«τσιου»

29.5.10 / / σχόλια (6)

Εχτές το μεσημέρι, 37/7/2033 βρέθηκα στη πλατεία κοραή.

Ζέστη ανυπόφορη, γύρω στους 59 βαθμούς.

Επικρατούσε ερημιά κι ανατριχίλα πόλης.

Ώσπου ξαφνικά μια έντονη επιθυμία θανατικού κυρίευσε την καμπούρα μου.

Για την ακρίβεια δεν ήθελα να πεθάνω,

θα λεγα όμως καλύτερα πως δεν ήθελα να ζω εκείνη τη στιγμή.

Κάπως για πλάκα στην αρχή,

το είδα σα παιχνίδι.

Υποχρεώσεις δεν είχα.

Μόνος ήμουν-γέρος ήμουν.

Αφέθηκα κι εγώ.


Έκλεισα τα μάτια καταμεσής της πλατείας,

κι ονειρεύτηκα να με πατούν τα τρένα.

Στην αρχή ξαφνιάστηκα με την εικόνα,

κι αυτό μου έδωσε κουράγιο.

Δεν έπληττα κι είπα να συνεχίσω πιο αποφασιστικά.


Ονειρεύτηκα να περνάει από μπροστά μου ένας άνθρωπος.

Τον κοίταγα στα μάτια επίμονα μήπως και κοντοσταθεί.

Ήθελα να τον εντυπωσιάσω για να με αγαπήσει.

Να τον κάνω φίλο ύπουλα ώστε να καταφέρω να με θρηνήσει.

Να τον δω να κλάψει για μένα.

Όμως με προσπέρασε.


Δε το έβαλα κάτω.

Άρχισα να ονειρεύομαι πως σκάβω το λάκκο μου.

Μα όσες προσπάθειες κι αν έκανα πάντα εξείχαν τα πόδια μου.

Τι περίεργο πράγμα, όσο κι αν έσκαβα δε χωρούσα.


Τότε είπα να δράσω αποφασιστικά.

Έγειρα το σώμα μου κι έπεσα στο πλακόστρωτο με κρότο.

Σωριάστηκα και περίμενα βοήθεια στ’ αλήθεια.

Δέκα λεπτά ακούνητος και δε πλησίασε άνθρωπος.

Βέβαια αυτό ίσως σήμαινε πως δεν υπήρχε ψυχή τριγύρω

κι αυτό μετρίαζε, όσο να πεις, τη γελοιοποίησή μου.

Παραιτήθηκα.


Έκανα να ανοίξω τα μάτια.

Προσπάθησα να ανοίξω τα μάτια.

Ξαναλέω, θέλω να ανοίξω τα μάτια.

Τα μάτια μου όμως δεν άνοιγαν.

ΙΔΟΥ Ο ΤΡΟΜΟΣ

Τώρα πια δεν έπαιζα.

Τώρα χανόμουν και δεν ήθελα.

Τα βλέφαρα λες κι ήτανε από ατσάλι.

Δε ξανοίγανε τα βλέφαρα κι εγώ θέλω να ζήσω.

Αντιστεκόμουν στο σκοτάδι.

Ο εγκέφαλος τέντωνε τις ίνες του.

Έχει συνείδηση ο θάνατος;

ΒΟΗΘΕΙΑ άρχισα να φωνάζω ΒΟΗΘΕΙΑ.

Δεν άκουγα τη φωνή μου.

Βούλιαζα κάπου μα που;

Πτώση ανάποδη,

λες να μουνα νεκρός;

ΙΔΟΥ Ο ΤΡΟΜΟΣ

Πάγος

Κρύσταλλο

Και χιόνι ηρωίνης.


*


«Με τέτοιο φορτίο στη πλάτη

πώς γίνεται να μην καμπουριάζει

το πρεζόνι;»


τρύφωνας ιγνατίου


Ετικέτες

ΠΛΗΡΗΣ ΣΤΟΙΧΙΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

27.5.10 / / σχόλια (3)

οι συμφωνίες κλείδωσαν.
το chivas regal ανέλαβε τις κάννες,
η vivartia υποστηρίζει την εθνική στο μουντιάλ,
ενώ το mad χτύπησε aerosmith.
α και μη ξεχάσω το jameson, αυτό σταθερό στη jazz.

οι συμφωνίες ξεκλείδωσαν.
οι κάννες βραβεύουν το chivas regal,
η εθνική στο μουντιάλ υποστηρίζει τη vivartia,
ενώ οι aerosmith είναι οι χρυσοί χορηγοί του mad.
α και βέβαια η jazz, αυτή αμετακίνητη ακούει πάντα jameson.

οι συμφωνίες γίναν ασυμφωνίες.
η jazz μισεί τους aerosmith,
οι κάννες δε βλέπουνε το mad,
και το jameson σαμποτάρει το chivas regal.
α και βέβαια στη vivartia δεν αρέσει το ποδόσφαιρο!

τελικά η αλήθεια είναι διασκεδαστική
όταν δε σε σπονσοράρει κανείς

Ετικέτες

ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ ΝΑ ΜΠΛΕΞΕΙΣ

26.5.10 / / σχόλια (14)

Πας εσύ αριστερά

Πάει αριστερά κι αυτός

Πας δεξιά

Πάει δεξιά

Χαμογελάτε

Πας αριστερά

Πάει δεξιά

Και χάνεστε στο πεζοδρόμιο προς αντίθετη κατεύθυνση.


Κάνεις δυο βήματα.

Σαν κάτι να μην έχει τελειώσει.

Θες να γυρίσεις το κεφάλι.

Κάνεις δυο βήματα ακόμη και γυρνάς με αγωνία

Σε κοιτάζει επίμονα.

Το ξερες.

Τον βλέπεις να σου χαμογελάει

Κάτι σαν κράμπα σε πιάνει στον δεξιό αστράγαλο

κατά δευτερόλεπτα ξεπηδάει στον αριστερό

δεξί

αριστερό

δε χάνεις το γέλιο σου

κρατιέσαι όρθια

έχεις αρρυθμία έντονη

τον βλέπεις να ρχεται

τι γίνεται τώρα;

Πρέπει να φανείς ψύχραιμη

Σκέφτεσαι να του προτείνεις να κάτσετε σε μια κοντινή καφετέρια

Αισθάνεσαι πως ένα ραντεβού δε γίνεται επίσημο αν δεν περιέχει μια εμπορευματική συναλλαγή

Ναι, θα του προτείνεις καφέ στα στάρμπακς

Σε πλησιάζει

Γελάς όσο πιο αινιγματικά μπορείς

Είναι ο άντρας της ζωής σου κι είναι οριστικό


«Γεια» με λένε ιάκωβο, είπε αυτός βιαστικά

«Λίτσα χάρηκα» απάντησες αγχωμένη,

μα πριν προλάβεις να τελειώσεις καλά-καλά πήρε το λόγο ξανά.

«Ξέρεις βιάζομαι λιγάκι. Πάω μέχρι τα starbucks, θες να ‘ρθεις;

Έχει κανονιστεί μια διαμαρτυρία έξω από το μαγαζί.

Ξέρεις τι παίζει με τα αφεντικά, όποτε τους καπνίσει απολύουν κόσμο.

Τρία άτομα διώξανε χτες μεταξύ των οποίων και έναν καλό μου φίλο. Τι λες;

Τώρα φαίνεσαι κάπως σαστισμένη.

Ο άντρας της ζωής σου είναι από αυτούς τους γραφικούς με τις ντουντούκες.

Όχι θεέ μου.

«Ναι, γιατί όχι. Αν μπορώ να βοηθήσω το φίλο σου», του έγνεψες όσο πιο φυσικά μπορούσες,

σα να μην τρέχει τίποτα.

«Άλλωστε πάντα μου άρεσαν οι ντουντούκες» παρέτεινες την προσπάθειά σου να του γίνεις αρεστή χωρίς να τα καταφέρεις και πολύ.

«Μπα δε νομίζω να έχει ντουντούκες. Έχουμε δυνατές φωνές εμείς» απάντησε ο Ιάκωβος

και ξεκινήσατε.


Μη τα πολυλογώ.

Στο πρώτο σπάσιμο της τζαμαρίας έβαλες μια τρεχάλα που δεν είχε προηγούμενο.

Στο λεωφορείο διαολόστελνες τον ιάκωβο κι όλους τους φίλους του μαζί.

Πήρες στο κινητό τη μάνα σου

«Μωρέ καλύτερα γεροντοκόρη παρά στο Κορυδαλλό», της είπες.


Ετικέτες

ΜΟΥΣΕΙΟΛΟΓΙΑ

23.5.10 / / σχόλια (11)

1.ο ρυθμός αύξησης των ακάλυπτων επιταγών δε δείχνει σε καμιά περίπτωση το μέγεθος της κρίσης με τέτοια ασφάλεια που μπορεί να σου προσφέρει η γνώση του ρυθμού αύξησης των αλογόμυγων μέσα στα εθνικά μουσεία.

2.το μουσείο της ακρόπολης βγάζει περισσότερα λεφτά από τα μεσονύχτια και μεταμεσονύχτια catering πάρτι των απολίτιστων πλουσίων παρά από τα εισιτήρια που κόβει.

3.η μυωπικότητα του εθνοκρατικού πολιτισμού εκφράζεται περίφημα στο αίτημα για επιστροφή των ελγίνειων μαρμάρων στην ελλάδα την ίδια στιγμή που η συλλογή αιγυπτιακών αρχαιοτήτων του εθνικού αρχαιολογικού μουσείου στέκει περήφανη στις προθήκες.

4.όποιος παίρνει ξεναγό στα μουσεία είναι ψηφοφόρος.

5.το μωσαϊκό μάρμαρο του δαπέδου που γυαλίζει, λειτουργεί ως πιστότερο έκθεμα απεικόνισης της ελληνικής φυλής απ' ότι το έκθεμα που πατάει επάνω στο δάπεδο αυτό, και απεικονίζει μια ξώστηθη κόρη φτιαγμένη από λευκό μάρμαρο άγνωστης προέλευσης.

6α. πηγαίντε στην εθνική πινακοθήκη στην έκθεση του τσίλλερ για να δείτε πώς ένας βαυαρός ψευτοαρχιτέκτονας σκότωσε την οθωμανία, και να διαπιστώσετε τελικά πως ο φιλελληνισμός είναι που γέννησε την ελληνική συνείδηση αφού, όπως και να το κάνουμε, πρώτα γεννήθηκε ο φιλελληνισμός και ύστερα η ίδια η ελλάδα.
6β.εγώ πάντως λεφτά στην αισθητική φρουρό του καπιταλισμού, μαρίνα λαμπράκη-πλάκα δε σκάω που να χτυπιέται στην ετ1.

7.έχω βαρεθεί να ακούω τους ξενιτεμένους να λένε με έκπληξη πως αγαπούν τη πατρίδα περισσότερο από τους ντόπιους. απορώ γιατί δεν αντιλαμβάνονται το λογικό του πράγματος. το ότι η πατρίδα όσο πιο πολύ ζει στο φαντασιακό τόσο περισσότερο λατρεύεται.

ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

όσο για μένα,

αφήστε με να ψάχνω
το ξύπνημά μου
μέσα σε κάποιον αιώνα
και δω απ' το παράθυρο
τον παρθενώνα

να βγάζει καπνούς
απ' τα κουφώματά του.

ΤΡΥΦΩΝΑΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

¤

Ετικέτες

ΜΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

20.5.10 / / σχόλια (6)

Ένα από τα τελευταία κείμενα αναρχικών ομάδων που τοποθετούνται πάνω στα γεγονότα της 5η Μάη είναι αυτό της συλλογικότητας ΜΗΧ(Α)ΝΗ και θα το βρείτε ΕΔΩ. Με μια πρώτη ανάγνωση μπορείτε να διαπιστώσετε κι εσείς πως ο λόγος που παράγεται είναι αξιόλογος και ειλικρινής, πάντα στο βαθμό που του επιτρέπεται από ένα γενικότερο κλίμα ατολμίας που παιδεύει το χώρο τελευταίως, σε τέτοιο τρομακτικό σημείο, όπου η τοποθέτηση των πυρήνων της φωτιάς για τα ίδια γεγονότα να σηματοδοτεί ουσιαστικά το κλείσιμο του κύκλου των τοποθετήσεων, και μάλιστα με αποκαλυπτήρια.


Το κρίσιμο σημείο του κειμένου των συντρόφων/ισσών της ΜΗΧΑΝΗΣ, και συνάμα το προβληματικό, είναι η λογική της στοχοποίησης που ακολουθεί και μάλιστα όχι προς συλλογικότητες που ξαφνικά μίλησαν τη γλώσσα της κυριαρχίας χαρακτηρίζοντας κάποιους αναρχικούς δολοφόνους, ούτε για αυτούς που κατέφυγαν σε σενάρια συνομωσίας (ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΕΣ), αλλά σε μένα προσωπικά (βλ. σημ. 4 του κειμένου της μηχανής) και στο σχήμα που χρησιμοποίησα περί αλυσοδεμένων στις ράγες καθώς το τρένο της εξέγερσης πλησιάζει. (Δες ΕΔΩ)


Κατανοώ απόλυτα πως η μεταχείριση της παρομοίωση μου από σας επιλέχθηκε ως βοηθητική για να ξεδιπλώσει το πολιτικό σας σκεπτικό το οποίο, δε σας κρύβω, παρακολουθώ. Οφείλω όμως να πω πως η ιστοσελίδα μου δεν αποτελεί μέρος κάποιας συλλογικότητας ή ατόμου που αρθρώνει ολοκληρωμένο πολιτικό λόγο για το πεδίο του κοινωνικού, παρόλο που αναγνωρίζω τον εαυτό μου μέσα στα κινήματα των πόλεων. Ο χαρακτήρας του blog είναι ξεκάθαρα προσωπικός ώστε και τα κείμενα που δημοσιεύονται εκεί να αποτελούν αποσπάσματα ή προσχέδια της πολιτικότητάς μου περιπλεγμένη με τη γάγγραινα της αισθητικής, και πάντα εντός ενός κόσμου ιδιωτικού και αν θέλετε εμμονικού και κομματιασμένου. Σε καμία περίπτωση δε παράγεται προπαγανδιστικό υλικό προς μοίρασμα, είτε στις πλατείες είτε σε πιο ‘εσωτερικούς χώρους’, δεν έχει απεύθυνση κοινωνική όσον αφορά τα ξεκάθαρα προτάγματα, τις στοχεύσεις και τη κριτική που απαιτείται στις περιπτώσεις αυτές, γι’ αυτό και θεωρώ πως είναι τουλάχιστον άκομψο να απαντιέται μοριακά και να φωτογραφίζεται το σκεπτικό μου ως σκεπτικό που εκπροσωπεί από πίσω έναν πολιτικό τόπο. Το μοναδικό πολιτικό κείμενο που παίρνει ολοκληρωμένη θέση για την Marfin στην ιστοσελίδα μου είναι το κείμενο της κατάληψης Σκαραμαγκά (΄΄οι δολοφόνοι ‘θρηνούν’ τα θύματά τους΄΄) στο οποίο και συμμετείχα στη διαμόρφωσή του και είναι το μοναδικό το οποίο ανοίγει πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης. Όπως και να ‘χει, η διαστρεβλωμένη διαβολή δε με ενοχλεί μα κυρίως δεν αρμόζει σε εσάς. Κι αυτό με ενοχλεί περισσότερο.


Στο προκείμενο, και με βάση τα παραπάνω, δεν αποποιούμαι το σκεπτικό που παράγεται μέσα από την επίμαχη παρομοίωση, η οποία να θυμίσω γράφτηκε 20 ώρες μετά το συμβάν. Οι ευθύνες του Βγενόπουλου δεν μπορούν να ξεγραφτούν εις το όνομα μιας ενδοσκοπικής ορθότητας που προέκυψε μέσα από την θεαματική θρηνωδία των νεκρών. Αυτό που θέλω να πω είναι πως στα σίγουρα δεν αποποιούμαι και τις συλλογικές ή προσωπικές ευθύνες τις οποίες και υπονοείτε πως τις αποκρύβω επειδή δεν αναφέρθηκα σε αυτές. Και δεν αναφέρθηκα όχι από καμιά επιθυμία αποσιώπησης αλλά από την απουσία του 'ηθικού χρέους' να το κάνω, ενός χρέους που οφείλει μια πολιτική ομάδα να έχει. Ο τμηματικός λόγος που παράγει η σφαίρα του ιδιωτικού είναι άδικο να κρίνεται για τις αφαιρέσεις του. Στα σίγουρα δεν επιθυμώ να ζυγίσω ή να ιεραρχήσω μεταφυσικά τις ευθύνες που τελικά είναι πολλές περισσότερες από ότι νομίζουμε. Και τέλος πάντων, αφήστε με να διατηρώ το δικαίωμα, τουλάχιστον στο χώρο μου να λογοδοτώ μονάχα στον εαυτό μου.


Υγ: Δε ξέρω σε ποια τρένα κινήστε, πάντως να ξέρετε πως σε αυτά του συρμού οι χειρολαβές λειτουργούν μόνο ως ψευδαίσθηση, μιας και είναι συνήθως αχρηστευμένες.


συντροφικά
σ.ρ.

Ετικέτες

ΤΟ ΞΟΡΚΙ ΤΗΣ ΠΡΟΓΙΑΓΙΑΣ

18.5.10 / / σχόλια (15)

Κάτσε μεσάνυχτα κάτω από έναν ευκάλυπτο κρατώντας ένα καντήλι γεμισμένο με χιόνι. Κάθε μια ώρα πρέπει να ρίχνεις μια σταγόνα λάδι μέσα στο καντήλι κι ύστερα να χτυπάς απαλά, με το πίσω μέρος του κεφαλιού σου τον κορμό του ευκάλυπτου τρεις φορές. Σε κάθε χτύπημα του κεφαλιού να ψιθυρίζεις αργά και σταθερά τη φράση ‘Αλντίν Ε Γιάβο Ραν’. Η διαδικασία θα πρέπει να ακολουθηθεί μέχρι τη πρώτη αχτίδα του ήλιου, τότε που θα έχει λιώσει και το χιόνι. Τη στιγμή αυτή θα σηκωθείς και θα πιεις το νερό του χιονιού κοιτώντας προς την ανατολή. Στο αριστερό χέρι να κρατάς ένα φύλλο ευκάλυπτου. Μόλις πιεις το χιονόνερο προσπάθησε να εντοπίσεις τις αχτίνες του ήλιου που προβάλλονται μπροστά σου και χρησιμοποιώντας το φύλλο του ευκάλυπτου ψηλάφησέ τες σα να τις ξεμπλέκεις με βελόνι. Ψιθύρισε ξανά τη φράση ‘Αλντίν ε Γιάβο Ραν’. Τότε το καντήλι θα ραγίσει και τα μάγια λύνονται.


Το ξόρκι βρέθηκε στο σεντούκι της προγιαγιάς μου σ' ένα χωριό του Ρεθύμνου (Γενί Γκαβέ). Η απόδοση του κειμένου από το χειρόγραφο είναι αρκετά ελεύθερη και κατά προσέγγιση. Όποιος γνωρίζει τι σημαίνει η επίμαχη φράση ‘Αλντίν Ε Γιάβο Ραν’ να μη διστάσει να μου το αποκαλύψει.


Ετικέτες ,

PANHONLIB

17.5.10 / / σχόλια (8)

δε μου είσαι ξένος, σε ξέρω ρε κάθαρμα απ’ το διπλανό θρανίο. στα 17 εθελοντής στις ειδικές δυνάμεις, ήσουνα μαγκάκι λέει. μέτραγες. δε τα ‘χες υπολογίσει όμως καλά. έναν εφιάλτη έζησες με ανοιχτά τα μάτια. κι όταν τα ‘κλεινες, να σου πάλι ο εφιάλτης. σε ταπείνωναν, σε έφτυναν, σου πιαναν το κωλαράκι. κιχ δεν έβγαζες, μόνο πίσω απ’ τη πλάτη τους έκλαιγες σα μωρό στα μουλωχτά μια ολόκληρη βδομάδα. κι ήταν τότε που μίσησες τον εαυτό σου κι είδες την αξιοπρέπειά σου να σέρνεται στο κψμ. ώσπου κάτι ψιθύριζες για αυτοκτονία. είδες φιλαράκο; λάθος ιδέα είχες για τη φρίκη, θα την πέρασες για αντριλίκι. τέλος πάντων, είσαι μεγάλη κουφάλα. σε μεταθέσανε οι κολλητοί του μπαμπά σου. λίγη μαστούρα από δω, κάτι ψυχοφάρμακα από κει και λίγες γονυκλισίες παραδίπλα, την έβγαλες τη θητεία. όχι όμως και καθαρή γιατί στο εξής θα έσερνες εντός το σοκ της υποταγής και το στίγμα ενός κρυμμένου ρεζιλέματος. σε ξέρω καλά τώρα που μεγάλωσες. στα 35 σου σ’ άκουσα να λες με τα φιλαράκια σου για το στρατιωτικό. έλεγες πως νοστάλγησες κείνη την εποχή και τι ωραία που ‘χες περάσει. σ’ άκουγα από το διπλανό τραπέζι να εξιστορείς τους τσαμπουκάδες σου. «ξέγνοιαστα χρόνια» είπες, κάνοντας μια γκριμάτσα μεταξύ σιγουριάς και θριάμβου. είσαι μεγάλος ξεφτίλας ρε, του τίποτα ο άνθρωπος. γι’ αυτό σε ξέρω καλά τώρα που μεγάλωσες κι έφτασες τα 50. το θράσος σου δεν έχει όρια. από το διπλανό παράθυρο σ’ είδα να δέρνεις το γιο σου που δε πέρασε τη τάξη και λίγο αργότερα να τον στέλνεις με τις κλωτσιές στη θήβα να παρουσιαστεί. ο γιος σου ήταν ο νεκρός του μάρτη. πόσο καλά σε ξέρω ε. τώρα θρηνείς στο διπλανό τάφο ξορκίζοντας τις ενοχές της δειλίας σου. σ’ ακούω να ζητάς συγνώμη στα δαιμόνια σου και κλαις όπως παλιά, όλα επανέρχονται και σταματούν και επιστρέφουν σ’ εκείνο το στρατόπεδο, τότε που άρχισε η ζωή σου να μπαίνει στη διαδρομή του ελιγμού και της ψευτιάς, και συ δεν ήθελες να στρίψεις, ήταν τότε που κότσαρες στο προσκεφάλι σου μια σημαία παναμά και νόμισες κακόμοιρε πως την είχες σκαπουλάρει.


Ετικέτες

ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ 5 ΜΑΙΟΥ

15.5.10 / / σχόλια (17)

1. κάθε 6 ώρες εμφανίζεται στο Indymedia και μια καινούρια αποποίηση ευθύνης για τους θανάτους στη marfin, συνοδευόμενη από μια ομολογία πίστεως στην ορθή αναρχία, στον ορθό τρόπο να πετάς τα μπουκάλια, στον ορθό τρόπο να μη τα ξοδεύεις ή και να μην τα πετάς καθόλου διότι σκοτώνουν. μιλούν οι πάντες. θα μιλήσω και γω.

2. υπήρχε πρόβλημα από πριν αλλά ποτέ δεν έγινε θέμα προς συζήτηση σε συλλογικό επίπεδο. άρα η ύπαρξη του προβλήματος, πολιτικά ακυρώνεται.

3. τους είπαμε χούλιγκαν. μπορεί και να 'ταν. σ' αυτή τη περίπτωση οφείλουμε να τους προσεγγίσουμε κι όχι να τους κόψουμε τα πόδια. κανείς δεν ωρίμασε πολιτικά εν μια νυκτί. τα πάντα είναι υπό πολιτική διαμόρφωση.

4. τους είπαμε νιτσεϊκούς μηδενιστές. εκεί που δεν είχαμε παπά να θάψουμε βρήκαμε τον αντίχριστο. κι όσο και να διαβάζεις τις προκηρήξεις των πτφ πουθενά δε ζητούνε αίμα.

5. τους είπαμε δολοφόνους. αυτό είναι πολιτικά θλιβερό και ανυπόστατο. οι τακτικισμοί έχουν και τα όρια τους.

6. τους είπαμε δεκεμβριστές, σστ.. αυτό στο μεταξύ μας και με τα κινητά κλειστά.

7. είπαμε πως ήτανε η κακιά στιγμή. εδώ που τα λέμε, δεν ήταν κι η καλύτερη.

8. είπαμε πως ήτανε επιπόλαια στιγμή. δε θα λέγαμε το ίδιο αν υπήρχε έξοδος κινδύνου.

8. είπαμε φταίχτη τον βγενόπουλο. ήταν τότε που ψάχναμε τη δικιά μας έξοδο κινδύνου.

9. μιλήσαμε για διάσπαση του χώρου. αυτό προϋποθέτει μια ένωση που ποτέ δεν υπήρχε. αυτό που συμβαίνει τώρα είναι να ανακαλύπτουμε συγκροτημένα και δημόσια τι ήταν αυτά που μας χώριζαν τόσο καιρό. κάτω απ' το τραπέζι. κι ήταν πολύ περισσότερα ε.

10. ας καταλάβουμε πια πως οι μόνοι που θρηνούν τους νεκρούς είμαστε εμείς κι οι συγγενείς τους.

Ετικέτες

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

13.5.10 / / σχόλια (6)

το χμουχμουρητό του γιόγκι με κάνει να σκέφτομαι
πως το φίδι είναι ένας άνθρωπος που έχει μόνο φάρυγγα



Ετικέτες

ΚΙ ΑΛΛΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

13.5.10 / / σχόλια (3)

Το ρονρόνισμα του τίγρη μού ζαρώνει τα μπροστινά δόντια

Ετικέτες

ΜΙΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ

11.5.10 / / σχόλια (10)

το γλουγλούκισμα του περιστεριού μού γαργαλάει το στομάχι

Ετικέτες

ΧΑΣΜΟΥΣΑ

10.5.10 / / σχόλια (14)

"δεν έχει τύχει να ανατρέξω σε κάποιο αγαπημένο βιβλίο του παρελθόντος που να μου ανακαλέσει τον αρχικό θαυμασμό, για να μη σας πω πως τις περισσότερες φορές το διάβασμά του μού γεννάει την απέχθεια. ξέρω πως αυτό με καθιστά ασυνεπή, όμως αλίμονο κι αν θαύμαζα ακόμη το καμύ, αυτόν τον μπαμπέση αλγερινό που ξεκίνησε το λόγο της βράβευσής του στη Στοκχόλμη το 1957 λέγοντας "Μεγαλειότατε, Μεγαλειότατη, Βασιλικές Υψηλότητες, Κυρίες, Κύριοι..", σκέφτηκε το καλλιεργημένο κορίτσι του καμπαρέ καθώς έψαχνε στο λεξικό τί σημαίνει η λέξη χασμούσα.



Ετικέτες

ΙΣΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΣ

9.5.10 / / σχόλια (10)

είσαι μεγάλος μπάσταρδος ρε Pitsiriko.
και για να μιλήσω στη γλώσσα αυτών που νομίζεις πως θα κλείσεις φυλακή:

ΣΟΥ ΓΑΜΙΕΤ Η ΜΑΝΑ
______________

Ετικέτες

Ο ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

8.5.10 / / σχόλια (8)

δεν είναι που τα βλέμματά μας έχουνε γίνει νευρωτικά στο δρόμο
δεν είναι που τα βιβλία μας έχουν ποτίσει Άζαξ
κι ούτε είναι που χάσαμε τον ύπνο μας πάνω στη κοσμογονία
είναι που το κράτος κέρδισε το δεκέμβρη του
χωρίς να τον αξίζει μία.

Ετικέτες

ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΤΕ ΜΑΣ

6.5.10 / / σχόλια (15)

Χτες, μέσα στο διάστημα 4άρων ωρών η ελληνική επικράτεια, μεταπολιτευτικά, έζησε την ανατρεπτικότερη νίκη της ιστορίας της τη στιγμή που το κίνημα λίγα λεπτά αργότερα βίωσε τη μεγαλύτερή της ήττα. Κι είδα διπλανούς μου να κλαίνε.
Η συμπύκνωση δύο κορυφαίων γεγονότων μέσα σε λίγες ώρες μόνο τρέλα μπορεί να σου χαρίσει ή τη πίστη στο αδιανόητο πως κάποιος σεναριογράφος πολιτικών θρίλερ, βουτηγμένος μέσα στα κλισέ των συμπτώσεων και των υπερβολών, ελέγχει τα γεγονότα της ζωής μας.
Διότι αν μια μολότωφ που ρίχνεται σε μία κεντρική τράπεζα η οποία φαίνεται και έπρεπε να είναι παντέρημη, η οποία βρίσκεται μέσα στα σωθικά του πολέμου κι απολύτως τίποτα δε δείχνει οτι μέσα μπορεί να βρίσκονται άνθρωποι μεταμορφωμένοι από την εργοδοσία σε ποντίκια, αν αυτή η μολότωφ είναι ικανή να σκοτώσει 3 ανθρώπους, τότε τα τελευταία χρόνια θα έπρεπε να είχαν σκοτωθεί ντουζίνες τραπεζικοί υπάλληλοι. Αλλά δε σκοτώθηκε κανείς.
Ας μιλήσουμε ντόμπρα. Η στοχευμένη ρίψη μπουκαλιού είναι η πάγια πρακτική μιας κατάστασης, μια σταθερά που εκείνη την ώρα συναντά μια μεταβλητή: την απάνθρωπη εντολή τραμπούκου διευθυντή.
Διότι, όταν ένα ορμητικό τρένο κινείται πάνω στις γραμμές είναι έτοιμο να παρασύρει οτι βρεθεί μπροστά του, όχι επειδή το επιθυμεί, αλλά εξαιτίας της αυταξικής του βίας που εμπεριέχεται μέσα στη δυναμική τής κεκτημένης ταχύτητάς του, η οποία δυνητικά είναι θανατηφόρα. Αν κάποιοι επιλέγουν να αλυσοδένουν μισθοφόρους πάνω στις ράγες ποιος θα πει πως φταίνε οι επιβάτες του τρένου;

Κατά τα λοιπά δεν έχει ποίηση σήμερα.
Σήμερα παλεύουμε τη μοιρολατρεία.


Ετικέτες

ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑΜΒΟΣ ΟΝΤΩΣ

5.5.10 / / σχόλια (2)

οι δολοφόνοι “θρηνούν” τα θύματά τους
(για τον σημερινό τραγικό θάνατο 3 ανθρώπων)

Η μεγαλειώδης απεργιακή συγκέντρωση και πορεία σήμερα Τετάρτη 5 Μαϊου μετατράπηκε σε έναν κοινωνικό χείμαρο οργής. Τουλάχιστον 200 χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας στο δρόμο (εργαζόμενοι και άνεργοι, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ντόπιοι και μετανάστες) επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Οι συγκρούσεις πολύωρες και εκτεταμένες. Το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί του στο ναδίρ.
Αναμέσα σε όλα όμως, ένα περιστατικό τραγικό που καμιά λέξη δεν μπορεί να το περιγράψει: 3 άνθρωποι νεκροί από αναθυμιάσεις στο υποκατάστημα της Marfin Bank στην οδό Σταδίου που τυλίχθηκε στις φλόγες.
Το κράτος και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός συρφετός, χωρίς καμία αιδώ απέναντι στους νεκρούς και τους οικείους τους, μιλούν από την πρώτη στιγμή για δολοφόνους-κουκουλοφόρους, επιχειρώντας να αξιοποίησουν το συμβάν για να κατευνάσουν το ρεύμα κοινωνικής οργής που ξέσπασε, για να αποκαταστήσουν το κουρελιασμένο τους κύρος, για να επιβάλλουν ξανά τον αστυνομικό στρατό κατοχής στους δρόμους, για να καταστείλλουν τις εστίες κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για το λόγο αυτό τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις επελαύνουν στο κέντρο της Αθήνας, έχουν προχωρήσει σε εκατοντάδες προσαγωγές και έχουν εισβάλει με πυροβολισμούς και χειροβομβίδες κρότου λάμψης στην αναρχική κατάληψη “χώρος ενιαίας πολύμορφης δράσης” στην οδό Ζαϊμη και στο “στέκι μεταναστών” στην Τσαμαδού προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές (και οι δυο χώροι στα Εξάρχεια). Την ίδια στιγμή, η απειλή της βίαιης αστυνομικής εκκένωσης επικρέμμεται πάνω και από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους χώρους (καταλήψεις και στέκια) μετά το πρωθυπουργικό διάγγελμα περί εισβολών για τη συλλήψη των “δολοφόνων”.
Οι κυβερνήτες, οι κρατικοί αξιωματούχοι, το πολιτικό προσωπικό, τα τηλεφερέφωνα και οι έμμισθοι κονδυλοφόροι επιχειρούν με τον τρόπο αυτό να καθάρουν το καθεστώς τους και να εγκληματοποιήσουν τους αναρχικούς και κάθε ακηδεμόνευτη φωνή αγώνα. Λες και υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα αυτοί που επιτέθηκαν στην τράπεζα να γνώριζαν πως μέσα υπήρχαν άνθρωποι και ωστόσο να την πυρπόλησαν (εφόσον ισχύει το επίσημο σενάριο). Μάλλον μπερδεύουν τους αγωνιζόμενους ανθρώπους με τους εαυτούς τους, που χωρίς κανένα ενδοιασμό παραδίδουν ολόκληρη την κοινωνία στην πιο βαθιά λεηλασία και υποδούλωση, που υποδεικνύουν στους πραιτοριανούς τους να χτυπάνε ανενδοίαστα και να πυροβολούν στο ψαχνό, που οδήγησαν 3 ανθρώπους στην αυτοκτονία την τελευταία εβδομάδα λόγω χρεών.
Η αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός δολοφόνος, ο πραγματικός αυτουργός του σημερινού τραγικού θανάτου των 3 ανθρώπων είναι ο “κύριος” Βγενόπουλος, που με τους γνωστούς εργοδοτικούς εκβιασμούς (απειλή απόλυσης) ανάγκασε τους υπαλλήλους του σε ημέρα απεργίας να εργάζονται στα υποκαταστήματα της τράπεζάς του, ακόμα και σε αυτά, όπως της Σταδίου, απ’ όπου θα περνούσε η διαδήλωση. Εκβιασμοί που είναι γνώριμοι σε όλους όσοι βιώνουν καθημερινά την τρομοκρατία της μισθωτής σκλαβιάς. Να δούμε, σήμερα, τι δικαιολογίες θα βρει να ξεφουρνίσει στους οικείους των θυμάτων και σε ολόκληρη την κοινωνία (με το γνωστό σιχαμένο μελιστάλαχτο και σοβαροφανές ύφος του) αυτός ο μεγαλοκεφαλαιούχος, που ορισμένα καθεστωτικά κέντρα τον προωθούν για επόμενο πρωθυπουργό σε κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” μετά την αναμενόμενη ολοκληρωτική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.
Αν μπορεί μια απεργία δίχως προηγούμενο να θεωρηθεί δολοφόνος…
Αν μπορεί μια διαδήλωση δίχως προηγούμενο, σε μια κοινωνική κρίση δίχως προηγούμενο, να θεωρηθεί δολοφόνος…
Αν μπορούν ανοιχτοί κοινωνικοί, ζωντανοί και δημόσιοι χώροι να θεωρηθούν δολοφόνοι…
Αν μπορεί το κράτος να απαγορεύει την κυκλοφορία και να επιτίθεται σε διαδηλωτές με το πρόσχημα να συλλάβει δολοφόνους…
Αν μπορεί ο Βγενόπουλος να κρατάει έγκλειστους εργαζόμενους μέσα σε μια τράπεζα, κατ’ εξοχήν κοινωνικό εχθρό και στόχο επίθεσης των διαδηλωτών…
…είναι γιατί η εξουσία, ο κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος, θέλει να καταστείλει στη γέννησή της μια εξέγερση που αμφισβητεί τη λύση μιας ακόμα πιο βάναυσης επίθεσης στην κοινωνία, μιας ακόμα μεγαλύτερης κοινωνικής λεηλασίας από το κεφάλαιο, μιας ακόμα πιο διψασμένης αφαίμαξής μας.
…είναι γιατί το μέλλον της εξέγερσης δε χωρά πολιτικούς και αφεντικά, αστυνομία και ΜΜΕ.
…είναι γιατί πίσω από την πολυδιαφημισμένη “μοναδική” τους λύση, υπάρχει η λύση που δε μιλάει για ρυθμούς ανάπτυξης και ανεργία, αλλά για αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και ανθρώπινες σχέσεις.
Ας κοιταχτούν λοιπόν ανάμεσά τους τα φυράματα της εξουσίας και του κεφαλαίου, οι παρατρεχάμενοι και οι λακέδες τους για το ποιοι είναι οι δολοφόνοι της ζωής, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας. Και σήμερα και πάντα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ
ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ
ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΕΞΕΓΕΡΣΗ

από την ανοιχτή συνέλευση του απογεύματος 5/5/2010
στην κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

ΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

4.5.10 / / σχόλια (12)

Κάθε μια απόλυση αντιστοιχεί σε μια πρόσληψη στα σώματα ασφαλείας
Κάθε μια περικοπή αντιστοιχεί σε μια νέα aprilia των ΔΙΑΣ
Κάθε νέος φόρος αντιστοιχεί σε μία νέα παραλαβή δακρυγόνων και γκλοπς
Κάθε αύξηση του ΦΠΑ αντιστοιχεί σε αύξηση των συλληφθέντων
Κάθε μείωση των συντάξεων αντιστοιχεί σε νέα επικήρυξη συντρόφων
Κάθε πρωθυπουργική εξαγγελία είναι ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ

ΑΓΡΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΒΙΑ 24ΩΡΗ

Ετικέτες

ΓΛΩΣΣΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ

3.5.10 / / σχόλια (3)

Τη στιγμή που δύο άνθρωποι πλησιάζουν τις μύτες τους, γέρνουν λιγάκι το κεφάλι κι αρχίζει μετά μανίας να γλείφει ο ένας τη γλώσσα του άλλου, με τρόπο βίαιο κι ανταλλάσσοντας σάλιο και μόνο σάλιο, λες και ο έρωτας είναι μια κοροϊδία ή καλύτερα μια ανούσια γλωσσική μονομαχία τότε ένας ολόκληρος δυτικός πολιτισμός αρκετών αιώνων βρίσκει τα σημαινόμενα τής ευχαρίστησης στο βάθρο τής αυτογελοιοποίησής του.


Γιόχαν Γκότλιμπ Ρου Φίχτε


Ετικέτες

ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

2.5.10 / / σχόλια (7)

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1159131
[επειδή η θεωρία δε κρίνεται στη πράξη, συνήθως διαψεύδεται από αυτή]

Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ