HISTORY CHANNEL

12.2.10 / /

Η ψευδαίσθηση της αλήθειας μοιάζει περιέργως με τη μπατονέτα.

Άδικα νομίζεις πως σου καθαρίζει το αυτί μετά το μπάνιο.

Για την ακρίβεια, περισσότερο στο πασαλείβει.

Τρύφωνας Iγνατίου


εχτές στο μοναστηράκι είδα έναν τύπο αλαφιασμένο να ψάχνει κάποιο συγκεκριμένο βιβλίο σα τρελός του χωριού. τα μάτια του είχαν κάτι από την αγωνία ενός παιδιού που αναζητά το χαμένο θησαυρό πίσω από έναν θάμνο της κατασκήνωσης. πριν το λαχάνιασμα έρχεται πάντα η λαχτάρα. ανέβαινε κατέβαινε τις σκάλες, τα χέρια του τινάζονταν σα χέρια γραφειοκράτη που συμπληρώνει αιτήσεις για το υπ.πο στον ημιόροφο της τοσίτσα No 1. η απόγνωση του ‘χε στεγνώσει το στόμα. μέσα στο σκοτεινό υπόγειο δωμάτιο της ηφαίστου η απελπισία προκαλεί ξηροστομία. τα μαλλιά του είχαν ανακατευτεί περισσότερο από αυτά των εκκεντρικών μόδιστρων που μετατρέπουν τους ομοφυλόφιλους σε κουνιστές αδελφές, και διόλου δε τον ένοιαζε. ανέβαινε κατέβαινε σκάλες, ακόμα και το παλτό του είχε πιάσει σκόνη από τα πάνω ράφια -σίγουρα έψαχνε για το βιβλίο της ζωής του. άλλωστε άκουγες την ανάσα του να εκπνέει το καρδιοχτύπι ως έχει κι ας ήταν όλα τα βιβλία δεύτερο χέρι. τί θέλω να πω: αναρωτιέμαι αν κάτω από το λιθόστρωτο υπάρχει παραλία, όπως πολλοί νομίζουμε μέχρι σήμερα.


σε 30 χρόνια από τώρα, κάποιοι θα αναζητούν τα συνθήματα του δεκέμβρη σε σκονισμένα αρχεία της εποχής, που εμείς ζούμε τώρα, και το μόνο που θα αντικρίζουν θα είναι το dvd του κούλογλου και το βιβλίο κάποιου άρη χατζηστεφάνου. ούτε θερσίτης, ούτε ασσοε, ούτε καν κατειλημμένη λυρική και χίλια δυο ακόμη. η εξέγερση στα ενυδρεία του μέλλοντος και η αλήθεια γραμμένη από επικίνδυνους συμφιλιωτές της έντασης, διότι την ιστορία δε τη γράφουνε πάντοτε οι νικητές, ενίοτε τη γράφουν και οι ξώφαλτσοι. κι ας μοιάζουν πειστικοί ώρες-ώρες, μη ψαρώνεται από τις ρητορείες: όλοι θα παίρνουν εντολές από την εκάστοτε κομμουνιτσέσκαγια ουνιβερσιτά τραβαγιέρων βαστόκ.


τελικά, γιατί να πρέπει να ψάχνουμε τόσο πολύ για την αλήθεια; ετούτο το ερώτημα είναι πραγματικά προβοκατόρικο: η παραλία δεν υπάρχει κάτω απ’ το λιθόστρωτο όπως νομίζουμε, κι ούτε βρίσκεται στα σκοτεινά υπόγεια στο μοναστηράκι. η παραλία υπάρχει στο τέλος του δρόμου που κοιτάς τούτη τη στιγμή, αρκεί βέβαια να αφανιστεί η γαμημένη διμοιρία από μπροστά μας.


Ετικέτες ,

16 σχόλια:

Comment by The Motorcycle boy on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 8:33:00 π.μ.

Άκου ένα ανέκδοτο που μπορεί να μην το καταλάβεις καθαρά λόγω ηλικίας: Μετά το Χημείο του '85 είχε βγάλει εκείνος ο Μανόλο ένα χρονικό αυτοέκδοση και το πούλαγε στην πλατεία και οι περισσότεροι τον βρίζαμε ή τον κοροϊδεύαμε.
Μετά από εκείνη την παρτίδα καθαρής δολοφονικής πρέζας που θέρισε τη μισή πλατεία είχε βγάλει αυτοέκδοση ο Παϊζης τη "Γενιά της ηπατίτιδας" -εκεί να δεις γιουχάρισμα!

Αιώνες αργότερα αγόρασα το βιβλίο του Παϊζη από το Βιβλιοπέλαγος με την ουρά στα σκέλια. Το βιβλίο του Μανόλο πολύ θα ήθελα -αλλά δεν υπάρχει.

Τελικά η καταγραφή της ιστορίας είναι μια διαδικασία που ξεφτιλίζεται με το πέρασμα των χρόνων -γι' αυτό και η "σιωπή γεννάει θρύλους"

Ποιος τη χρειάζεται την παραλία διάολε όσο ξηλώνεται το λιθόστρωτο;

Comment by Utopia on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 11:58:00 π.μ.

XII

Κάτω από τις τσιμεντένιες
πλάκες θ΄αναδυθούμε
και τους βρωμερούς
υπονόμους

Την ξεφτίλα των πολυτελών
κτηρίων θα ρημάξουμε
και θα εξορμήσουμε

Στους γαλάζιους δρόμους
μας τραγουδώντας.

Πάιζοντας έρωτες που θα
μας κοίμιζαν πλάϊ-πλάϊ
με τα λουλούδια τις αυγές
στους πουπουλένιους κάμπους μας!...


ΑΣΙΛ ΜΑΝΟΛΟ
Πορεία τάδε!...

Μότορ,τυχερό βιβλίο,επέζησε από τις μετακομήσεις-
να΄σαι καλά που μου το θύμησες :)

Και όταν το λιθόστρωτο ξηλωθεί, πορεία προς την παραλία.

Άμποτε.

Comment by samson rakas on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 1:04:00 μ.μ.

πάντως τώρα που το σκέφτομαι αν ξηλωθεί όλο το τουριστικό λιθόστρωτο του μοναστηρακίου και της πλάκας, από κάτω βρίσκεται ατόφιος, αν και έγκλειστος, ο ηριδανός ποταμός. ας βολευτούμε με δαύτον, πού να τρέχουμε παραλία.
η σιωπή γεννάει θρύλους, θα το θυμάμαι αυτό, γιατί τα ανέκδοτα δε τα πολυκαταλάβαινα ποτέ.
όσο για το βιβλίο του μανόλο, ποτέ δεν είναι αχρείαστη μια ουτοπία..

πρτφ

Ανώνυμος on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 6:59:00 μ.μ.

Τεμπέλη πρτ. Κι εγώ που πίστευα πως δεν βολεύεσαι με παλιά ξεχασμένα ποτάμια. Το κείμενό σου μ' εκανε να πιστέψω πως υπάρχουν ακόμα εκείνοι οι ακούραστοι και περιέργως ενθουσιώδης αναζητητές των θαλασσών Και πάνω που θυμήθηκα μια δική μου πορεία μέσα στην πόλη μια πορεία τις μικρές ώρες της νύχτας και να περπατάμε στις σκιές των κτιρίων μη γίνουμε αντιληπτοί κι είχα την αίσθηση πως οι συμπορευτές μου έκαναν την άσφαλτο να ριγά και τους κρυμένους σπόρους να βιάζονται να καταλάβουν τα πάντα, έρχεσαι εσύ κι είσαι έτοιμος να βολευτείς.

Comment by The Motorcycle boy on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 7:07:00 μ.μ.

"Τα σιγανά ποτάμια..." Να φοβάσαι.

Ανώνυμος on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 9:10:00 μ.μ.

Δεν ήξερα πού έπρεπε να απιθώσω αυτό το σχόλιο...
Το τελευταίο ποίμα που απιθώσατε εσείς, ανάσκελα, είναι συγκλονιστικό.

Ανώνυμος on Σάββατο, Φεβρουαρίου 13, 2010 9:58:00 μ.μ.

η αλήθεια είναι αυθαιρεσια.

μαλλον το θεμα δεν ειναι αν μια ιστορια με λιθοστρωτα κ ποταμια ειναι αληθινη αλλα το αυθαίρετο της ιστορίας.
π.χ.
1+1=2... μια ιστορια με αριθμους που αυθαίρετα εχει επιβληθει.

περαστικη καλησπερα
atithi

Ανώνυμος on Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010 3:39:00 π.μ.

και τί δε θα έδινα για να βολευτώ, έστω να στριμωχτώ πάνω σε ένα ποταμόπλοιο. στη θάλασσα δε θα μας οδηγήσει κι αυτό;

σωστά το απίθωσες, το μήνυμα ελήφθη.

τί αυθαιρεσίες μου λες; η αλήθεια είναι οτι το όνομα atithi επανεμφανίστηκε. γεια σου παλιόφιλη.

πρτφ

Comment by Ερωτευμένη Σχιζοφρενής on Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010 12:51:00 μ.μ.

Εμένα πάλι με τρομάζει πιο πολύ η ιδέα των συνθημάτων του Δεκέμβρη να εκτίθενται σα μουσειακό είδος σε κάποιο νεοκλασικό στο κέντρο, δίπλα στο Νομισματικό Μουσείο λ.χ. Και γκρους μαθητών να τα περιεργάζονται κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των δασκάλων ανυπομονώντας να έρθει η ώρα της καφετέριας.

Όσο για τη θάλασσα, είμαι πεπεισμένη ότι απλώνεται μέσα μου. Μόνο που απομένει να σπάσω το λιθόστρωτο εντός μου για να ξεχυθεί.

Πολύ με συντάραξε το φινάλε σου.

Ανώνυμος on Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010 3:56:00 μ.μ.

τρομακτικό δε λες τίποτα
κι άντε πάλι να έρθουν οι επόμενοι που θα λεηλατήσουν και τα δεκεμβριανά μουσεία. που λες, καταντάει βαρετό το ιστορικό προτσές.
ευτυχώς που μας έμεινε η θάλασσα και τα συνταρακτικά φινάλε που μας ξεγελούν και λίγο. που θα πάει..

πρτφ

Ανώνυμος on Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010 8:19:00 μ.μ.

παλιοφιλε,
προτιμω να βγω στη θαλασσα κολυμπωντας ποταμι-ποταμι
απο το να στριμωχθω πανω σε ενα ποταμοπολοιο.
ακομα κ η ουτοπια θέλει τον τροπο της

atithi

Ανώνυμος on Κυριακή, Φεβρουαρίου 14, 2010 11:13:00 μ.μ.

ας είναι,
θα σε χαιρετάω απ' το κατάστρωμα.
μη πιστεύεις τα παραμύθια του λαγού και της χελώνας.

πρτφ

Ανώνυμος on Δευτέρα, Φεβρουαρίου 15, 2010 1:11:00 π.μ.

όταν πιστεύεις σε μια ολόκληρη ουτοπία
δε μπορεις να πιστέψεις σε ένα απλό παραμύθι?

Ανώνυμος on Δευτέρα, Φεβρουαρίου 15, 2010 11:46:00 μ.μ.

αν το παραμύθι έχει την ουτοπία μπορείς, στην αντίθετη περίπτωση όχι.

πρτφ

Ανώνυμος on Τρίτη, Φεβρουαρίου 16, 2010 12:54:00 π.μ.

1.ναι
2.στην αντιθετη περιπτωση περιοριζεiς το απεριοριστο.

atithi

Ανώνυμος on Τρίτη, Φεβρουαρίου 16, 2010 12:10:00 μ.μ.

απίστευτο ποίημα ρε.Αυτό μάλιστα.
Παναγιώτης από Λ.

Δημοσίευση σχολίου

Για πες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ