε έρθει με τους γονείς μου στο χωριό και θυμάμαι να βρισκόμαστε σε ένα υπαίθριο γλέντι. Ο κόσμος πάει κι έρχεται, το λαμέ είναι στη μόδα, ένας τοπικός παράγοντας παίρνει το λόγο από το μικρόφωνο διακόπτοντας τη μουσική για να προαναγγείλει την έναρξη της λαχειοφόρου αγοράς. Εντωμεταξύ, η απόχρωση της ώχρας επικρατεί στο χώρο λες κι ενδιέφερε κανέναν.
- Διάλεξε αγόρι μου δύο χαρτάκια, θυμάμαι να λέει η μάνα μου. Σηκώθηκα όρθιος και με σπουδαιότητα μεγάλου άνδρα τράβηξα με δύναμη δύο λαχνούς, τους οποίους έβαλα αμέσως στη τσέπη μου, όσο πιο βαθιά μπορούσα. Η ώρα περνούσε, βαριόμουν, κι ύστερα θυμάμαι να τρέχω γύρω από έναν πλάτανο παρέα με ένα κορίτσι, σύντομα μαζεύονται κι άλλα παιδιά ώσπου ακούω απ' το μικρόφωνο: Ήρθε η ώρα της κλήρωσης!
- Σ' έπιασα!, μου φωνάζει το κορίτσι, αλλά δεν έδωσα σημασία. Έστεκα τώρα ακίνητος με τα μαγικά χαρτάκια στο χέρι, σίγουρος πως θα φύγω από το πανηγύρι αγκαλιά με το μεγάλο δώρο.

- Τρίτος νικητής ο αριθμός 293, ακούστηκε, ενώ τα πόδια μου άρχισαν να παγώνουν. Δε μπορεί τα μαθηματικά μου να κάνουν λάθος. Θεούλη μου, δύο-εννιά-τρία, είχα το λαχνό στα χέρια μου.

- Ο αριθμός 293 κερδίζει μια μασταροβύζα, συνέχισε ο εκφωνητής σε έντονο ύφος κι εγώ άρχισα να τρέχω προς το τραπέζι των γονιών μου ελπίζοντας πως η μασταροβύζα είναι ένα μεγάλο τηλεκατευθυνόμενο τρενάκι. Αμέσως μου εξήγησαν πως τελικά επρόκειτο για ένα πρόβατο, την εκλεκτή προβατίνα του βοσκού. Η μάνα μου έξαλλη να μη το θέλει, ο πατέρας μου να ξεκαρδίζετε με την ιδέα να έχουμε ένα πρόβατο στο κήπο παρέα με το σκύλο, κι εγώ να κρατώ απογοητευμένος με τις παλάμες μου τα μάγουλά μου. Την επόμενη μέρα αναχωρήσαμε χαιρετώντας τους συγγενείς, έχοντας τη προβατίνα στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Το μαρτύριο αρχίζει.


Σε όλη τη διαδρομή το ζωντανό ήταν ιδιαίτερα ήσυχο, κάτι που με προβλημάτιζε. Φτάνοντας σπίτι έτρεξα στο πορτ μπαγκάζ και καθώς το άνοιξα διαπιστώσα πως η προβατίνα δεν είχε πάθει ασφυξία. Έβγαλε μόνο ένα βέλασμα ανακούφισης καθώς με είδε και νομίζω πως της χαμογέλασα. Οι πρώτες μέρες στο κήπο του σπιτιού ήταν αναγνωριστικές. Ο βέλγικος λύκος δεν είχε διαθέσεις απειλητικές, γύρναγε συνεχώς γύρω από το μαλλιαρό πρόβατο, το έσπρωχνε με τη μουσούδα του, το μύριζε από όλες τις μπάντες. Νομίζω πως το είχε συμπαθήσει. Λίγες μέρες αργότερα ήμουν πεπεισμένος πως είχαν γίνει άσπονδοι φίλοι. Γάβγιζε ο σκύλος, βέλαζε το πρόβατο. Καβάλα ο σκύλος, καβάλα το πρόβατο. Αχώριστη ζωή. Ο λύκος είχε γαληνέψει και οι γείτονες συχνά μου έλεγαν πως ο σκύλος τα βράδια γάβγιζε σαν αρνί αλλά δεν έδινα σημασία. Το μόνο που ήθελα ήταν να σχολάω και να πηγαίνω για παιχνίδι με τα τετράποδα. Θυμάμαι ένα πρωινό Κυριακής που ξύπνησα και ο κήπος ήταν αδειανός, η πόρτα της αυλής μισόκλειστη. Όπως φαίνεται το είχαν σκάσει αποβραδίς. Ευτυχώς, ύστερα από αρκετές ώρες αναζήτησης εντοπίστηκαν στο κοντινό βουνό να κυνηγιούνται περιχαρείς κι ευτυχισμένοι σε ένα χορταριασμένο τοπίο. Από τότε άρχισα να τα βγάζω και βόλτα πότε-πότε. Όλα κυλούσαν ήρεμα μέχρι το πρωινό του Πάσχα.


Το πρόβατο σφάχτηκε ξημερώματα σκούζοντας. Ο κρεοπώλης έκανε τη δουλειά στα μουλωχτά, μπροστά στα έντρομα μάτια του σκυλιού που είχε δεθεί για τη περίσταση. Σόκ. Το βράδυ έγινε γλέντι με το κρέας του και οι γονείς μου είχαν την εκπληκτική ιδέα να πάνε τα κόκκαλα στο σκύλο. Φυσικά ούτε που τα άγγιξε. Έχεις δει σκυλί να χάνει τα φύλλα του; Από την ώρα της σφαγής ο βέλγικος λύκος μαράζωσε. Του πήγαινα νερό, του έβαζα φαγητό, αυτός δε σήκωνε ούτε τα μάτια. Αρνήθηκε να ζήσει, παραιτήθηκε από τις επιθυμίες του, ολοκληρωτικά. Επί μία βδομάδα, ορκίζομαι, πως βρισκότανε σε παγωμένη κουλουριαστή θέση, και σε αυτή ακριβώς τη θέση πέθανε από ένα αλλόκοτο πείσμα θανάτου. Οι γιατροί μιλούσαν για αδιάγνωστο αίτιο και μαλακίες. Οι γονείς μου περίλυποι, εγώ πεισιθανάτιος και σίγουρος πια πως μεγαλώνω σε μια κοινωνία για πάντα τρομαγμένη όσο θα συνεχίζει να ζει έξω από τον μάρσιπό της.


Κι αυτή ήταν η βουκολική μου ιστορία αν και ένα πράγμα με στεναχωρεί, τώρα, περισσότερο από τα άλλα: πως δε θυμάμαι το όνομα του σκύλου μου, ίσως εσκεμμένα αρνούμαι να το θυμηθώ διότι θα προτιμούσα να τον φώναζα Βούδα, μακάρι τότε να τον φώναζα Βούδα.


Ετικέτες

20 σχόλια:

΄Αρτεμις on Κυριακή, Δεκεμβρίου 20, 2009 6:31:00 μ.μ.

Η πιο καλή ελεγεία για τους παράξενους σκύλους...Και μοάζουν τόσο με τους παράξενους ανθρώπους που μ' ένα τρελό πείσμα θέλουν να ζήσουν με τους δικούς τους κανόνες..Με γοητεύον τέτοια πλάσμα τα και τ' αγαπώ τόσο πολύ χωρίς δυστυχώς ν' ανήκω στην κατηγορία τους.

Comment by Korlakas on Κυριακή, Δεκεμβρίου 20, 2009 8:16:00 μ.μ.

Τοση αφοσιωση κι αγαπη, που αγγιζει την απολυτη ελευθερια!
Ανατριχιαστικη η ιστορια σου.

Comment by ΟΧΙΑ on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 9:12:00 π.μ.

Έπρεπε να σφαχτεί και ο λύκος που έγινε πρόβατο για ένα πρόβατο που για χάρη του, είχε γίνει λύκος.
Το πρόβατο πώς το έλεγαν, θυμάσαι;

Comment by simple man on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 9:17:00 π.μ.

Όταν η φύση αναθεωρεί έρχεται ο άνθρωπος και την βάζει στα μέτρα του.
Μόνο που ο σκύλος ακολούθησε την φύση και αυτοσφαγιάσθηκε, κόντρα στον άνθρωπο ο οποίος όλα τα θέλει στα μικρά, θλιβερά μέτρα του.

σμήννεφα on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 10:29:00 π.μ.

σνιφ, σνιφ...

Comment by Φώντας on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 10:53:00 π.μ.

Δηλαδή ο "Βούδας" ήτανε "ζώον" και οι δημιουργοί τούτης της κοινωνίας "άνθρωποι";

Comment by ClouD on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 4:33:00 μ.μ.

:-)

Ανώνυμος on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 4:42:00 μ.μ.

και τα σχόλια είναι αφιερωμένα στο φρίντριχ, έχω το δικαίωμα κι εγώ να ζήσω μια ψευδαίσθηση ε.
κι όσο για το πρόβατο δε θυμάμαι να το είχα ονομάσει, θα μου άρεσε όμως το 'σνιφ, σνιφ'.

πρτφ

Comment by The Motorcycle boy on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 6:04:00 μ.μ.

Γιατί έχει λασπόνερα η κανονικότητα; Όλες οι ανωμαλίες είναι εξίσου σεβαστές.

Κι εγώ θυμήθηκα μια ιστορία μ΄ένα βέλγικο λυκόσκυλο που ήταν σ΄ένα σπίτι εδώ παρακάτω και του άναψε τ΄αυτιά μια μέρα από τις σφαλιάρες εκείνο το ρεμάλι ο Σπήλιος για να του αρπάξει το περιλαίμιο με τα καρφιά (είχαμε βλέπεις να πάμε στους Γκαν Κλαμπ)... Συγκινητική ιστορία κι ας μην το χάρηκε το περιλαίμιο (που βρωμοκόπαγε αντιτσιμπουριακό) ο Σπήλιος -επειδή τον μαγκώσανε λίγο αργότερα και τον στείλανε Τήρυνθα.

Ανώνυμος on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 6:56:00 μ.μ.

μότορ, όσο κι αν θες να προβοκάρεις το μνημόσυνό μου, όσο κι αν ο Σπήλιος είναι προϊόν της φαντασίας σου, το ίδιο και ο σκύλος, όσο κι αν ξέρεις πως η πόλη γράφεται ορθά Τίρυνθα, εγώ θα σου ομολογήσω πως στο τέλος της ιστορίας, συγνώμη, αλλά χάρηκα που ο τύπος σου εξορίστηκε εκεί. όχι τίποτα άλλο, αλλά πάντα μου την έδιναν οι ποζεράδες με τα καρφιά.

πρτφ :)

Comment by tiktos on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 7:48:00 μ.μ.

πρτφ ζωγράφισες, με αίμα,αλλά ζωγράφισες.
Όπως είπα και στην οχιά ό,τι και αν πάθουμε λίγο θα είναι.

Comment by kakalon on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 7:49:00 μ.μ.

Όπως έγραψε και ο Φώντας άλλα είναι τελικά τα ΖΩΑ.

Χέσε τους ποζεράδες της καθημερινότητας αφερφέ, τζάμπα μάγκες είναι.

Comment by ClouD on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 9:17:00 μ.μ.

άμα δε φοβάσαι κάποιον τελευταίο άνθρωπο νομίζω όχι μόνο έχεις αλλά μπορείς να εξασκήσεις κιόλας το δικαίωμα

πάντως χαμογέλασα όπως κάπου ένιωσα να συμπάσχω στην ψευδαίσθηση. σ' αυτο ισως να παιζει καποιο παραπανω ρολο το ονομα.

Comment by Μύριος on Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2009 11:17:00 μ.μ.

Στην αρχή γέλασα, μετά με πήρε μια στεναχώρια... Σκυλίσια ιστορία. Ανθρώπινη δεν είναι.

Comment by The Motorcycle boy on Τρίτη, Δεκεμβρίου 22, 2009 8:59:00 π.μ.

Οτι θέλω να προβοκάρω το μνημόσυνο ισχύει απολύτως -άλλωστε πάντα ένιωθα άβολα στα μνημόσυνα εξ ου και το σχετικό κανιβάλισμα.

Την πουτάνα την Τίρυνθα ποτέ δεν έμαθα να τη γράψω σωστά -έφταιγε μάλλον το μεσοβέζικο καθεστώς των φυλακών της.

Αλλά, δικέ μου, ελάχιστες φορές μιλάω για υπαρκτά πρόσωπα κι ακόμα πιο λίγες γράφω τα κανονικά ονόματά τους, κυρίως όταν τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν είναι πλέον μαζί μας -όπως στην περίπτωση του Σπήλιου. Δίκιο έχεις, καλά του κάνανε και τον δέσανε γιατί είχε λαμπαδιάσει έναν Ζητά το κωλόπαιδο και μετά καθόταν από πάνω και τράβαγε φωτογραφίες (κάποιο ψώνιο).
Αλλά οι ποζεράδες δεν είχαν εμφανιστεί ακόμα τότε -ήθελε κάνα δυο χρόνια να σκάσει το μπλιτζ -εκτός αν θεωρείς ποζερά ένα άτομο που καθόταν μονίμως μπροστά στις πόρτες για να τον σπρώξει όποιος μπει και να πλακωθεί στο ξύλο, χαχαχαχα. Εκείνα τα χρόνια για να φορέσεις καρφιά έπρεπε να έχεις μπάρμπα πεταλωτή ή διάθεση να σου πιάσει τον κώλο ο Βανάκος στο Ριμέμπερ.

Ανώνυμος on Τρίτη, Δεκεμβρίου 22, 2009 7:14:00 μ.μ.

φαίνεται σωστό παλικάρι τελικά ο σπήλιος, άλλωστε δε μακελεύω μνημόσυνα φίλων.

ταραγμένα χρόνια, ο σπήλιος έφυγε, βγήκαν ψηφιακές και οι ζητάδες πλήθυναν. οι φυλακές στη τίρυνθα εξακολουθούν άραγε;

αυτόν τον βανάκο από το ριμέμπερ νομίζω πως τον πέτυχα προχτές στη τηλεόραση.

πρτφ

Comment by The Motorcycle boy on Τρίτη, Δεκεμβρίου 22, 2009 8:48:00 μ.μ.

Αυτό παντως να έχουν φύγει μπόλικοι πανκηδες και να ζει ακόμα ο αγύρτης ο Βανάκος -δεν το καταλαβαίνω! Κάτι με διαλεκτικό υλισμό θα πρέπει να σχετίζεται αλλά ήμουνα ανέκαθεν σκράπας στο σχετικό μάθημα

Comment by disa on Πέμπτη, Ιανουαρίου 28, 2010 8:39:00 π.μ.

AV,無碼,a片免費看,自拍貼圖,伊莉,微風論壇,成人聊天室,成人電影,成人文學,成人貼圖區,成人網站,一葉情貼圖片區,色情漫畫,言情小說,情色論壇,臺灣情色網,色情影片,色情,成人影城,080視訊聊天室,a片,A漫,h漫,麗的色遊戲,同志色教館,AV女優,SEX,咆哮小老鼠,85cc免費影片,正妹牆,ut聊天室,豆豆聊天室,聊天室,情色小說,aio,成人,微風成人,做愛,成人貼圖,18成人,嘟嘟成人網,aio交友愛情館,情色文學,色情小說,色情網站,情色,A片下載,嘟嘟情人色網,成人影片,成人圖片,成人文章,成人小說,成人漫畫,視訊聊天室,性愛,a片,AV女優,聊天室,情色

Ανώνυμος on Τετάρτη, Φεβρουαρίου 03, 2010 11:30:00 π.μ.

συμφωνώ με την disa απόλυτα

Ανώνυμος on Τετάρτη, Φεβρουαρίου 03, 2010 11:30:00 π.μ.

συμφωνώ με την disa απόλυτα

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ