ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ ΕΤΟΥΣ

31.12.10 / / σχόλια (5)

πρωτάκουστο: ένας κρεμασμένος στο σαλόνι μου ανήμερα πρωτοχρονιάς. Αγουροξυπνημένος εγώ, ούτε που τον πρόσεξα. Φτιάχνω καφέ, πατάω play, και πριν ανάψω ένα τσιγάρο, μέσα στη διαφάνεια της φλόγας διέκρινα τον κρεμασμένο στον απέναντι τοίχο να τρεμοπαίζει. Διατήρησα την ψυχραιμία μου.

Λέω ιδέα μου θα 'ναι δε μπορεί. Σβήνω τον αναπτήρα κι ο κρεμασμένος εκεί, να με κοιτάει στον κρόταφο. Στο διάλο πρωινιάτικα. Πιάνω το πριόνι από την αποθήκη. Για να τεμαχίσεις έναν κρεμασμένο ο καλύτερος τρόπος είναι να τον χωρίσεις σε δύο στήλες κάθετες και οχτώ οριζόντιες. Θα χρειαστείς 16 τάπερ και σε 7 ώρες περίπου θα έχεις τελειώσει. Μην αγχωθείς, σήμερα έχεις χρόνο, δε δουλεύεις.

Μετά μπορείς να ξαναφτιάξεις καφέ, να πατήσεις πάλι το play και μέσα στη διαφάνεια της φλόγας να διακρίνεις αυτό που πρέπει να διακρίνει κανείς όταν πίνει καφέ το πρωί της πρωτοχρονιάς. Μπετό βαμμένο, ούτε καν λευκό τοίχο. 

Ετικέτες

ΟΙ ΣΚΟΡΕΡ

29.12.10 / / σχόλια (2)

τρία πιτσιρίκια στην πλατεία νέα σμύρνης
έχουν κάνει τη βιτρίνα του χιλφίγκερ
ένα τέρμα χωρίς δίχτυα

και σουτάρουν μες τη νύχτα
πτώσεις ιαχές
κράζουνε οι νικητές

όμως εγώ 
δεν είδα γκολ να μπαίνει.

Ετικέτες

Ο ΚΑΠΛΑΝΙ ΩΣ GADGET

26.12.10 / / σχόλια (15)

O γκαζμέντ καπλανί δεν υπάρχει ως σώμα. Πώς να το πω;
Δεν γεννήθηκε σε μαιευτήριο κι ούτε υπήρξε ποτέ έμβρυο.
Πρόκειται για μια ψεύτικη περσόνα που δημιουργήθηκε σε τηλεδιάσκεψη στα γραφεία του ΔΟΛ, με σκοπό να τον διαβάζουν οι πασοκοτραμπούκοι και να ψευτοκαταπίνουν τα ενοχικά τους σύνδρομα.

Αποσυνδέστε τον κύριε Ψυχάρη.
Η δουλειά έγινε.

Ετικέτες

Η ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ (2)

24.12.10 / / σχόλια (5)

Σε ένα αεροπλάνο που πέφτει και σε ένα καράβι που βουλιάζει δεν υπάρχει κανένας άθεος, μας πληροφόρησε ο κ. Παπαθεμελής αντιδρώντας στην πολιτική ορκωμοσία στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Κι είπε μεγάλη αλήθεια: πέρα απ’ το ότι η θρησκεία μοιάζει με ναυάγιο, αφορά μονάχα τους τρομαγμένους.

Αστειεύεστε; Βεβαίως συμφωνώ πως κάποιοι πολιτικοί πρέπει να πάνε φυλακή, μας δήλωσε ρητά η κ. Ντόρα Μπακογιάννη σε συνέντευξη στον Κούλογλου με τη μεγάλη γλώσσα. Ήδη κάποιοι έχουν πάει, σκεφτόταν από μέσα της με θλίψη. Προφανώς εννοούσε τον Χριστοφοράκο.

Οι εξουσιαστές θα έπρεπε να ανησυχούν. Η θύελλα έρχεται, μας ενημέρωσε ο επαναστατημένος Ν. Κοτζιάς σε άρθρο του στην ελευθεροτυπία, προσπαθώντας να μας κλείσει τα μάτια στο γεγονός πως για δέκα περίπου χρόνια το καθίκι ήταν το δεξί χέρι του πρωθυπουργού.

Η δυνατότητα οποιουδήποτε να κυκλοφορεί ελεύθερος χωρίς να υφίσταται βάναυση επίθεση είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί, μας δήλωσε από τη Βουλή ο κ. Πάγκαλος με αφορμή τα μπουνίδια στον Χατζηδάκη, εκφράζοντας ταυτόχρονα παράπονο που τα αλεξίσφαιρα δε του κουμπώνουν.

Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν όργανο του παγκόσμιου σιωνισμού, είπε ο μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ επιβεβαιώνοντας ότι ζούμε ήδη σε μεταχριστιανικές κοινωνίες.

Ο Αλέξης Παπαχελάς από την Καθημερινή επιτέθηκε στα Μ.Μ.Ε. που διαμαρτυρήθηκαν για τη σύλληψη ενός πιτσιρικά που πέταξε μολότοφ, χαρακτηρίζοντας αυτα ακραία και λαϊκίστικα. Φυσικά δε τα κατονόμασε, διότι πολύ απλά δεν υπάρχουν. Γνωρίζει το μούτρο πολύ καλά τι θα πει προληπτική δημοσιογραφία.

Συζητώντας για το μνημόνιο στο tvxs (θέλω κι άλλες διαφημίσεις - μικρές αγγελίες - google ads - τράπεζα πειραιώς – ταμιευτήριο - κάρτα φίλων 105,5 - πουκάμισα μπότες πουλόβερ - παρίσι Disney από 459€ - κ.λπ.) η διαγραμμένη από το Πασόκ Σ. Σακοράφα αναρωτιέται: είχαμε ποτέ φανταστεί ότι ένας πρωθυπουργός θα έφτανε σε τέτοιο σημείο; Κρίμα, δε με είχε ακούσει τότε.
Είμαι βέβαιος πως θα ξεπεράσουμε τις δυσκολίες, τόνισε με νόημα από το Προεδρικό Μέγαρο ο Παπούλιας. Έλα να μου το πεις αυτό και μέσα στο 2011 παππούλη, όταν θα βγάζει η Τρέμη έκτακτο δελτίο με τίτλο: χαροπαλεύει στην εντατική του Ερρίκου Ντυνάν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.
 

Ετικέτες

ΟΔΙΚΑ

23.12.10 / / σχόλια (5)

η μνήμη του τηλεθεατή μοιάζει με την άσφαλτο [σε δυστύχημα]:
σε τρεις μέρες έχει πιει όλο το αίμα
 ﻱ

Ετικέτες

ΣΑΝ ΒΓΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΗΓΑΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΚΟΝΑ - ΝΑ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΒΡΟΥΝ ΚΑΡΑΜΠΙΝΙΕΡOI

21.12.10 / / σχόλια (3)

Στο ποτάμι σύρε Χασάν
Στο γεφύρι βγες βρε Χασάν, στο γεφύρι βγες
Ματωμένο σε προσμένει
Να διαβείς δε θες...

Στο ποτάμι σύρε Χασάν
Μια γουλιά να πιεις βρε Χασάν
Παγωμένο σε κοιτάζει
Μα 'συ μην το δεις

Του θυμού τη φλόγα Χασάν
Σου τ' ορμήνεψαν βρε Χασάν
Πως τη σβήνει το αίμα Χασάν
Σε ξεγέλασαν

Τα φτερά σου χτύπα Χασάν
ʼτυχο πουλί, βρε Χασάν
Πιο στενό κι απ' το γεφύρι
Είναι το κελί...

Ετικέτες

Νέα Πέραμος - Φανερωμένη

20.12.10 / / σχόλια (5)

Μεσάνυχτα πρωτοχρονιάς
πιοτό χαρτάκι και χιονιάς
ευκαταστατισμός και πόθος,

μα στο πορθμείο της γραμμής 'Ν. Πέραμος - Φανερωμένη'
-ίσως το πιο ασήμαντο λιμάνι στον κόσμο-
έφυγε το τελευταίο φέρι για απέναντι
κι άφησε πίσω του τον όλεθρο.

Στην καντίνα 'Η γλυκιά Ελλάς"
ο πλανόδιος με το μπουζούκι
φράγκο-φράγκο μετράει την είσπραξη
-βγαίνει στο σύνολο δεκαεφτά ευρώ-

Πιάνει την κούπα με κρασί
τώρα δικαιούται να πιει σα πελάτης
τι κι αν η παρέα του είναι του λιμανιού σκυλιά;

Ύστερα πιάνει το μπουζούκι
τώρα μπορεί να πενίζει για τη πάρτη του
τι κι αν κάνει το Τσιτσάνη αμανέ;

εδώ δεν επιτρέπονται τα γέλια
το λούμπεν κέφι 'ναι κατάθλιψη.

 
οι φωτογραφίες προέρχονται από την  'Αγρύπνια"
την πιο μέτρια ταινία του νίκου γραμματικού 
με το πιο σπουδαίο τέλος που έχει υπάρξει ποτέ
στον ελληνικό κινηματογράφο.

Ετικέτες

ΑΛΗ.ΡΟΥ.ΔΗΜ.

17.12.10 / / σχόλια (19)

όταν μετριάζεται η πολυπλοκότητα
ο λόγος σπάει τις αλυσίδες του
και βγαίνει μια ντουντούκα
άλλωστε δεν είναι μυστικό:

ΓΝΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΡΕ ΚΟΥΦΑΛΕΣ

από indymedia

Ετικέτες

ΑΞΙΣ ΚΑΙ ΞΕΡΟΣ

15.12.10 / / σχόλια (41)


Ετικέτες

ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ Ε

14.12.10 / / σχόλια (6)

dε θυμάμαι πολλά πράγματα απ’ τη ζωή μου -μόνο κάτι πρωινά με υγρασία.

ήταν οι μέρες που ο πάγος σού έτριβε τα κόκκαλα, κι εσύ έπρεπε να ετοιμάσεις μια σάκα για εφτάωρο.

μα τα ψυχρότερα πρωινά είναι λίγο πριν τη ξαφνική ηλιοφάνεια: «Θέλετε να πάμε εκδρομή σήμερα;» ανήγγειλε ο μηχανικός του παιδικού όχλου στο προαύλιο.

σε κλίμα επευφημιών των συμμαθητών μου έγω ένιωθα πάλι την υγρασία να με πηρουνιάζει γιατί πάντα με τρόμαζε η λέξη εκδρομή περισσότερο κι απ’ τον διευθυντή.

σα τους απροσάρμοστους να περπατάω δίπλα από τσούρμο παρέες δήθεν αδιάφορος σε κάτι παραθαλάσσιες γειτονιές ή κάμπους κοντά στο σχολείο, αλλά και πιο μακριά, στην επίδαυρο, στην Ιτέα, στην ύδρα, πάντα η ίδια ιστορία.

ο νηπιακός μου φίλος τ. είχε παρατήσει το σχολείο ενάμιση χρόνο για να ρίχνει μπετά με τον πατέρα του. σήμερα παιδεύεται με την πρέζα κι ώρες-ώρες τον βαριέμαι.

κι η μ. είχε μετακομίσει οικογενειακώς στην σαουδική αραβία. άκου σαουδική αραβία. ούτε που μας το ανακοίνωσε πιο πριν κι ούτε που την ξανάδα από τότε. με την μ. κάναμε σεξ από τα 13 μας για πλάκα. τι εκδρομή μου λένε; για μένα ήτα απομόνωση ντροπή και τραυματισμός.

ο γυρισμός το μεσημέρι στο σπίτι πάντα λυτρωτικός. ειδικά όταν λείπουν οι γονείς και δεν είσαι υποχρεωμένος να απαντήσεις στην ερώτηση ‘πώς τα πέρασες μικρέ;’: καλά μαμά, ήταν ωραία στη κόλαση.

μόνο που είχε παγωνιά.

μετά κλείνεσαι στη ζεστασιά του δωματίου σου. πατάς το play: τελικά ο αυτισμός μού είναι συμπαθής κι αυτό είναι μεγάλη μαλακία μικρέ.



i know the pieces fit
.

Ετικέτες

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ

10.12.10 / / σχόλια (9)

η φωτογραφία της δημοσκόπησης

Ετικέτες

ΜΙΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ

8.12.10 / / σχόλια (2)

Αν αληθεύει πως κάθε τσιγάρο που καπνίζω στη δουλειά 
αναλογεί σε 5000πρόστιμο τότε νομίζω 
πως κλέβω μηνιαίως το κράτος κατά 1.500.000

Πού πρέπει να απευθυνθώ για να τα πάρω;

Ετικέτες

ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΙ ΕΝΑΣ ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ

6.12.10 / / σχόλια (5)

Αν μέρος του εξεγερσιακού πεπραγμένου αποτελεί το γεγονός πως κάθε γειτονιά πλέον έχει αποκτήσει και τη γιάφκα της τότε το επαναστατικό πεπραγμένο θα δομηθεί τη στιγμή που κάθε γιάφκα θα αποκτήσει και τη γειτονιά της.

Μέχρι τότε αγαπητοί μου γείτονες να είμαστε σε επιφυλακή. 
Το νέο έτος φαντάζει μακρινό και ο Δεκέμβρης όλος μια ιστορία ζώσα. 

.

Ετικέτες

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ

5.12.10 / /

 
οι πυγολαμπίδες της Νεμπράσκα
διακηρύττουν το διαρκές ευτύχημα της αναρχίας
.

Ετικέτες

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΟΥ ΚΟΡΚΟΝΕΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΙΣΟΒΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ

3.12.10 / / σχόλια (9)

όλοι καταλάβαμε πως o γρηγορόπουλος ήταν πιτσιρικάς, είχε όνειρα για τη νομική σχολή, πήγαινε σε πάρτι συμμαθητών, ήταν κοινωνικός, έκανε δώρα καρδούλες στη κοπέλα του, του άρεσε πολύ η μουσική, αγαπούσε τους γονείς του, τη γιαγιά του και γενικά ήταν φιλήσυχο παιδί που δε σκεφτόταν και ιδιαίτερα, δε σύχναζε στα εξάρχεια, δε πήγαινε σε συναυλίες ούτε-μια-ώρα-στο-στρατό, δεν άκουγε deus ex machina, δεν είχε πρόβλημα με τους αστυνομικούς, ουτε καν έπινε μπύρα.

έτσι, η υπερασπιστική γραμμή γονέων, κωνσταντόπουλων και κηδεμόνων έριξε ισόβια στον κορκονέα αφήνοντας τον αλ. ανυπεράσπιστο.

Ετικέτες

ΕΤΟΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ

30.11.10 / / σχόλια (14)

Μια χαλασμένη λάμπα της ΔΕΗ έξω απ’ το δωμάτιο μου αναβοσβήνει κάθε βράδυ. Και λέω αλήθεια. Βρίσκεται σε ένα έρημο δρομάκι που δε παίζει κανένα ρόλο στην ιστορία κι ούτε ένας σημαντικός άνθρωπος δε το έχει διασχίσει ποτέ του. Και η ιστορία της λάμπας κρατάει αρκετές δεκαετίες δευτερολέπτων. Μόλις σβήσει πρέπει να περιμένεις 15 δευτερόλεπτα ακριβώς μέχρι να φωτίσει ξανά. Μοιάζει με τρέλα. Τα βράδια μου τεμαχίζονται σε τέταρτα του λεπτού.


Στην αρχή μου δημιουργούσε πρόβλημα αυτή η νευρικότητα. Κι ομολογώ πως είχα επιχειρήσει να τη σπάσω. Θυμάμαι ένα καλοκαίρι πριν χρόνια. Είχα μαζέψει μια σακούλα βότσαλα από την παραλία κι όλο το βράδυ προσπαθούσα να βρω στόχο. Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα που εξελίχθηκε έτσι το πράμα. Δε τη πέτυχα ποτέ. Από τότε, ξενύχτης άνθρωπος από τη φύση μου, οι νύχτες μου στο σκοτεινό μπαλκόνι ρυθμίζονται από τα μαγικά 15 δευτερόλεπτα. Πολλές φορές που θέλω να γράψω ή να διαβάσω κάτι το καταφέρνω με δόσεις 15 σεκόντων. Με το που ανάψει η λάμπα αρχίζει η αναμέτρηση με το μολύβι ή με τη σελίδα. Με κομμένη την ανάσα βάζω τα δυνατά μου. Αν μη τι άλλο μαθαίνω να λειτουργώ υπό πίεση.


Τα χρόνια πέρασαν, συνήθισα τη ζωή αυτή, την αποδέχτηκα. Τώρα πια ανασαίνω κάθε 15 δευτερόλεπτα, σκέφτομαι κάθε 15 δευτερόλεπτα, κλείνω τα μάτια κάθε 15 δευτερόλεπτα. Υπάρχω κάθε 15 δευτερόλεπτα δεν υπάρχω τα άλλα 15. Ώρες-ώρες νιώθω πως στην λάμπα οφείλεται η αστάθεια της ύπαρξής μου, πώς να το πω μου χει κάνει κακό. Σε κάθε δύσκολη στιγμή, σε κάποια κόμπλα της ύπουλης καθημερινότητας πιάνω τον εαυτό μου να παραιτείται, να παρακαλάει από μέσα του να σβήσει για λίγο η λάμπα, για λίγο μήπως κερδίσω κάποιο χρόνο, ο εαυτός μου, ξέρεις, είναι μια στιγμή της μέρας που δε μπορώ να αποφασίσω αν είμαι ο πιο γαμάτος τύπος που έχω συναντήσει ποτέ μου ή η οσμή μιας σαπισμένης πατάτας στα ρουθούνια μου. Υπάρχει ένα σημείο στον ορίζοντα όπου μια φορά το χρόνο δεν μπορώ να ξεχωρίσω αν αυτό που φωτίζει είναι ήλιος ή φεγγάρι. Ήλιος ή φεγγάρι για φαντάσου. Κι όμως αυτές οι απορίες σύντομα λύνονται, δεν κρατάνε ούτε 15 δευτερόλεπτα γιατί μαι πονηρός και στο κάτω-κάτω ξέρω για τα καλά πως απ’ το θάνατο απέχουμε


εκατομμύρια ζωές φωτός και πανσελήνων.


Pericles Pantazis, Mauvaise recette

Ετικέτες

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΑΠ' ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

25.11.10 / / σχόλια (7)

1.το ρόλο του τσίρκου θα τον αναλάβουν τα σωφρονιστικά καταστήματα
2.τα εργαστήρια μηχανολογίας θα μεταφερθούν στα ψυχιατρεία
3.το συμβούλιο της επικρατείας θα μετονομαστεί σε multirama
4.στις πλατείες αντί για αγάλματα θα υπάρχουν πυρηνικοί αντιδραστήρες
5.ενώ δικαίωμα ψήφου θα έχουν μόνο οι bloggers

Ετικέτες

ΣΥΜΒΟΥΛΗ

23.11.10 / / σχόλια (6)

"γουλιά γουλιά καταπίνω το σκοτάδι.."
τα λες ωραία μάγκα ποιητή
να προσέχεις μόνο το φεγγάρι
μη σου κάτσει στο λαιμό.

Ετικέτες

ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

21.11.10 / / σχόλια (8)

Ετικέτες

ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΟ

19.11.10 / / σχόλια (8)

τα φώτα σε ζαλίζουνε αντανακλάσεις σου τρυπούν τα μάτια μπλε λαμπιόνια στα κολάδικα blue led και στη καλλιθέα δίας αραχτοί διαθλάσεις μπλε σειρήνες scanning μπλεμαρέν στη πειραιώς τυφλώνεσαι και πάλι μπλέ λαμπάκια φωσφορίζουνε προσπερνούν τα τζιπ στους δελτάδες φώτα νέον μια φωνή υπόγεια στους ζητάδες σε τυφλώνουν οι ακτίνες άρχισε να βρέχει υπερήχοι στους τροχαίους μία ζάλη προσπερνάς μπλε στολές κι άλλη ζάλη μπλε καρούμπαλα σαν κρότου λάμψης το φρενάρισμα σιμπί και φώσφορος στα ανακριτικά μπλε σημαίες κλούβες λέιζερ και μια μητρόπολη τα μάτια led σου θολώνουν τη διάβαση οι περαστικοί τρέχουν να προλάβουν ακτινογραφίες φωσφορίζουν σκελετοί σε μπλε σε χαιρετούνε οι ανταύγειες μπλε παρμπρίζ ένα τραγούδι το εκαβ φανάρια δίπλα μπάτσοι κυανόλευκο στη κόψη στις βιτρίνες θλάση του ματιού και θόρυβος σκάει ο αντικατοπτρισμός στην άσφαλτο απότομο φρενάρισμα αναβοσβήνουνε ψιχαλίζει γκλοπ καθρέφτες μπλε στις βιτρίνες φως το χρώμα της καταστολής στη πόλη το παμε μυρίζει τρούλο εκκλησίας.


Ετικέτες

Η ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΟ '73

16.11.10 / / σχόλια (5)

Ετικέτες

ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ

15.11.10 / / σχόλια (5)

καλοκαίρι 2010

νιώθω σα τσάι του βοσκού.
στραγγίζω τη μοναξιά του πρωινού
και βγάζει τσοπανόσκυλα
.

Ετικέτες ,

ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

12.11.10 / / σχόλια (6)

Οι νικηφόρες εξεγέρσεις των αρχών του 19ου γέννησε το επίθετο αγωνιστής του 21’ στα εθνικά βιογραφικά όπως η γερμανική εισβολή αργότερα γέννησε το επίθετο αγωνιστής αντίστασης στους επικήδειους ομοίως όπως το Πολυτεχνείο γέννησε τη περηφάνια των νοικοκυραίων να λένε συμμετείχα στα γεγονότα της Νομικής.


Φράσεις κλειδιά για εγκαταλειμμένα σπίτια.


Ετικέτες

ΑΤΙΤΛΟ

10.11.10 / / σχόλια (5)

εα

9.11.10 / / σχόλια (7)

Μέσα στο τελευταίο διάστημα έζησα εκλογές, φειγ-βολάν κολλημένα στ’ αμάξι, μεσημεριάτικες ντουντούκες, τηλεφωνήματα από ξεχασμένες ξαδέρφες που πολιτεύονται, πρετεντερισμούς, αριστερούς εκβιασμούς και γενικά βίωσα όλη τη λέπρα που απλώνει ο συρφετός. Τα έζησα με μνημειώδη ψυχραιμία. Όμως το πράγμα σού ‘ρχεται από κει που δε το περιμένεις. Προχτές, διαβάζοντας την προκήρυξη του ε.α ομολογώ πως εκτόξευσα το αγαπημένο μου μωβ τασάκι στο τοίχο.


Δε ξέρω αν η επιστήμη της ανθρωποφύλαξης τελευταία παράγει το σύνδρομο του κουνταρδά (νομίζω υπερβάλλω) αλλά στ’ αλήθεια θεωρώ το κείμενο ότι πιο αντισυντροφικό έχει υπάρξει διαχρονικά μέσα από τα μπουντρούμια των φυλακών, επιβεβαιώνοντας πως οι πιο βάναυσες αυταπάτες είναι οι πισώπλατες μαχαιριές των 'κοντοχωριανών' κι όχι οι σφαίρες από τους ελεύθερους σκοπευτές της μητρόπολης.


Κι αν σας κάνει να νιώθετε πιο βολικά, το δικά μου όπλο είναι ένα ακίνδυνο αεροβόλο, γι' αυτό συγνώμη που μιλάω δηλαδή.


Ετικέτες ,

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΚΛΟΓΩΝ

7.11.10 / / σχόλια (8)

σοβαρά τώρα,
αν η αναρχία κατέβαζε ψηφοδέλτιο στην αττική
χτυπούσε περιφέρεια.
Ε, χεστήκαμε.

ΟΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΔΡΟΜΟΥ ΜΑΣ ΕΝΩΝΟΥΝ

Ετικέτες

&&&

6.11.10 / / σχόλια (6)

ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΞΟΔΑ

Ετικέτες

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

4.11.10 / / σχόλια (8)

ξέρω πως γράφω κάτι σπουδαίο τώρα
λίγο πριν τις εκλογές
το μέτωπό μου μοιάζει με παρμπρίζ
που γράφει θέλω πλύσιμο
και όλο κουτουλάω
τα καφενεία όλα κλειστά
γιατί δε σπάω
μια λαμπορκίνι
μινιατούρα
ακουμπισμένη στο μάρμαρο
είναι απ' τον διπλανό τάφο
ενός 14χρονου είρωνα
τι γύρευε στο τάφο της γιαγιάς μου
ο συνταξιούχος κροταλίζει τη μασέλα του
όταν κοιτάει το χαμόγελο του βρέφους
το φαφούτικο μωρέ
πόσο μοιάζει από μακριά
μ' ένα κοπάδι από ελέφαντες
που χάνεται στο κονιορτό του
η έρημος
γαμώ τη παναγία μου
η έρημος
πόσο μισώ το καλοκαίρι
τα κολλημένα σουσάμια πάνω στο μίλκο
να γιατί γράφω κάτι σπουδαίο
αυτή είναι η αλήθεια του κάτω κόσμου
το παραβάν του κάτω κόσμου
άκουσα πως θα φτιάξουνε μετρό κι εκεί
γιατί το χώμα δε λέει να χορτάσει
το είπε ένας υποψήφιος στην ετ3
πόσο μισώ το καλοκαίρι
φάε μια πευκοβελόνα
δε σε ξέρω
εκτός απ' τον ιδρώτα σου
δε σε ξέρω καθόλου

τι κρύο έξω
έχει το χάος μάτια
τι κρύο μέσα

ανεμελιά το high speed
χειμώνα καλοκαίρι
μπαίνει στο λιμάνι νικητής
χειροκροτούν οι τροχονόμοι
η vodafone
τα πάγια
και οι λουόμενοι
όμως θάλασσα χωρίς ακτή
δεν είναι θάλασσα
είναι της cosco η προβλήτα
τώρα το είδα ωχ
η βροχή πάει ανάποδα καλή μου
είναι μονόδρομος να της πεις
μη το ξεχάσεις ε


Ετικέτες

ΠΡΕΣΒΕΙΟΠΟΙΗΣΗ

2.11.10 / / σχόλια (6)

Η ΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

31.10.10 / / σχόλια (12)

Παρακολουθώντας έκθαμβος το λεωφορείο να διασχίζει τις κεντρικές αρτηρίες της πόλης έχοντας κατά μήκος του σκελετού του φανταχτερή διαφήμιση το νέο θεατρικό έργο του Σπύρου Παπαδόπουλου ‘Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού’, βαφτισμένο μάλιστα ως μια τρελή τρελή κωμωδία του Ντάριο Φο και με γενική είσοδο 18 ευρώ, θυμήθηκα αμέσως το κεφάλι της μαρκησίας ντε Γκαλλαρντόν όπως την περιγράφει ο Μάρσελ Προυστ: καθώς μιλούσε "έριχνε περήφανα πίσω τους ώμους της ανεξάρτητα από τον κορμό της και πάνω τους το κεφάλι της, τοποθετημένο σχεδόν οριζόντια, θύμιζε το συναρμολογημένο κεφάλι ενός περήφανου φασιανού που σερβίρεται σ' ένα τραπέζι μ' όλα του τα φτερά".


χολέρα να πάθεις σπύρο μου.


Ετικέτες

ΤΑ ΔΙΣΕΓΓΟΝΑ ΤΟΥ ΜΠΕΚΕΤ

29.10.10 / / σχόλια (4)

Πατήστε εδώ και ακούστε τη δωδεκάλεπτη συνέντευξη του Δημαρά.
Σας λέω, θα μου έχετε υποχρέωση μετά.

Ετικέτες

ΤΟ ΠΙΣΤΟΛΙ, Ο ΑΦΕΤΗΣ ΚΙ Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ

27.10.10 / / σχόλια (8)

Η ουσία της δημοκρατίας εντοπίζεται στη πονηριά της να αποκρύπτει συνεχώς ένα κορυφαίο σημείο της. Όσο κι αν έρπεται σαν τα σκουλίκια στο χορτάρι, είναι πάντα ικανή να αναδεικνύει νικητή ανεξαρτήτως της ποσότητας των θεατών. Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα πιστόλι για την εκκίνηση σε άδειο στάδιο.


Δεν αργεί όμως η στιγμή που το παιχνίδι θ’ αρχίσει και πάλι απ’ την αρχή με τα πιστόλια στραμμένα αυτή τη φορά στα μούτρα του αφέτη. Και τότε το γήπεδο θα ‘ναι κατάμεστο καριόληδες. Και θα φωνάζει πυρ κι εκδίκηση.


μακρόνησος


Ετικέτες ,

ΕΙΝΑΙ ΣΕΞΙ ΤΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ;

25.10.10 / / σχόλια (10)

σκέψη για τίτλο κριτικής ανάλυσης
με υπόνοιες ταξικού ψυχοσεξουαλισμού
και αισθητικού παρακμισμού
που δε θα γράψω ποτέ λόγω βαρεμάρας.


Ετικέτες

ΧΟΡΕΥΟΥΜΕ;

24.10.10 / / σχόλια (5)

κάποιες φορές
γίνεται τόσο δύσκολο
να σηκώσεις το βάρος σου

κι εκεί που ήσουνα εκφορτωτής
είσαι τώρα το φορτίο

βρίσκεσαι μέσα το σακί
και σε πηγαίνει ένα γουρούνι




Ετικέτες

ΠΥΡΕΤΩΜΕΝΟ ΑΛΛΟΘΙ

22.10.10 / / σχόλια (6)

καθώς αρχίζω να γράφω αυτή την ανάρτηση, πιέζοντας τα πλήκτρα κ α θ ω ς α ρ χ ι ζ ω ν α γ ρ α φ ω α υ τ η τ η ν α ν α ρ τ η σ η, αναρωτιέμαι αν ο πυρετός που με ταλαιπωρεί και αυτή τη νύχτα είναι ικανός να μολύνει θανάσιμα το μούλικο κουνούπι που με γυροφέρνει μια ώρα τώρα ψάχουλεύοντας την κατάλληλη στιγμή για να με τσιμπήσει, και η οποία φαίνεται πως δεν αργεί γιατί μια ανόητη σκέψη μού χει γεννηθεί και μ’ έχει αφαιρέσει: ο αριθμός των ζωντανών αυτή τη στιγμή επί της γης είναι μεγαλύτερος απ’ τους νεκρούς όλων των εποχών;


σκέτη ταλαιπωρία.


Ετικέτες

ΕΙΝΑΙ Η ΙΑΤΡΙΚΗ DADA;

19.10.10 / / σχόλια (5)

"Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ ΟΞΥΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΡΑΙΒΟΚΡΑΝΟΥ ΣΕ ΣΥΓΓΕΝΗ ΝΥΣΤΑΓΜΟ ΜΕ ΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΞΩΦΟΡΙΑΣ".


Τίτλος Διδακτορικής Διατριβής

Πανεπιστήμιο Πατρών

1984


Ετικέτες ,

ΤΟ ΤΕΧΝΟΜΕΛΛΟΝ

17.10.10 / / σχόλια (9)

Στο Γκουγκλομέλλον τα σπίτια θα είναι από windows. Οι πίνακες στο τοίχο θα αλλάζουν με ένα κλικ στο photoshop κι όλη η διάθεσή σου θα ρυθμίζεται από την επιφάνεια εργασίας του σαλονιού: γκρι, μουντό, άνοιξη και χρυσαλλίδα. Για φαγητό θα παίρνεις χάπια και θα ξεμπερδεύεις. Γι’ αυτό τουαλέτες δε θα υπάρχουν. Για την ακρίβεια ο άνθρωπος δε θα έχει καν κώλο. Αν θες να ακούσεις μουσική, αυτή θα παίζει αυτόματα στο ρυθμό των βλεφαρίδων σου κι έτσι δε θα υπάρχουν καλλιτέχνες. Όλοι μπορούν να ανοιγοκλείνουνε τα μάτια όπως τους αρέσει. Τα επαγγέλματα δε θα ξεπερνούν τα 100 κι όλα θα φέρουν το τίτλο του τεχνικού. Ο Τεχνικός του Σώματος θα εξετάζει κάθε πόσα χρόνια πρέπει να κάνεις αλλαγή καρδιάς, ματιών, στομαχιού, κ.λπ. Ο άνθρωπος (εφεξής τεχνοάνθρωπος) θα ζει κατά μέσο όρο 145 χρόνια. Ο Τεχνικός της Διατροφής θα κάνει τις απαιτούμενες αλλαγές χαπιών με βάση τα καθημερινά check up αναπνοής, παλμών, νευρικού συστήματος, κ.λπ., που θα στέλνει ερήμην σου η βάση δεδομένων του υπνοδωματίου σου. Με αυτό τον τρόπο κανείς δε θα μπορεί να είναι ανασφάλιστος, το Τεχνοκράτος Πρόνοιας θα θριαμβεύει. Έξοδο από το σπίτι σου θα δικαιούσαι γύρω στις 5 φορές το τεχνομήνα, ύστερα από ηλεκτρονική αίτηση στον Τεχνικό της Αναψυχής. Ρομποτικά πάρκα, Avatar λίμνες, μονοήμερα σε κρατήρες, θα υπάρχουν διάφορες προοπτικές ψυχαγωγίας που θα μπορείς να επιλέγεις στην λίστα της αναψυχής που θα ανανεώνεται κάθε τεχνομήνα ως συνημμένο αρχείο pdf. Επίσης, 6 φορές το τεχνοχρόνο και ύστερα από αίτηση στον Τεχνικό των Παθών, θα δικαιούσαι σεξουαλική επαφή με άλλον τεχνοάνθρωπο ή και μόνος σου σε ένα ειδικά διαμορφωμένο για την περίσταση θάλαμο υπό την διακριτική εποπτεία του Τεχνικού της Αναπαραγωγής. Είναι αλήθεια πως σε αυτό τον κόσμο δε θα υπάρχει ιδιοκτησία. Όλοι θα έχουν από ένα τεχνοσπίτι που θα βρίσκεται στον αέρα. Η θέα του θα είναι εκπληκτική και προνομιούχα, το μόνο πρόβλημα θα είναι πως τα ιπτάμενα automobile θα τα ελέγχει ο Τεχνικός της Κίνησης. Αλλά γιατί να θες να αποδράσεις απ’ το τεχνοσπίτι, έχεις όρεξη για μπελάδες; Ξέρεις πως έξω ο τόπος είναι γεμάτος από τους Τεχνικούς της Παρέκκλισης.

Πες μου τώρα Ursula le Guin, πως αναπτύσσεται η αντίσταση κάτω από αυτές τις συνθήκες;

Ετικέτες

ΟΤΑΝ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΤΑ ΦΩΤΑ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΩΝ ΓΚΑΛΑ

14.10.10 / / σχόλια (3)

ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου όλα τα παιδιά που αρρωσταίνουν με καρκίνους και όγκους κάθε είδους στο κεφάλι, και μου δίνουνε κουράγιο και δύναμη να συνεχίζω το θεάρεστο έργο μου.

μαριάννα β. βαρδινογιάννη - ελπίδα

Ετικέτες

ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΛΕΠΤΟ

14.10.10 / / σχόλια (1)

μόλις ξύπνησα η ώρα είναι 5
θέλω καφέ
δεν έχει ξημερώσει.
πίσω πίσω στο ντουλάπι βρίσκω ένα φακελάκι capuccino.
λήγουν αυτά;
βάζω νερό να βράσει.
τσιγάρο στο μπαλκόνι
αρχίζει η βροχή.
την ακουω να πέφτει σε μια λαμαρίνα
αθέατη για χρόνια.
μπορεί και να ναι σκουριασμένη
κανείς δε ξέρει
μια γάτα στριγκλίζει στο βάθος
ή μήπως στραγγαλίζεται;
τέλεια, δε θα μπω στο youtube σήμερα
μπροστά μου ο κάκτος
σκέφτομαι να τον γλείψω
μήπως και πάρω μια γεύση από έρημο.
η γλώσσα μου γεμίζει αγκάθια.

είδες
τελικά δε ζητάω πολλά
μόνο να ζω ένα θαύμα καθημερινά.

Ετικέτες

ΔΙΑΜΑΝΤΕΝΙΑ ΦΑΚΑ

12.10.10 / / σχόλια (6)

1. O Μαρξ είχε μελετήσει όλες τις κλίμακες της υπεραξίας εκτός από μία: το βάθος της.

"Στο ορυχείο με τους παγιδευμένους ο κλωβός αναμένεται να χρειαστεί περίπου 15 λεπτά για να διανύσει τα 622 μέτρα που χωρίζουν τους μεταλλωρύχους από την επιφάνεια. Καθένας τους θα φοράει ειδική στολή που φορούν οι αστροναύτες και με την οποία θα παρακολουθείται ο σφυγμός τους, η αναπνοή τους, η θερμοκρασία του σώματός τους και η κατανάλωση οξυγόνου.

Μετά τον απεγκλωβισμό τους οι μεταλλωρύχοι θα εξεταστούν από γιατρούς και θα τους παρασχεθούν επί τόπου οι πρώτες βοήθειες ενώ όσοι κριθεί αναγκαίο θα μεταφερθούν για νοσηλεία. Κατόπιν θα δουν τους συγγενείς τους σε μια ειδικά διαμορφωμένη «ζώνη συνάντησης» κοντά στο ορυχείο και θα οδηγηθούν όλοι στο νοσοκομείο όπου θα παραμείνουν υπό παρακολούθηση για 48 ώρες."

2.Αυτή η διαδικασία ακριβέστερα λέγεται αποποντικοποίηση του ανθρώπου.

"Και ενώ οι παγιδευμένοι και οι συγγενείς τους στην επιφάνεια μετρούν λεπτό προς λεπτό τις ώρες που τους χωρίζουν, ειδικοί προειδοποιούν ότι η ζωή επί 65 ημέρες στο ανήλιαγο ορυχείο ήταν το εύκολο κομμάτι της περιπέτειας για τους 33 άνδρες."

3.Εμένα καλύτερα αφήστε με κάτω. Λέω να μην ανέβω.


Ετικέτες ,

ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΔΕΚΑΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ (Β)

11.10.10 / / σχόλια (6)

το ότι ο σημερινός μηδενισμός/νιτσεΐσμός/νιχιλισμός
πριν 120 χρόνια ονομαζόταν ουδενισμός
εμένα με σοκάρει


Γκουστάβ Κουρμπέ - η καταγωγή του κόσμου

Ετικέτες

ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΔΕΚΑΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ

9.10.10 / / σχόλια (8)

την εποχή που ο Όττο μετατρεπόταν σε Όθωνας
ο ζωγράφος Delacroix ονομαζόταν Δελακροά
και το Άμστερνταμ μεταφραζόταν σε Αμστελόδαμο,

ο καταραμένος Παπαδιαμάντης
επέμενε να αποκαλεί τους λουκουμάδες από τη πατρίδα του
Σκιαθίτικα φουσκάκια.


γιατί έτσι είναι: δείξε μου τη γλώσσα σου να σου πω τι γλείφεις.

Ετικέτες

ΝΥΧΤΕΡΙΔΟΣΟΥΠΑ

7.10.10 / / σχόλια (0)

*

5.10.10 / / σχόλια (7)


1.ένας αναγνωστάκης μεταφρασμένος στα βουλγαρικά σημαίνει τη γέννηση ενός νέου βούλγαρου ποιητή με επιρροές απο αναγνωστάκη.
2.ένας μεταφραστής θα κουβαλάει πάντα το έθνος του.

3.στα διεθνή ύδατα η ποίηση δε στέκει.


γιουρούσι

Ετικέτες

ΑΦΙΣΑ DIY ΓΙΑ ΑΦΡΑΓΚΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ

3.10.10 / / σχόλια (4)

είσαι άφραγκος και σε πνίγει το δίκιο;
μάθε για τη χειροποίητη αφίσα λόγου.
οικονομική, οικολογική και ανεξίτηλη.

Ετικέτες

O ΣΠΥ. ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

1.10.10 / / σχόλια (2)

Έχει περάσει σχεδόν εναμίσης χρόνος από τότε που ο Σπυ. λήστεψε τη Πειραιώς. Εύκολη ληστεία αν και είχε τα απρόοπτα της. Όλο αυτό το διάστημα είχε αράξει με τη Μαρία (στη τράπεζα την είχε γνωρίσει, θυμάσαι;) σ’ ένα γραφικό χωριό της Κύθνου. Ζάχαρη τη πέρασαν. Τώρα όμως είχε έρθει η στιγμή για το επόμενο χτύπημα. Γλυκιά μου alpha bank. Ήταν κι η Μαρία στο κόλπο. «Όχι, εσύ θα κάτσεις σπίτι να ετοιμάσεις βαλίτσες» της είπε. «Μαλάκα», του απάντησε.

Το επόμενο πρωί ήταν όλα έτοιμα. Καπελάκι, ray ban γυαλί και κρητικό μουστάκι. Συνδυασμός που τα ‘σπαγε. Στεκόταν στην ουρά υπομονετικά. Καμιά δεκαριά άτομα εμπρός του, σε κάνα 20λεπτο είχε έρθει η σειρά του. Πλησιάζει το γκισέ κι ακουμπάει το κιτρινωπό φάκελο ενώ από κάτω βρισκόταν ένα 44αρι magnum. ‘θέλω να κάνω ανάληψη από αυτό το λογαριασμό’ λέει στην υπάλληλο και της δίνει ένα κομμάτι χαρτί. Αυτή το παίρνει και διαβάζει: «φέρε όλα τα λεφτά που έχεις στο χρηματοκιβώτιό σου δεξιά. Κάτω απ’ το φάκελο βρίσκεται ένα περίστροφο που σημαδεύει το μέτωπό σου. Είσαι και νοστιμούλα, κρίμα θα είναι..».

Παύση τεσσάρων δευτερολέπτων. Κοιτιούνται. Ο Σπυ. της γουρλώνει τα μάτια κουνώντας το κεφάλι του προς τα εμπρός και ανασηκώνει το φάκελο για να την τρομάξει. Καμία κίνηση απ’ τη πλευρά της. Ο Σπυ επέμεινε. Αυτή σκύβει αιφνιδιαστικά κι αρχίζει να γράφει πάνω στο ίδιο χαρτί.

Του το επιστρέφει μαζί με μια παχιά δεσμίδα 50ευρα. Έγραφε: «νοστιμούλα να πεις τη μάνα σου παλιοηλίθιε. Τέλος πάντων, ας όψεται το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Με λένε Αφροδίτη, εσύ;

Της γράφει στα γρήγορα: «Σπυ. ψήνεσαι για καμιά βόλτα μετά;

Η Αφροδίτη, δίνοντάς του άλλη μια δεσμίδα με 50ευρα του λέει: θα χε πλάκα να έπαιζα με το magnum σου, θα το χεις μαζί;

Αυτός, γνώστης του παιχνιδιού τής γράφει: «δε το αποχωρίζομαι ποτέ, δώσε τηλ.»

«210-9532780», συμπλήρωσε δίνοντάς του αυτή τη φορά 2 δεσμίδες με 50 ευρα. Το παιχνίδι είχε αγριέψει. Πέρασε στο μιλητό. Ο Σπυ. την είχε πλησιάσει αρκετά, της χαμογελούσε με νάζι, κι όσο της έλεγε ερωτόλογα τόσο αυτή του έδινε διακριτικά δεσμίδες. Έκανε ότι μπορούσε, όχι ότι δε γούσταρε κι αυτός. Ήταν φανατικός των ερωτικών ληστειών. Μα κάτι δε λογιάραζε καλά.

Η Μαρία μεταμφιεσμένη, στεκότανε από πίσω παρακολουθώντας όλο το σκηνικό του φλερτ γεμάτη απελπισία. Εκνευρισμένη βγάζει αστραπιαία απ’ τη τσέπη ένα 45αρι Colt που άστραφτε και πυροβολεί τον Σπυ. στο κάτω μέρος του κρανίου του. Δεν είχε προλάβει να του πει πως νιώθει απογοήτευση για τη πάρτη του. Αρπάζει τις δεσμίδες και το γκάνι κάτω απ’ τον κιτρινωπό φάκελο και εξαφανίζεται στα γρήγορα υπό το μπερδεμένο κοίταγμα της Αφροδίτης που μαρτυρούσε έναν κεραυνοβόλο πόθο προς το πρόσωπο του εκτελεστή.


Ετικέτες

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΩΙ

30.9.10 / / σχόλια (2)

ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ

29.9.10 / / σχόλια (0)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (Ε)

27.9.10 / / σχόλια (10)

δε ξέρω τι με κράτησε στο δωμάτιο. ίσως να παρέμεινα εξαιτίας μιας κρυφής επιθυμίας για ζωή: καθώς κοίταγα τον κρεμασμένο σκεφτόμουνα πως δε θα ήθελα να γίνω ένα εκκρεμές στην βορά του ανέμου. και τον κοίταγα με προσοχή, τον επεξεργάστηκα με υπομονή, σπούδασα το αληθινό πρόσωπο του ανθρώπου.


φορούσε πάνω κάτω μια στολή παραλλαγής λίγο γδαρμένη στα γόνατα. οι μαύρες μπότες είχαν φαρδύ λαιμό και δε βοηθούσαν τα μπατζάκια του παντελονιού να πέσουν προς τα κάτω σωστά. τα κορδόνια κρεμόντουσαν μπερδεμένα ενώ τα μαλλιά του ήτανε κοντά και μαύρα. είχε κλειστά τα μάτια. το στρογγυλό πρόσωπο, με δυο μόνιμα λακκάκια κάτω απ’ τα μάγουλα φαινότανε ήρεμο και γαλήνιο σε αντίθεση με τις σφιγμένες γροθιές των χεριών του, οι οποίες ίσα που φαίνονταν από τα ξεφτισμένα και μακριά μανίκια. όταν σηκώθηκα, το κεφάλι μου ήταν περίπου στην ίδια ευθεία με το στήθος του και από τη τσέπη της καρδιάς εξείχε το κιτρινόμαυρο μολύβι κι ένα λευκό χαρτί. ήτανε φύλλο τετραδίου:


Άγγελος Σικελιανός

Η αυτοκτονία του Ατζεσιβάνο (μαθητή του Βούδα)


Ανεπίληπτα επήρε το μαχαίρι

ο Ατζεσιβάνο. Κι ήτανε η ψυχή του

την ώρα εκείνη ολάσπρο περιστέρι…

Κι όπως κυλά από τ’ άδυτα του αδύτου

των ουρανών μες στη νυχτιά έν’ αστέρι.

ή, ως πέφτει ανθός μηλιάς με πράο αγέρι,

έτσι απ’ τα στήθια πέταξε η πνοή του.

Χαμένοι τέτοιοι θάνατοι δεν πάνε…

Γιατί μονάχα εκείνοι π’ αγαπάνε

τη ζωή στη μυστική της πρώτη αξία

μπορούν και να θερίσουνε μονάχοι

της ύπαρξής τους το μεγάλο αστάχυ

που γέρνει πια, με θείαν αταραξία!


είχε και υπογραφή του νεκρού.


Παναγής Χ. Περδικάρης

ΚΕΕΔ Μεγάλο Πεύκο

3ος Λόχος Λέοντες


πρώτη φορά διάβαζα ποίημα στη ζωή μου κι έμελλε το χέρι μου να είναι μουλιασμένο από τον ιδρώτα. δεν ήξερα, και μου έκανε εντύπωση το γεγονός του θράσους τους να διδάσκουν ποιήματα και στα σχολεία. αυτό είναι λοιπόν που έψαχνα στη ζωή μου. αποφάσισα να ασκηθώ στην ποίηση.


έτσι, κάπως αναγκαστικά κι ελλείψει πρόχειρου χαρτιού, είχα τη τύχη να γράψω τη πρώτη μου στροφή πίσω από μία αποχαιρετιστήρια επιστολή ενός κρεμασμένου που στεκότανε εμπρός μου:


Κάθε ποιητής

έχει τη θάλασσα που του αξίζει.

Εγώ θα αρκεστώ στο κόλπο της Ελευσίνας

σαμσών ρακάς / σαλαμίνα - σεπτέμβριος του 72’



φεύγοντας πια για τη νέα μου ζωή επέστρεψα το χαρτί που είχα δανειστεί όχι όμως κι εκεί που το είχα βρει, δηλαδή στη τσέπη της καρδιάς. τώρα το έκρυψα μέσα στη κλειστή παλάμη του κι αίφνης, ο θάνατός του κινήθηκε προς άλλη κατεύθυνση.


καταχώνιασα τη καρδιά στη σφιχτή γροθιά τού στρατιώτη μη τυχόν οι μπάσταρδοι και μας κλέψουνε κάποτε το καρδιοχτύπι.


ΤΕΛΟΣ


πάνω: το σπίτι του σικελιανού στη σαλαμίνα πριν παρέμβουν οι κρατικοδίαιτοι του ΥΠ.ΠΟ + διάφοροι ντόπιοι και το μετατρέψουν σε μουσείο μονίμως κλειστό με αισθητική που να θυμίζει μεζονέτα στις κυκλάδες


κάτω: πρόσφατες φωτογραφίες του σπιτιού





Ετικέτες

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (Δ)

24.9.10 / / σχόλια (3)

τα χειρότερα πέρασαν. περπάτησα για λίγο στην ακτή, δεν είχα να φοβηθώ τίποτα. το ότι κατάφερα τώρα να είμαι εδώ κάτι πρέπει να σημαίνει, αν μη τι άλλο διεκπεραίωσα μια πρωτοβουλία. έτσι λοιπόν, ανέβαλλα για λίγο το θάνατό μου κι έκατσα να σκεφτώ τι γίνεται με τη πάρτη μου. οι γονείς μου δε μ’ αρέσουν, ούτε είμαι το παιδί που πάντα ήθελαν. στο σχολείο, εκτός από τη μαρία, δε μου μιλάει κανείς και με τα παιδιά της γειτονιάς έχω τσακωθεί στη μπάλα. προχτές όταν πήγα να τους βρω στην αλάνα, πίσω από το παλιό σινεμά, διαλύθηκαν τάχα για τα σπίτια τους. ποιο είναι το πρόβλημα μπάσταρδοι; κανένα, άλλωστε ποτέ δε μ’ άρεσε το ποδόσφαιρο. κι αν θέλετε τη γνώμη μου εγώ με θεωρώ τύπο νορμάλ. για παράδειγμα, τι φταίω εγώ αν όλοι πιστεύουν σε μάγισσες και ξωτικά; είναι χέστες. δεν έχω να φοβάμαι τίποτα και το απέδειξα.


προχώρησα στην ακτογραμμή, έφτασα στην αυλή του σπιτιού. φαινόταν αρκετά ταλαιπωρημένο. είχε ξεβάψει, τα κουφώματα του κάτω ορόφου δεν υπήρχαν λες και του λείπανε τα μάτια ενώ το δυτικό μπαλκόνι ήταν έτοιμο να πέσει. ένας ποιητής έμενε δω, πώς τον έλεγαν; τέλοσπάντων. μου πέρασε η σκέψη να μπω μέσα αλλά να έβλεπα τι ακριβώς μέσα στη νύχτα; Θα μπω αργότερα.


έκατσα στα κρύα σκαλάκια της αυλής. έβγαλα απ’ τη τσέπη μου ένα τσαλακωμένο camel και το κάπνισα με ευχαρίστηση. πάντα γουστάριζα το αλήτικο αλλά δεν έβρισκα άλλους αλήτες να τα πούμε. σκέφτηκα τους γονείς μου, αναρωτιέμαι αν θα με ψάχνουν. το πιο πιθανό είναι να κοιμούνται: γάμα τους. έγειρα για μια στιγμή το σώμα μου προς τα αριστερά και τα μάτια μου σκεπάστηκαν από τις βλεφαρίδες απαλά, όπως σκεπάζει τη λεία του ο χρυσοθήρας. δεν υπήρχε λόγος να προβάλλω καμία αντίσταση.


το πρωί με ξύπνησαν βίαια ντουντούκες. αργότερα κατάλαβα πως σήμαινε εγερτήριο απ’ τα μεγάφωνα του στρατοπέδου στην απέναντι στεριά. ήταν το περίφημο Μεγάλο Πεύκο. όμως εδώ στο νησί άρχισε να βγαίνει ο ήλιος και προχώρησα πεινασμένος προς τη πόρτα του σπιτιού. μπαίνοντας, δυο τρεις σύριγγες στη γωνία σού τραβούσανε το βλέμμα ακαριαία, παραδίπλα μια ντουζίνα πέτρες κύκλωναν μια χούφτα στάχτη ενώ στο τοίχο στεκόντουσαν κάτι ράφια με δηλητηριασμένες τροφές. μπήκα στο επόμενο δωμάτιο. κάπως διαφορετικά εδώ αν και δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία στα συμπληρωματικά αντικείμενα του χώρου. το μάτι μου έπεσε αυθόρμητα στη πλάτη του κρεμασμένου στο κέντρο της οροφής. τον παρατηρούσα για ώρα με παιδική προσήλωση. και τι δε θα ‘δινα να έπαιζα τώρα μπάλα. ο άνεμος που εισχωρούσε τον περίστρεφε κάπως άτσαλα. στοπ.



Ετικέτες

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (Γ)

23.9.10 / / σχόλια (3)


έχουν πύλες τα δάση; σίγουρα έχουν αγκαλιές.


άφηνα πίσω τη μικρή πόλη, μπήκα σε σκληρό χωματόδρομο.


το δάσος άρχιζε να ψηλώνει, το σκοτάδι με κατάπινε, ίσα που έφταναν τα φώτα μου στο ένα μέτρο δρόμου. απ’ τα πλάγια, ένα σύφυλο βούισμα σου βελόνιαζε τα αυτιά. τα δυο μου χέρια στο τιμόνι σταθερά, οι ρόδες σήκωναν πετρώδη σκόνη και χωρίς να κοιτάω πίσω, η πινακίδα του town mate έγραφε: ΥΜ ΤΡΟΜΟΣ. το έγραφε καθαρά. όμως που είναι οι μάγισσες, που πήγαν τα πηγάδια;


το μόνο που αισθανόμουν ήταν εγκατάλειψη. η ιδέα του Τώρα είμαι μόνος. το ξέρεις το συναίσθημα αυτό. κλείνεις τα μάτια ελαφρά και ξαφνικά στροβιλίζεις τα σύννεφα με την αναπνοή σου. βγαίνεις απ’ την εποχή σου. δεν υπάρχουν συγκάτοικοι, συμμαθητές, συνοδηγοί, συνεπιβάτες, σύντροφοι. είσαι μόνος, λες και σε τράβηξε απότομα ο μπάτσος, και τώρα βλέπεις τη πορεία από το απέναντι στρατόπεδο, απ’ το σημείο του εχθρού. φωνές κακό μα όλα είναι μάταια. το μόνο που κάνεις είναι να κλείσεις για λίγο τα μάτια από απόγνωση, βλέπεις πάλι τα σύννεφα, μόνο που τώρα σε πνίγουν από το καυσαέριο τους. μη τα πολυλογώ.


τώρα μπορεί να το ξέρω το συναίσθημα αυτό, τότε όμως το μάθαινα ακόμα. έπρεπε όμως να τα καταφέρω. τι διάολο, να πεθάνω ήθελα και να εκδικηθώ. φανταζόμουν τη κόκκινη κορδέλα της αστυνομίας γύρω απ’ το νεκρό μου σώμα. δε θα με τρόμαζε μια νύχτα σεπτεμβρίου. άνοιξα κι άλλο το γκάζι μα το δάσος δε τελείωνε. γινότανε πιο σκοτεινό κι ιλιγγιώδες. δεν είχε νόημα, οδηγούσα με μισόκλειστά τα μάτια. με έπνιγε η νύχτα στο στομάχι της λες και εξασθενούσα, αναβόσβηνα σα τη ζωή στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. μήπως γινόμουνα αόρατος, μήπως έτσι τελειώνει ο άνθρωπος;


εκείνη τη στιγμή ένα κιτρινωπό ζώο ξεπετάχτηκε, ίσα που πρόλαβα να το αποφύγω ή μάλλον με απέφυγε αυτό. τι κρίμα. δε διαπίστωσα αν το αίμα της αλεπούς μοιάζει με του ανθρώπου. το απότομο φρενάρισμα σήκωσε ένα σμήνος νυχτερίδες πάνω απ’ το κεφάλι μου. σα να ξύπνησα λίγο και τις ακολούθησα. με πήγαιναν οι νυχτερίδες. σε δυο λεπτά ένα αχνό φως ξεπρόβαλλε στα αριστερά από τη Μονή. στα δεξιά το λιβάδι με το σπίτι όπως το είχαν περιγράψει. δε μου είχαν πει όμως πως η ατμόσφαιρα έχει τόσο έντονη τη μυρωδιά της δάφνης.


περπατώντας προς τα κει, γέρνοντας λίγο για να δω τις νυχτερίδες πίσω μου να επιστρέφουν στη καρδιά του δάσους, σκέφτηκα τελικά πως δεν υπάρχει εγκατάλειψη, υπάρχει μόνο καλωσόρισμα.


Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ