H EΝΟΧΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

27.2.10 / / σχόλια (13)

Αν μου έλεγες να ξεχωρίσω ένα γεγονός που προοιώνισε το νταραβέρι μου με τη ποίηση μπορώ να σου πω πια.

Έκτη του δημοτικού, γενάρης του 91’. Βρίσκομαι μόνος στο σαλόνι. Το πρόγραμμα στη τηλεόραση διακόπτεται, ένιωσα κάτι περίεργο να συμβαίνει: ένας ουρανός από παχύρευστο σκοτάδι κολλούσε στην οθόνη επίμονα ενώ στο κάτω μέρος της, κάτι πορτοκαλί φώτα βγαλμένα απευθείας από τις ιστορίες των παραμυθιών, δημιουργούσαν περίεργους αντικατοπτρισμούς σε μια υγρή επιφάνεια: ήταν ποτάμι, το λέγαν Τίγρη ή Ευφράτη; Θυμάμαι είχα μαρμαρώσει: από τον ουρανό περνούσαν περίεργοι βώλοι, διέγραφαν μια κυκλική τροχιά, σα να έκαναν βουτιά κι ύστερα ένας υπόκωφος καπνός: μετά γινότανε παύση, τα πορτοκαλί φώτα ηρεμούσαν και στο ποτάμι επικρατούσε νηνεμία ξανά. Κάπως έτσι θα είναι ο παράδεισος: το μέρος αυτό είναι βγαλμένο από ένα όνειρο μου, δε μπορεί. Το μυαλό μου έκανε άλματα, σκεφτόμουνα λευκά άλογα, ταξίδια, φιλίες, περσίες κι αλλαντίν: είχαν ανοίξει οι πόροι από το δέρμα μου, περιπέτειες, άστρα, μικρούς πρίγκιπες: οι μετεωρισμοί στον ουρανό είχαν πληθήνει και σε κάθε λάμψη ο παρουσιαστής δυνάμωνε τη φωνή του. Υπήρχε ένταση τώρα. Τα φώτα κοκκινίζανε ανά διαστήματα, κάτι σαν κραυγή αναδυόταν: είχα αρχίσει να υποψιάζομαι: ίσως κάτι κακό γινόταν, μα δεν έβλεπα αίμα, ίσως και να φοβόμουν λιγάκι, κάτι για πόλεμο άκουσα: λέτε να σκοτώναν τους μικρούς πρίγκιπες, μα γιατί να το κάναν; όχι, ήμουν απόλυτα μπερδεμένος. Εγώ ήθελα να κολυμπήσω σε αυτό το ποτάμι, να δω από κοντά αυτόν τον ουρανό. Κοκορευόμουν το θάνατο χωρίς να ξέρω, ώσπου ήρθαν οι γονείς μου: μαμά θέλω να πάμε στη Βαγδάτη! της λέω. Ακαριαία έσβησε τη τηλεόραση και έτρεξε να με χαστουκίσει λες και σηκώθηκε μια αμμοθύελλα μέσα στη καταιγίδα της ερήμου, όπως την είπαν.


Λίγο πριν κοιμηθώ εκείνη τη μέρα θυμάμαι πως έγραψα κρυφά το όνομα ΒΑΓΔΑΤΗ στη μέσα πλευρά της ντουλάπας, μη τυχόν και το ξεχάσω. Ήταν το πρώτο μου ποίημα.


Ετικέτες

ΓΛΕΙΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΙΣΑΧΝΗ ΣΤΟ ΟΡΓΩΜΕΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

26.2.10 / / σχόλια (13)

Βρίσκεσαι νύχτα στα διόδια.

Μπροστά σου βρίσκεται ένα αυτοκίνητο που πληρώνει τα 2.20 Ευρώ.

Υπεραξίας υδρατμοί τυφλώνουμε το φως.


Δύο επιλογές υπάρχουν: κολλάς στον μπροστινό σου και περνάς τη μπάρα πριν αυτή προλάβει να κατέβει, όπως κάνουν οι ανυπότακτοι νεολαίοι,

Όταν περνούν το συρματόπλεγμα οι νύχτες αφήνουν μικρά κουρέλια απ' τη φούστα τους.


ή πληρώνεις τα λεφτά αγγίζοντας με νόημα τα τρυφερά χεράκια της ταμία που τη θυμάσαι από την προηγούμενη φορά όταν κοιταζόσασταν πονηρά.

Δυο μήνες που δε σμίξαμε. Ένας αιώνας κι εννιά δευτερόλεπτα.


Τι περίεργο; Το δίλλημα σε έχει ακινητοποιήσει. Αποφάσισε.

ένα άγαλμα που τείνει μάταια σαν τσαμπί σταφύλι τ' αναπόδεκτα κλειδιά ενός παραδείσου.


Τότε εμφανίζεται στη σκέψη σου ο Ρίτσος ως από μηχανής Θεός.

Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια.


Ο δυστυχής, μια ζωή πάλευε μεταξύ του κομματικού του εαυτού, και του εαυτού του παραδομένο στον ρομαντισμό.

θάναι δύσκολο τα χέρια πούβγαλαν κάλους στη σκανδάλη να ρωτήσουν μια μαργαρίτα.


Προτίμησε τη δόξα, και δε λέω, το κόμμα τον δικαίωσε.

Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία χρόνια, μού δωσαν την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909. Bολεύτηκα μ' αυτήν, και μένω.


Όμως το θέμα μου ήταν άλλο και έπρεπε τώρα να πάρω μιαν απόφαση.

Μ' είπανε "παιδί μου". Δεν μπόρεσα να πω "πατέρα".


Προχώρησα κι έβγαλα τα κέρματα.

Έστριψα το κεφάλι στη ταμία καθώς ένας ..χοντροκέφαλος με καλωσόριζε.

μια αιχμηρή αστραπή σα μαχαίρι στο χέρι ενός ίσκιου.


Ηττημένος συνέχισα τη πορεία μου διασχίζοντας μια νύχτα που ‘χει χάσει τα αστέρια της κι έχει στο λαιμό αλμύρα.

κ' έχουνε τον καημό βαθιά-βαθιά στα μάτια τους σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι.


Οι πλάγιες προτάσεις είναι επιλεγμένα αποσπάσματα από ποιήματα του Γ. Ρίτσου


¡


Ετικέτες

ΑΓΡΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ

25.2.10 / / σχόλια (4)

ένας ωριαίος δεκέμβρης
ερχόμενος απ' τα παλιά
μέσα στα κατάβαθα φλεβάρη
αν μη τι άλλο
σε βγάζει
έστω ετεροχρονισμένα
από την μετεξεγερσιακή κατάθλιψη

γιατί κατά τα άλλα
ΟΥΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ



Ετικέτες

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ και αλλα

22.2.10 / / σχόλια (19)

- Τι να σε πω, παιδί μου! απάντησε τότε σύννους καθώς ήτον.

Ο Πατριάρχης είναι σοφός και άγιος άνθρωπος.

Γνωρίζει όλαις ταις βουλαις και τα θελήματα του Θεού,

και συγχωρνά ταις αμαρτίαις όλου του κόσμου.

Μα, τι να σε πω! Είναι καλόγερος.

Δεν έκαμε παιδιά, για να μπορή να γνωρίση,

τι πράγμα είναι το να σκοτώση κανείς το ίδιο το παιδί του!

Γ. Βιζυηνός, Το αμάρτημα της μητρός μου


1.Το πρώτο κρεβάτι του παιδιού σηματοδοτεί και τη φυλακή του. Η καγκελωτή κούνια δημιουργεί την προσλαμβάνουσα του εγκλεισμού, σχηματοποιώντας και συμφιλιώνοντας τη καρδιά του βρέφους με την αίσθηση της καραντίνας διαπαντός.


2.Γνωρίζω έναν μπουρζουά μαιευτήρα στη Βας. Σοφίας που έχει 40 διπλώματα κρεμασμένα στο τοίχο τού ιατρείου του. Αλήθεια. Και τον παίρνουνε στα σοβαρά.


3.Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης η γυναίκα ζει μέσα της μια εξακολουθητική συνεδρία με ψυχιάτρους. Να μη σου τύχει.


4.Το μωρό της Ροζμαρί ήταν ερμαφρόδιτο.


5.Παιδί στη Πελοπόννησο λένε μόνο τ’ αγόρι.


6.Ο φυσιολογικός απογαλακτισμός του παιδιού απ' τους γονείς του ολοκληρώνεται όταν ο έφηβος αντικρίσει τη γκόμενα του πατέρα του.


7.Αν είχα λεφτά θα άνοιγα θηλαστήρια franchise σε όλη την Ευρώπη βάζοντας απλές αγγελίες: ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ θηλάζουσες για μερική απασχόληση. Βάζω την ιδέα, βάζεις τα λεφτά;


8.Ο μύθος λέει πως δημιουργώντας μια σχέση χάνεις τους φίλους από δικό σου φταίξιμο. Η αλήθεια είναι πως δε θέλουν αυτοί να σε δουν.


9.Αν ζούσε σήμερα ο Οιδίποδας θα έβγαζε τ’ αυτιά του.


10.Το παιδί που φεύγει κλαίγοντας από τη κατασκήνωση είναι καταδικασμένο να πεινάσει στη ζωή του.


11.‘Η φθινοπωρινή σονάτα’ του Μπέργκμαν είναι το ‘Σπιρτόκουτο’ με αστισμό.


12.H πανουργία του ανθρώπου αποκαλύπτεται με το γεγονός πως όλες οι φωτογραφίες των νεκρών συγγενών συνηθίζονται στο τέλος.


13.Αν προσέξεις, όλοι οι τάφοι των νεκροταφείων έχουν κρυφά αποθηκάκια στη πλάτη τους ασφαλισμένα με λουκέτο. Πώς το καντήλι γίνεται χρυσάφι μ’ έναν θρήνο.


14.Ακολουθεί ποίημα της νεκρής πανέμορφης κόρης Α. Δ. στο γειτονικό μου νεκροταφείο ακουμπισμένο πάνω στη πλάκα της:


ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑΜΟΥΝ ΓΕΡΑΚΙ

Η’ ΑΕΤΟΠΟΥΛΟ ΚΙ ΑΝ

ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΑΝ ΘΑ

ΕΣΒΗΝΑ ΠΕΡΗΦΑΝΑ

ΣΑΝ ΑΓΡΙΟΠΟΥΛΙ


ΘΑ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΑ ΕΓΩ

ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΜΟΥ


Ѡ

Ετικέτες

ΚΟΡΝΙΑΧΤΟΣ

20.2.10 / / σχόλια (8)


Ταξιδεύοντας σήμερα προς Θεσσαλία παρέα με έναν μούργο ήλιο να με κρυφοκοιτά κάθε τόσο, νομίζω πως πρωταγωνιστούσα σε μια πρόβα για το τέλος του κόσμου, διότι υποψιάζομαι πως κάπως έτσι θα τερματίσει η ζωή στο πλανήτη. Ένα περίεργο πρωινό θα κατέβει ένα πελώριο σύννεφο σκόνης από τις αναθυμιάσεις του ουρανού και θα σκεπάσει μέσα του κάθε λογής ανθρώπων. Πόσο να αντέξει ο άνθρωπος μέσα σε ένα ασημοκαπνισμένο σύννεφο από φαρμάκι; Άλλους θα τους πιάσει στον ύπνο, κάποιος θα περπατάει στην ακροθαλασσιά, μερικοί θα οδηγούν ή θα τρώνε σε ένα μοντέρνο εστιατόριο κι ολονών η ανάσα ξαφνικά θα καταλήξει. Ούτε σεισμός ούτε πλημμύρες που λένε οι ειδικοί. Ούτε θόρυβος ούτε και θρήνος. Μ' ένα δάκρυ ελαφριάς ασφυξίας θα χαθεί ο άνθρωπος, με μία ακαριαία ρουφηξιά από το διάφανο πέπλο κι ύστερα όλος ο πολιτισμός θα κρυφτεί διαπαντός σα τα σκευρωμένα έπιπλα μιας εξοχικής κατοικίας που καλύπτονται από κατάλευκα σεντόνια. Βλέπεις λοιπόν πως ο πιο μαζικός θάνατος της ιστορίας δε θα μαυροφορεθεί από κανέναν ζώντα. Έτσι θα καθηλωθεί ο άνθρωπος και κατά βάθος πιστεύω πως θα σου άρεσε πολύ το τέλος αυτό.
Κάνω λάθος κύριε Χόλντεν Κόλφιλντ;

υγ1.parking θερμοπύλες
υγ2.ευχαριστώ το ΣΥΝΤΡΟΦΟ με το κόκκινο scoda
που μου αναβόσβησε τα φώτα από απέναντι.
πρόλαβα να φορέσω τη ζώνη μου, να ελαττώσω ταχύτητα
και κυρίως να πετάξω τον μισοτελειωμένο μπάφο
από το παράθυρο πριν πέσω στο μπλόκο.

Ετικέτες

ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ

18.2.10 / / σχόλια (26)

1.«Θα τα πούμε στα γουναράδικα». Με την έκφραση αυτή χαιρετούσε συχνά τους συντρόφους του ο Άρης Βελουχιώτης χαριτολογώντας αλλά και ξορκίζοντας έτσι το απευκταίο ενδεχόμενο του θανάτου τους, με γδάρσιμο από τον εχθρό.


2. Οι θανατοποινίτες στη Γαλλία λίγο πριν κατευθυνθούν προς τον αποκεφαλισμό τους, ρούφαγαν τη τελευταία τζούρα από τη πίπα τους και ύστερα αυτόματα την έσπαγαν, μη θέλοντας να αφήσουν πίσω τίποτα που να τους θυμίζει. Η φράση casser ma pipe, σπάω τη πίπα μου ελληνιστί, σημαίνει σήμερα ‘πεθαίνω’ στη γαλλική γλώσσα.


3. Και στις δυο περιπτώσεις υπάρχει ένα εθιμοτυπικό του θανάτου. Δυστυχώς, για τον 25χρονο Nikolla Todi , σκοτωμένο από 8 σφαίρες μπάτσων πισώπλατα στο Βύρωνα, δε του δόθηκε ούτε ο ελάχιστος χρόνος αποχαιρετισμού ή τελευταίας τζούρας.

Απλώς η καρδιά του σταμάτησε να χτυπά.


Άνουβις, Ο κύριος των θεών

Ετικέτες

O ADORNO ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗ JAZZ

16.2.10 / / σχόλια (18)

1. Οι ανυπότακτες κινήσεις της τζαζ συνοδεύονταν από μια τάση τυφλής υπακοής που την κάνουν να μοιάζει με τον σαδομαζοχιστικό τύπο που έχει περιγραφεί από την αναλυτική ψυχολογία με το πρόσωπο που ερεθίζεται με τη μορφή του πατέρα, ενώ κατά βάθος θαυμάζει, που προσπαθεί να τον συναγωνιστεί, και παράλληλα, αντλεί ηδονή από την υποταγή του σε αυτό, υποταγή την οποία απεχθάνεται απροκάλυπτα.


2. Τα νεγρικά σπιρίτσουαλς, οι πρόδρομοι των μπλουζ, ήταν τραγούδια των δούλων και γι’ αυτό συνδύαζαν το θρήνο της ανελευθερίας με τη καταπιεσμένη επιβεβαίωσή της.


3. Η τζαζ, που ξέρει τι κάνει όταν συμμαχεί με την τεχνική, συνεργάζεται στην κατασκευή του «τεχνολογικού πέπλου» μέσω του αυστηρά επαναλαμβανόμενου, αλλά κενού θρησκευτικού τυπικού της και υποθάλπει την αυταπάτη ότι ο 20ος αιώνας είναι η, γεμάτη σκλάβους και ατελείωτες δυναστείες, αρχαία Αίγυπτος.


4. Τα ατομικά χαρακτηριστικά που δε συμφωνούν με τον κανόνα πλάθονται, στην πραγματικότητα από αυτόν και γίνονται σημάδια ακρωτηριασμού. Τρομοκρατημένοι, οι οπαδοί της τζαζ ταυτίζονται με την κοινωνία, την οποία φοβούνται γιατί τους έκανε αυτό που είναι. Αυτό προσδίδει στο εθιμοτυπικό της τζαζ τον καταφατικό του χαρακτήρα, δηλαδή την ευνοϊκή υποδοχή του σε μια κοινότητα ίσων αλλά ανελεύθερων ανθρώπων.


5. Η οργάνωση της κουλτούρας σε «επίπεδα», όπως είναι το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο πρόγραμμα (που αντιστοιχούν στους «κατώτερους», τους «μέσους» και τους «διανοούμενους» ακροατές ή θεατές) είναι αξιοκατάκριτη. Ωστόσο, δεν μπορεί να καταργηθεί από τους ακαλλιέργητους ανθρώπους που δηλώνουν πως είναι διανοούμενοι.


6. Η παρακμή δεν είναι αρχή. Αρχή είναι η ιδεολογία της παρακμής [..] όποιος μπερδεύει μια τρίφωνη συγχορδία διακοσμημένη με «βρώμικες νότες» με την ατονικότητα, έχει ήδη παραδοθεί στη βαρβαρότητα. Η τέχνη που έχει εκφυλιστεί σε «κουλτούρα» πληρώνει ένα βαρύ τίμημα: ταυτίζεται πολύ εύκολα με τα σκάρτα προϊόντα της.


7. Η τζαζ μοιάζει με τα εξίσου τυποποιημένα σχήματα του αστυνομικού μυθιστορήματος και των παραφυάδων του, που διαστρεβλώνουν ή αποκαλύπτουνε τον κόσμο κάνοντας καθημερινό κανόνα την ακοινωνικότητα και το έγκλημα, αλλά που εξορκίζουν, ταυτόχρονα, τη γοητευτική και απειλητική πρόκληση μέσω του αναπόφευκτου θρίαμβου της Τάξης. Μόνο η ψυχαναλυτική θεωρία μπορεί να δώσει μια διαρκή εξήγηση αυτού του φαινομένου. Ο σκοπός της τζαζ είναι η μηχανική αναπαραγωγή ενός υπόστροφου στοιχείου, ενός συμβολισμού του ευνουχισμού. «Παράτα τον αντρισμό σου, δέξου τον ευνουχισμό» κοροϊδεύει και προτείνει μαζί ο ήχος της τζαζ μπαντ, που μοιάζει με τη φωνή ενός ευνούχου, «και θα ανταμειφτείς, θα γίνει δεκτός σε μια αδελφότητα που μοιράζεται μαζί σου το μυστήριο της ανικανότητας, ένα μυστήριο που αποκαλύπτεται τη στιγμή που γίνεται η τελετή μύησης».


8. Με την τζαζ αποκτούν πάντα αίγλη οι αμόρφωτοι που κάθονται μπροστά στο πιάνο.


9. Η τέχνη μπορεί να επιβιώσει μόνο αν αρνηθεί το δικαίωμα να είναι διαφορετική [..] τίποτε δεν μπορεί να υπάρχει αν δεν μοιάζει με τον κόσμο όπως είναι αυτός. Η τζαζ είναι η ψεύτικη εκκαθάριση της τέχνης, χάνεται από την εικόνα αντί να είναι η ουτοπία που γίνεται πραγματικότητα.

[1953]


Επιλεγμένα αποσπάσματα από το άρθρο ‘ΤΖΑΖ, η αιώνια μόδα’ του Τ. ADORNO.

Δημοσιευμένο στο ‘Τέχνη και μαζική κουλτούρα’, εκδόσεις ύψιλον.


Ετικέτες

ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΙΑΣΤΕ ΤΟ ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ

16.2.10 / / σχόλια (9)

1.η καταστροφή δε χρειάζεται την ισχύ για να πραχτεί αλλά την αξιοπιστία της ιδέας ως προς τον εαυτό σου.

2.300 απεριφρούρητοι αντιεξουσιαστές, μιλώντας σε πραγματικά μεγέθη, μπορούν να καταστρέψουν όλα τα εμπορικά, σωφρονιστικά και υπουργικά καταστήματα της πόλης μέσα σε 2 ώρες ενώ 300 χουλιγκάνοι, μιλώντας σε πραγματικά μεγέθη, δε μπορούν να καταστρέψουν ούτε την αγροτική τράπεζα των αντικυθήρων.

3.ο γινωμένος βανδαλισμός είναι η πολιτική κουλτούρα στο αιώνιο.


Ж


Ετικέτες

HISTORY CHANNEL

12.2.10 / / σχόλια (16)

Η ψευδαίσθηση της αλήθειας μοιάζει περιέργως με τη μπατονέτα.

Άδικα νομίζεις πως σου καθαρίζει το αυτί μετά το μπάνιο.

Για την ακρίβεια, περισσότερο στο πασαλείβει.

Τρύφωνας Iγνατίου


εχτές στο μοναστηράκι είδα έναν τύπο αλαφιασμένο να ψάχνει κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο σα τρελός του χωριού. τα μάτια του είχαν κάτι από την αγωνία ενός παιδιού που αναζητά το χαμένο θησαυρό πίσω από έναν θάμνο της κατασκήνωσης. πριν το λαχάνιασμα έρχεται πάντα η λαχτάρα. ανέβαινε κατέβαινε τις σκάλες, τα χέρια του τινάζονταν σα χέρια γραφειοκράτη που συμπληρώνει αιτήσεις για το υπ.πο στον ημιόροφο της τοσίτσα No 1. η απόγνωση του ‘χε στεγνώσει το στόμα. μέσα στο σκοτεινό υπόγειο δωμάτιο της ηφαίστου η απελπισία προκαλεί ξηροστομία. τα μαλλιά του είχαν ανακατευτεί περισσότερο από αυτά των εκκεντρικών μόδιστρων που μετατρέπουν τους ομοφυλόφιλους σε κουνιστές αδελφές, και διόλου δε τον ένοιαζε. ανέβαινε κατέβαινε σκάλες, ακόμα και το παλτό του είχε πιάσει σκόνη από τα πάνω ράφια -σίγουρα έψαχνε για το βιβλίο της ζωής του. άλλωστε άκουγες την ανάσα του να εκπνέει το καρδιοχτύπι ως έχει κι ας ήταν όλα τα βιβλία δεύτερο χέρι. τί θέλω να πω: αναρωτιέμαι αν κάτω από το λιθόστρωτο υπάρχει παραλία, όπως πολλοί νομίζουμε μέχρι σήμερα.


σε 30 χρόνια από τώρα, κάποιοι θα αναζητούν τα συνθήματα του δεκέμβρη σε σκονισμένα αρχεία της εποχής, που εμείς ζούμε τώρα, και το μόνο που θα αντικρίζουν θα είναι το dvd του κούλογλου και το βιβλίο κάποιου άρη χατζηστεφάνου. ούτε θερσίτης, ούτε ασσοε, ούτε καν κατειλημμένη λυρική και χίλια δυο ακόμη. η εξέγερση στα ενυδρεία του μέλλοντος και η αλήθεια γραμμένη από επικίνδυνους συμφιλιωτές της έντασης, διότι την ιστορία δε τη γράφουνε πάντοτε οι νικητές, ενίοτε τη γράφουν και οι ξώφαλτσοι. κι ας μοιάζουν πειστικοί ώρες-ώρες, μη ψαρώνεται από τις ρητορείες: όλοι θα παίρνουν εντολές από την εκάστοτε κομμουνιτσέσκαγια ουνιβερσιτά τραβαγιέρων βαστόκ.


τελικά, γιατί να πρέπει να ψάχνουμε τόσο πολύ για την αλήθεια; ετούτο το ερώτημα είναι πραγματικά προβοκατόρικο: η παραλία δεν υπάρχει κάτω απ’ το λιθόστρωτο όπως νομίζουμε, κι ούτε βρίσκεται στα σκοτεινά υπόγεια στο μοναστηράκι. η παραλία υπάρχει στο τέλος του δρόμου που κοιτάς τούτη τη στιγμή, αρκεί βέβαια να αφανιστεί η γαμημένη διμοιρία από μπροστά μας.


Ετικέτες ,

ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΠΑΓΟΣ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ

10.2.10 / / σχόλια (8)

λίμνη πλαστήρα πριν λίγες μέρες

Η ΚΟΛΑΣΗ

Έβγαινε
ένα ζεστό σκοτάδι
κι αυτός
είχε ξεχάσει το κεφάλι
που επίμονα
αρνιότανε
τα δόντια

τώρα
βασίλευε
ο τρελός

ένα μπαμπάκι
και η πίσσα

Μ. Σαχτούρης
από τα στίγματα (1962)


Ετικέτες ,

Η ΔΙΠΛΑΝΗ ΠΟΡΤΑ ΚΑΙΡΟΦΥΛΑΧΤΕΙ

6.2.10 / / σχόλια (14)

Θέλουμε δε θέλουμε είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε μέσα στο κόσμο που μισούμε όπως μισεί ο όφις το καμένο λάστιχο και γι’ αυτό συχνά ερχόμαστε αντιμέτωποι λεκτικά με πειθαρχημένους ανθρώπους της καθημερινότητας. Ανθρώπους απλούς, χαρούμενους, έτοιμους να κατασπαράξουν οποιονδήποτε οραματίζεται για τη ζωή του κάτι διαφορετικό από το συστημικό και ‘προτεινόμενο’. Εμάς. Μα εκεί αρχίζει η ανισότητα: διότι ο γελαστός και συντηρητικός φίλος μας επιχειρηματολογεί εκ του ασφαλούς, εκ του βολικού υπάρχοντος διότι έχει γνωρίσει για τα καλά τη ζωή την οποία υπερασπίζεται, έχει μαθητέψει βιωματικά στους θεσμούς των οποίων αποτελεί μέρος. Ο συλλογισμός του δε ξεπερνά ούτε στο ελάχιστο το αυτονόητο και οικείο του ζήν, δε κάνει βήμα έξω από το γνώριμο κι ο άτολμος λόγος του διακατέχεται τελικά από την ευκολία του ανονείρευτου. Γι’ αυτό και η γνώμη του είναι αυτόματη, κοφτή και καλά δασκαλεμένη. Αντίθετα, ο επαναστατικός λόγος θα έχει πάντα το μειονέκτημα πως πρέπει να υποστηρίξει το αβίωτο. Είμαστε εκβιασμένοι να πρέπει να χτίσουμε μέσα στο μυαλό μια ολόκληρη κοινωνία αγνώριστη στο σύνολό της από άνθρωπο, μακριά και πέρα από το υπαρκτό. Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντάμε σε ερωτήσεις που είναι προϊόν πολιτικής φαντασίας και πολλαπλών συλλογισμών και γενικά να ενσαρκώσουμε με απλό τρόπο στον συνομιλητή μια ολόκληρη ουτοπία που όσο πιο απόμακρη είναι αυτή, τόσο πιο δύσκολα μεταφέρεται από τη πλάση του αισθητού στο κόσμο της λογικής συνομιλίας. Και φυσικά πρέπει μονίμως να βρισκόμαστε σε θέση άμυνας. Μην απελπιζόμαστε λοιπόν αν οι γείτονες καμιά φορά μας κεραυνοβολούν με τον ρομποτικό και υποτακτικό τους λόγο.

Εμείς πηδάμε τοίχους κι αυτοί σκάβουν τους τάφους τους.


Ετικέτες

Η ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΑ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

3.2.10 / / σχόλια (11)

Χώρισε η Μενεγάκη

Τα πρόσωπα της τηλεόρασης δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα. Είναι πίξελ. Αυτός που βλέπει τηλεόραση είναι σα να φροντίζει ένα κατοικίδιο στο pet society του facebook, όπως η μικρή μου ξαδέλφη.


Ανάκληση για 8 μοντέλα Toyota

Η τελική απόφαση για ανάκληση πάρθηκε ύστερα από την εκτίμηση της εταιρίας πως οι δικαστικές αποζημιώσεις στα πρόσωπα των μελλοντικών νεκρών από δυστυχήματα θα ξεπερνούν κατά πολύ τις απώλειες που θα επιφέρει η ίδια η ανάκληση 8 εκατομμυρίων αυτοκινήτων της.


Παγετός στους δρόμους

Όταν τα μμε μιλάνε για παγετό στην άσφαλτο είναι ανίκανοι να αντιληφθούν τον διψασμένο οδοιπόρο που γλύφει τη γλώσσα του στο πάγο.


Δυστύχημα στην Αθηνών – Κορίνθου

Όταν τα μμε μιλάνε για θανατηφόρο ατύχημα στο δρόμο είναι ανίκανοι να μυρίσουν το καυτό κατούρημα του ματωμένου οδηγού λίγο πριν εκπνεύσει.


Πάγωμα μισθών στο δημόσιο τομέα

Ο καπιταλισμός όσο πιο πολύ βυθίζεται, ευτυχώς, τόσο πιο τερατώδης αναγκάζεται να γίνει. To Λόχνες υπάρχει και θα αποκεφαλιστεί.


Πρόεδρος της δημοκρατίας εκλέχθηκε ξανά ο Κάρολος Παπούλιας

Σκεύρωσε η δημοκρατία.


Ετικέτες

ΤΑΞΙΔΙ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

2.2.10 / / σχόλια (14)

Νομίζω πως πρέπει να έχουν περάσει γύρω στα 9 χρόνια από τότε που μου γεννήθηκε η απλή επιθυμία να φωτογραφίσω ένα συγκεκριμένο σημείο κοντά στο λιμάνι του Πειραιά. Μέσα στο διάστημα αυτό στη ζωή μου συνέβησαν πολλά διότι πολύ απλά έτσι ΕΠΡΕΠΕ να συμβούν και γι’ αυτό ακριβώς κατά βάθος δε συνέβη τίποτα.


Απ’ το σημείο αυτό περνούσα συχνά και κάθε φορά έλεγα να θυμηθώ όταν ξαναπεράσω να βαστώ οπωσδήποτε μαζί μου τη φωτογραφική -αλλά ποτέ δεν έγινε. Εδώ που τα λέμε, δε φημίζομαι και για τη συνέπεια μου. Για την ακρίβεια, την αστείρευτη αναβλητικότητα μου την ερμηνεύω ως μία έμφυτη παραίτηση διαρκείας από τη ζωή, τουλάχιστον μέχρι τη διοργάνωση της επόμενης πορείας στο κέντρο. Συγνώμη αν στεναχωρώ κάποιους.


Ίσως όμως καθυστερούσα τη φωτογραφία και σκόπιμα. Τώρα που το σκέφτομαι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που καθυστερώ να διαβάσω ένα αγαπημένο βιβλίο ή να συναντήσω ένα παλιό φίλο. Περίεργο, αλλά νιώθω πως όσο δε διαβάζω το αγαπημένο βιβλίο ή δε συναντώ το παλιό φίλο τόσο περισσότερο κουράγιο κι αφορμή βρίσκω για να συνεχίσω να υπάρχω μέσα στο ζόφο μου. Έχω ας πούμε κάτι να περιμένω, και το πιστεύω: η λεπτομέρεια της ευχαρίστησης βαστάει τους ανθρώπους στη ζωή:


Να ελπίζεις πως ίσως κάποτε θα θυμηθείς

να φωτογραφίσεις κάτι που επιθυμείς.


Πόσο αόριστη ακούγεται η πρόταση για να καταφέρει να συμπυκνώσει μια ολόκληρη ζήση;



Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ