ΓΛΕΙΦΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΙΣΑΧΝΗ ΣΤΟ ΟΡΓΩΜΕΝΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ

26.2.10 / /

Βρίσκεσαι νύχτα στα διόδια.

Μπροστά σου βρίσκεται ένα αυτοκίνητο που πληρώνει τα 2.20 Ευρώ.

Υπεραξίας υδρατμοί τυφλώνουμε το φως.


Δύο επιλογές υπάρχουν: κολλάς στον μπροστινό σου και περνάς τη μπάρα πριν αυτή προλάβει να κατέβει, όπως κάνουν οι ανυπότακτοι νεολαίοι,

Όταν περνούν το συρματόπλεγμα οι νύχτες αφήνουν μικρά κουρέλια απ' τη φούστα τους.


ή πληρώνεις τα λεφτά αγγίζοντας με νόημα τα τρυφερά χεράκια της ταμία που τη θυμάσαι από την προηγούμενη φορά όταν κοιταζόσασταν πονηρά.

Δυο μήνες που δε σμίξαμε. Ένας αιώνας κι εννιά δευτερόλεπτα.


Τι περίεργο; Το δίλλημα σε έχει ακινητοποιήσει. Αποφάσισε.

ένα άγαλμα που τείνει μάταια σαν τσαμπί σταφύλι τ' αναπόδεκτα κλειδιά ενός παραδείσου.


Τότε εμφανίζεται στη σκέψη σου ο Ρίτσος ως από μηχανής Θεός.

Ο πατέρας που γυρνάει τ' απόβραδο μ' ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια.


Ο δυστυχής, μια ζωή πάλευε μεταξύ του κομματικού του εαυτού, και του εαυτού του παραδομένο στον ρομαντισμό.

θάναι δύσκολο τα χέρια πούβγαλαν κάλους στη σκανδάλη να ρωτήσουν μια μαργαρίτα.


Προτίμησε τη δόξα, και δε λέω, το κόμμα τον δικαίωσε.

Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία χρόνια, μού δωσαν την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909. Bολεύτηκα μ' αυτήν, και μένω.


Όμως το θέμα μου ήταν άλλο και έπρεπε τώρα να πάρω μιαν απόφαση.

Μ' είπανε "παιδί μου". Δεν μπόρεσα να πω "πατέρα".


Προχώρησα κι έβγαλα τα κέρματα.

Έστριψα το κεφάλι στη ταμία καθώς ένας ..χοντροκέφαλος με καλωσόριζε.

μια αιχμηρή αστραπή σα μαχαίρι στο χέρι ενός ίσκιου.


Ηττημένος συνέχισα τη πορεία μου διασχίζοντας μια νύχτα που ‘χει χάσει τα αστέρια της κι έχει στο λαιμό αλμύρα.

κ' έχουνε τον καημό βαθιά-βαθιά στα μάτια τους σαν ένα αστέρι σε μια γούβα αλάτι.


Οι πλάγιες προτάσεις είναι επιλεγμένα αποσπάσματα από ποιήματα του Γ. Ρίτσου


¡


Ετικέτες

13 σχόλια:

Comment by The Motorcycle boy on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 10:17:00 π.μ.

Του κομματικού του εαυτού και της ομοφυλοφυλίας του πες καλύτερα. Επειδή εκεί είναι τα ζόρια με αυτό το σκατόκομμα...

Αν είσαι πάντως ανυπότακτος νεολαίος γραντζουνάς λιγάκι τον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου σου σπάζοντας τη μπάρα, για να περάσει και κανένας άλλος μετά από σένα. Δεν γίνεσαι της προσκολλήσεως στον μπροστινό! Ή κάνω λάθος; Μπορεί...

Comment by simple man on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 10:18:00 π.μ.

Πολύ ευρηματικό. Καλημέρα.

Ανώνυμος on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 1:18:00 μ.μ.

η παράδοση στο ρομαντισμό περιλαμβάνει νομίζω και τις σεξουαλικές του επιθυμίες.
αν έχεις τζιπ ισχύει. σε διαφορετική περίπτωση μάλλον στη μούρη θα τη φας τη μπάρα, αν θυμάμαι καλά το ύψος που βρίσκεται.
γεια σου simple.

πρτφ

Comment by ΟΧΙΑ on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 1:40:00 μ.μ.

Αυτό είναι ποίηση! Να αλληλοσυμπληρωνόμαστε στους στίχους και στο νόημα. Μου άρεσε...πολύ.

Comment by The Motorcycle boy on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 2:13:00 μ.μ.

Μπααα... Για την Αττική οδό που την έχω ξεροσφύρι μια χαρά είναι και το ρημαδομάτριξ μου (αρκεί να είναι η μπάρα κατεβασμένη ε;)

Δεν ξέρω -εκείνα τα Χειρόγραφα του Αριόστου (κάπως έτσι δεν λέγονταν;) νομίζω περισσότερο στον εξπρεσιονισμό έτειναν, όχι στον ρομαντισμό. Κι από τις ομοφυλοφυλικές του αναφορές εκεί μέσα τον διέγραψε πρόσκαιρα το κόμμα.

Comment by γιώργος γεωργίου on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 2:52:00 μ.μ.

Ωραία πράγματα πρτφ
Motorcycle boy έχω ρωτήσει πολλές φορές τον πατέρα μου και πάντα μου δίνει την ίδια απάντηση: δεν ήταν, τόσο καιρό στην εξορία σε κάποιον θα την είχε πέσει, κάπως θα είχε φανερωθεί. Ήταν μαζί στο παρθένι για 2 χρόνια περίπου, ποτέ κανείς δεν σχημάτισε την παραμικρή υποψία ότι ο ρίτσος ήταν ομοφυλόφιλος, ούτε παλαιότερα στον αϊ στράτη. Για ανθρώπους που τον έζησαν όλο αυτό είναι ένας ανόητος μύθος. Απλώς ήταν ένας αστός που μεγάλωσε μόνο με γυναίκες, με τους καλούς τρόπους και το πιάνο - η θηλυπρέπεια των εκφράσεών του δεν οδηγούσε σε μια «αποκλίνουσα» σεξουαλικότητα. Η απόκλιση αφορούσε την σκέψη του, και παρόλο ότι υπήρξε ένας στρατευμένος του κόμματος, μετά το '68 -ας πούμε '70- (και την επέμβαση της ρωσίας στην τεχοσλοβακία όπου μια μερίδα εξοριστων κατήγγειλε τη μαμά και ήρθε σε σύγκρουση με τον φλωράκη και τα άλλα απολιθώματα του κόμματος, βγήκαν εκτός στρατοπέδου, φτειάξαν δική τους τέντα και υψώσαν μαύρη σημαία στο νησί. Οι μέσα τους ονόμασαν περιφρονητικά χάος) απόψεις του σε συζητήσεις μεταξύ φίλων ξεφεύγαν από το δόγμα, και γινόταν πιο ελεύθερες, πιο ανάλαφρες -δημιουργούσαν έναν άλλο αέρα. Το ότι δεν φαίνεται στη δουλειά του (αν δεν φαίνεται -δεν έχω διαβάσει όλο το έργο του) είναι ένα άλλο θέμα, και μάλλον έχει να κάνει με τη δόξα, που λέει ο πρτφ.

Comment by staxti on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 2:58:00 μ.μ.

Ως και οι γραμματοσειρές 'παλεύουν' σ'αυτό το διάλογο.Καλημέρα.

Comment by The Motorcycle boy on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 5:03:00 μ.μ.

Γιώργο -άλλες εποχές, μην ξεχνάς. Τότε ομοφυλόφιλος δεν ήταν αυτός που είχε κάνει γάμο στο δημαρχείο του Άμστερνταμ με τον σύντροφό του...

'ντάξει, δε δουλεύω στο Τσάο για να καταγράφω τις ομοφυλοφυλικές νύξεις του καθενός, όχι για άλλο λόγο αλλά επειδή δεν είμαι και σε θέση να τις πιάσω -κάπως χαζός γενικότερα... Έχω διαβάσει αυτά του Αριόστου, εντάξει, είναι όμορφα κείμενα (όχι όλα -τα περισσότερα) κι εκεί μέσα έχει μια σκέψη κομματικά αποκλείνουσα (μέχρι εκεί μου κόβει!) Αυτά τα περί ομοφυλοφυλίας του τα κόλλησε το κόμμα -έτσι έχω διαβάσει, μπροστά δεν ήμουνα.

Κάτσε όμως -μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι. Ο Ρίτσος πέρασε μια εποχή που η γραφή του ήταν τόσο ευαίσθητη ώστε άνετα του κολλάγανε τη ρετσέτα του μπουρζουά οι κομματικοί. Το αν τον έπαιρνε ή όχι ο άνθρωπος (ή αν ήθελε κ.λ.π.) ποσώς με ενδιαφέρει, τόσο για τον Ρίτσο όσο και για τον οποιανδήποτε.

Comment by samson rakas on Παρασκευή, Φεβρουαρίου 26, 2010 7:19:00 μ.μ.

γιώργο ευχαριστούμε για τις ενδιαφέρουσες οικογενειακές εξιστορήσεις. ίσως πάντως, αν είχε εκδηλωθεί σεξουσαλικά στον άι στράτη μπορεί να προγραμματιζόταν ταυτόχρονα και ο μαζικός ευνουχισμός του από τα κομμουνιστικά παλικάρια της εξορίας.
τέλος πάντων, μικρή σημασία έχουν οι σεξουαλικές προτιμήσεις του Ρίτσου. σίγουρα η ιδεολογία στο σώμα του ήταν σα τα στενά ρούχα, τον περιόριζαν τόσο ώστε να γράφει όλο και πιο πεισματικά.
μότορ οι ομοφυλόφιλοι δε τον δίνουν; και παίζει πουθενά ηλεκτρονικά αυτός ο Αρίοστος; πρώτη φορά τον ακούω.
στάχτη αν ήξερες πόσο με ταλαιπώρησαν οι γραμματοσειρές, ..έπεσες διάνα.
οχιά χαιρετώ.

πρτφ

Comment by The Motorcycle boy on Σάββατο, Φεβρουαρίου 27, 2010 9:10:00 π.μ.

Ηλεκτρονικά δε νομίζω -η σειρά πάντως με τον Αριόστο λέγεται Εικονοστάσιο Ανώνυμων Αγίων (9 βιβλία απ΄ότι θυμάμαι).
Ποιον να δώσουν οι ομοφυλόφιλοι; Πάντως, αφού κάνουμε την κουβέντα, καλό είναι να μην ξεχνάμε την εποχή για την οποία μιλάμε. Εκείνες τις δεκαετίες η ομοφυλοφιλία αντιμετωπιζόταν στην καλύτερη περίπτωση σαν ψυχική ασθένεια (ψυχασθένεια) -έπρεπε να είναι κάποιος τρομακτικά διορατικός για να τη δει σαν μια ακόμα σεξουαλική προτίμηση. Βάλε και το κυρίαρχο αντρικό στερεότυπο της εποχής... Τέλος πάντων, η ανοιχτή ομοφυλοφιλία θα πρέπει να ήταν τότε πιο ριζοσπαστική στάση ζωής από το να σε εκλέξουν βουλευτή και να χέσεις στα έδρανα. Η ομοφυλοφυλία του Ρίτσου (βάλε και εισαγωγικά αν θέλεις -επειδή δεν μιλάω για σεξουαλικές προτιμήσεις) εκφράστηκε, σύμφωνα με το κόμμα, με τις μπουρζουάδικες απόψεις του περί του αντρικού σώματος και περί αποξένωσης.

Θυμήσου εκείνη την ιστορία που λέγανε με τον Στάλιν και κάποιον διάσημο ποιητή της Σοβιετικής Ένωσης, μέλος του κόμματος. Όπου ο ποιητής ταξιδεύει με το τρένο μαζί με τον Στάλιν και του δείχνει από το παράθυρο το ηλιοβασίλεμα αναφέροντας την αίσθηση του αμετάκλητου που συνοδεύει τη συγκεκριμένη εικόνα. Κι ο Στάλιν ξεφυσάει ανυπόμονα λέγοντας "Μπουρζούι" και χώνεται πάλι στα χαρτιά του.

Ανώνυμος on Σάββατο, Φεβρουαρίου 27, 2010 1:05:00 μ.μ.

ποιόν δίνουν; αυτόν που παίρνουν :) ωραίο τ' ανεκδοτάκι.
και να σκεφτείς πως η ιατρική καταστολή της ομοφυλοφιλίας μέσω του χαρακτηρισμού της ως ψυχική ασθένεια, πήρε τη σκυτάλη από μία θρησκευτική καταστολή πολύ πιο άγρια και εκδικητική, περασμένων αιώνων, με βασανιστήρια και ευνουχισμούς των αποκλίνοντων. τί να πεις.

πρτφ

Comment by The Motorcycle boy on Σάββατο, Φεβρουαρίου 27, 2010 6:47:00 μ.μ.

Να πεις οτι οι πούστηδοι όπως και οι Οβριοί είναι πολύ ανθεκτικοί αφού δεν εξαφανίστηκαν τόσα χρόνια με τόσες θεραπείες -γεγονός που επιβεβαιώνει οτι πρόκειται περί προαιώνιων συνομωσιών, χαχαχαχαχα. Κι αν σκεφτείς οτι η ομοφυλοφυλία ΔΕΝ είναι κληρονομική (παλιό αστείο του '80) οι τοιούτοι είναι χειρότεροι κι από τους Οβριούς!
Πάντως, χωρίς πλάκα, θυμάμαι οτι όταν βγάλανε την ομοφυλοφυλία από τις ψυχασθένειες οι Αμερικάνοι τρέξανε να πετάξουν την επομένη μέρα τους Σοβιετικούς έξω από τον Παγκόσμιο Ψυχιατρικό Οργανισμό, επειδή δεν είχαν κάνει το ίδιο! Και αυτό το έργο το ξαναείδαμε με την Αλέκα στο Σύμφωνο συμβίωσης πέρισυ -φοβερά πράγματα!

Ναι, αν και δεν έχω σχεδόν καθόλου ένσημα στην ομοφυλοφυλία νομίζω οτι και τον δίνουν και τον παίρνουν -είπαμε, είναι διεθνής συνωμοσία, δεν αφήνουν τους άντρηδες τους κανονικούς να παρεισφρύσουν.

Comment by χ.ζ. on Κυριακή, Φεβρουαρίου 28, 2010 10:30:00 μ.μ.

ωραίος

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ