***

5.9.11 / / σχόλια (1)

ΟΙ ΤΙΤΛΟΙ ΤΟΥ ΘΕΡΟΥΣ

17.7.11 / / σχόλια (2)

λοιπόν, αν δε βρεθούμε στην ομόνοια να πανηγυρίζουμε τη χρεωκοπία της χώρας, που πεθαίνει σαν ψώρα, θα τα ξαναπούμε λογικά μέσα στο αυγουστομάνι κι αν. γιατί και βέβαια θα πάω διακοπές: ετοιμάζομαι για camping στη ταράτσα. σας χαιρετώ λοιπόν με 37 και 5.


υγ1. να πάρετε το καινούριο τεφλόν.
υγ2. να κλέψετε φρέσκο ψιλοκομμένο ανανά από τον σκλαβενίτη.
υγ3. παγωμένη εικόνα και φέτος.
υγ4. αξιοποιείστε τον καύσωνα για πειθαρχία στη παράνοια.
υγ4. αν δε γυρίσω ποτέ θα θελα να με θυμάστε.
υγ5. κι η λευτεριά μια χασμωδία.

...

Ετικέτες

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΑ ΨΕΜΑΤΑ

16.7.11 / / σχόλια (2)

για να δεχτώ οτι η μύτη μας μεγαλώνει κι από λίγο κάθε φορά που ξεστομίζουμε ένα ψέμα πρέπει κι εσύ με τη σειρά σου να παραδεχτείς ότι αντίθετα, κάθε φορά που λέμε την αλήθεια, η μύτη μας μικραίνει κι από λίγο. και σε ρωτάω τώρα σοβαρά, τι προτιμάς; μια μεγάλη μύτη ή ένα παραμορφωμένο πρόσωπο χωρίς καθόλου μύτη;

Ετικέτες

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΟ

15.7.11 / / σχόλια (2)

όταν ένα τραγούδι πρόκειται να σε συγκινήσει, το καταλαβαίνεις από τις απουσίες που παράγει μέσα στα δέκα πρώτα δευτερόλεπτα. γιατί ένα τραγούδι πιάνει τόπο μόνο όταν καταφέρνει να εξαφανίσει τον τόπο σου. αλλά αν εξαφανιστεί ο τόπος, που μέσα του βρίσκεσαι κι εσύ, τι θα απογίνει μετά η ύλη που αντιπροσωπεύεις, μου λες;

[έτσι κι αλλιώς το ραντεβού της παρασκευής το έχασες]

    
 Jun Miyake - "Lilies in the Valley"

Ετικέτες

ΟΤΑΝ ΠΕΤΑΕΙ ΕΝΑΣ ΓΥΠΑΕΤΟΣ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΙΝΟΥ ΣΙΧΑΙΝΕΤΑΙ

11.7.11 / / σχόλια (5)

Πρέπει να ξεκαθαρίσω τη θέση μου εξαρχής: το γεγονός ότι ανήκω στο ανθρώπινο είδος δε σημαίνει πως θεωρώ τον Γ. Παπακωνσταντίνου πιο σημαντικό στη ζωή από έναν γυπαετό. Και φυσικά το παράδειγμα δεν είναι τυχαίο γιατί μεταξύ των δύο υφίσταται μια αναμέτρηση άνευ προηγουμένου.

Τη στιγμή που ο Παπακωνσταντίνου μεταπήδησε από το το υπουργείο οικονομικών στο υπουργείο περιβάλλοντος, στην ορεινή Κρήτη, σε μια φωλιά στα Αστερούσια όρη γεννήθηκε ένας γυπαετός. Είχε 22 χρόνια να γεννηθεί γυπαετός στη Κρήτη και γενικά στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Μπορείς να φανταστείς το σημαίνον.

Πρόκειται για ένα σπάνιο αρπακτικό, πτωματοφάγο, που τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά με κόκκαλα νεκρών ζώων μέσω μιας διαδικασίας που αναδεικνύει την εξελικτική ατέλεια του ανθρώπινου είδους. Αφού ο μαυρόγυπας αρχικά σκίσει τις σάρκες, ύστερα τα όρνια ευλαβικά θα προχωρήσουν στα ενδότερα του νεκρού σώματος και τελευταίος θα επέμβει ο γυπαετός: θα πάρει τα κόκκαλα στον αέρα και θα τα πετάει επαναληπτικά στα κοφτερά βράχια μέχρι να κομματιαστούν και να μπορέσει να γευτεί το μεδούλι τους.

Και ενώ ο νεογέννητος γυπαετός δεν είχε ανοίξει καν τα φτερά του, λίγες μέρες μετά ο υπουργός περιβάλλοντος πρόλαβε να δώσει την πρώτη του ομιλία στη Βουλή αποδεικνύοντας πως ο τύπος δεν αστειεύευται. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι το πιο αδίστακτο πολιτικό πρόσωπο που έχει γνωρίσει η Ελλάδα με διαφορά.

Μερικές από τις εξαγγελίες: Γκολφ στις εκβολές του Αλφειού, αιολικό πάρκο στις Πρέσπες, ανεμογεννήτριες στη Λέσβο, στη Λήμνο, στη Χίο, τουριστικό συγκρότημα στη Μήλο στον βιότοπο της προστατευόμενης κόκκινης οχιάς, τουριστικό χωριό 6.000 στρεμμάτων στη Σητεία, λατομείο στον Έβρο, ξενοδοχειακό συγκρότημα 12.000 στρεμμάτων στην Αταλάντη Φθιώτιδας, φωτοβολταϊκά, εμπορικά κέντρα, λιγνιτορυχεία, καύσεις απορριμάτων, εκμετάλλευση κοιτασμάτων χρυσού, και γενικά ένα σωρό επενδύσεις και έργα που δεν θα τολμούσε να εξαγγείλει ούτε το χειρότερο κακέκτυπο του Σουφλιά. Όπως καταλαβαίνετε, δεν πρόκειται για υπουργείο περιβάλλοντος αλλά για ένα φιλελεύθερο υπουργείο επενδύσεων περιβάλλοντα χώρου.

Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Αν ο γυπαετός μας χρειάζεται 100 περίπου μέρες για να ανοίξει τα φτερά του ο Παπακωνσταντίνου χρειάστηκε μόνο μία εβδομάδα για να συμπυκνώσει στον τρομακτικό λόγο του την θανατηφόρα ουσία του καπιταλισμού:  «έχουμε σκοπό να ανοίξουμε μια συζήτηση όχι μόνο για το τι είναι δάσος αλλά και τι θέλουμε να είναι δάσος», μας είπε σε μια κορυφαία του στιγμή. Με λίγα λόγια, δάσος σε λίγο καιρό θα αποκαλείται στα σχολικά βιβλία μια μικρή και δύσβατη σπιθαμή γης, η οποία είναι αδύνατον να αξιοποιηθεί λόγω έλλειψης τεχνογνωσίας.

Τελικά, όσο πτωματοφάγοι κι αν χαρακτηρίζονται ως αρπακτικά, είναι αλήθεια πως ποτέ δε σκοτώνουν το θήραμά τους. Και τότε ο Γ. Παπακωνσταντίνου εξαπολύει το θανατηφόρο του περιβαλλοντικό πογκρόμ. Το πορτοκαλί χρώμα της κοιλιάς τους οφείλεται στο «μακιγιάρισμα» των φτερών τους με σκουριά, που προσλαμβάνουν, καθώς τρίβονται στα ασβεστολιθικά πετρώματα. Ο Παπακωνσταντίνου χώμα πιάνει μόνο στη περίπτωση που ψάχνει για χρυσό. Ο αρσενικός και ο θηλυκός γυπαετός ζευγαρώνουν για μια ζωή. Ο Παπακωνσταντίνου θεωρεί τα ζευγαρώματα φτηνά κατάλοιπα της φοιτητικής ζωής. Αρχίζουν τις ερωτοτροπίες τους νωρίς τον Οκτώβριο έως και τον Ιανουάριο. Ο Παπακωνσταντίνου το διάστημα αυτό προτιμάει τα μυστικά δείπνα στα γκολφ κλαμπς με τους επενδυτές. Πετούν πλάι-πλάι, ακροβατούν με πλεγμένα τα νύχια τους και βουτούν στο κενό. Την ώρα αυτή ο Παπακωνσταντίνου εισβάλλει θεαματικά σε ένα τηλεοπτικό παράθυρο για να μυρίσει τη λεία του. Κι όπως βουτούν στο κενό, τυγχάνει καμιά φορά η ακτίνα κάποιας ανεμογεννήτριας να τσεκουρώνει την ωμοπλάτη κάποιου γύπα στον Λέντα Ηρακλείου. Μετά από αυτό ο Παπακωνσταντίνου νιώθει χορτάτος.



η   μ ο ν ο μ α χ ί α   μ α ί ν ε τ α ι   ό π ω ς   κ α ι   ν α   χ ε ι

Ετικέτες

ΒΟΣΚΟΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ

9.7.11 / / σχόλια (0)

θα αντάλλαζα εκατοντάδες ώρες διδασκαλίας στο δημοτικό για την παρακολούθηση ενός και μόνο αρμέγματος. άλλωστε στην αιχμή της ιστορίας ο βοσκός είναι πολιτικό πρόσωπο.
υγ. βεβαίως και θα ήθελα να έβλεπα μια γυναίκα βοσκό.

---

ελπίζω κάποτε ν' αλλάξω είδος
και να εισβάλλω στη χλωρίδα
να γίνω το πικρόχορτο 
που μασουλάνε στο γκρεμό
εφτά αγριοκάτσικα.

 
να σου κόβονται τα πόδια


Ετικέτες

Η ΕΚΛΑΜΨΗ

8.7.11 / / σχόλια (3)

ΚΛΙΚ ΟΝ

Ετικέτες

ΟΙ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΙ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ

6.7.11 / / σχόλια (3)

Ειλικρινά βαρέθηκα να ακούω οτι 'για όλα φταίει ο σύριζα' από βαλτά τσιράκια του πασόκ, όπως επίσης βαρέθηκα να ακούω το ίδιο από βαλτά τσιράκια του σύριζα. Η αιώνια ιδεολογική σύγκρουση μεταξύ αριστεράς-δεξιάς έχει ξεπέσει σε μία θεαματική αντιδικία ανάμεσα σε ευκαιριακούς εκπροσώπους των δύο κομμάτων.

Με την πρακτική αυτή τα πασοκοειδή προσπαθούν να κατασκευάσουν έναν εχθρό έτσι ώστε να ερμηνεύσουν τους προπηλακισμούς ως κάτι αφύσικο και προσχεδιασμένο, αφαιρώντας από την αυθόρμητη αγανάκτηση, που περιέχει για παράδειγμα ένα γιαούρτωμα, την κοινωνική αιτία της κίνησης.

Το γεγονός οτι επιλέγουν το σύριζα για εχθρό δεν έχει να κάνει μόνο με την ευκολία διαχείρισης, που τους παρέχει ως αντίπαλος. Χρειάζονται έναν εχθρό μέσα στα όρια του κοινοβουλευτισμού, διότι είναι φύσει αδύνατον ο εχθρός ενός συστήματος να είναι πέρα και εκτός αυτών των ορίων. Ο μηχανισμός χαόνεται, βραχυκυκλώνει και αρνείται υπαρξιακά την παραδοχή του ενδοσυστημικού λάθους. Οι αγανακτισμένοι είναι αδύνατον να μην είναι ψηφοφόροι κάποιου κόμματος. Είναι αδύνατον η δημοκρατία να μην έχει προβλέψει την αντιπροσώπευση έστω και ενός εκκεντρικού ή απαιτητικού ατόμου.

Από την άλλη ο Σύριζα, μονίμως παγιδευμένος στη συστημική άμυνά του, δεν χάνει ευκαιρία να προσπαθεί έστω και μάταια να καρπωθεί με πολιτικούς ελιγμούς και αντιφάσεις τις ένθερμες διαθέσεις κάποιων απογοητευμένων, μετανιωμένων ή και οργισμένων μονάδων της κοινωνίας, επιβεβαιώνοντας κάθε στιγμή ότι δε ξέρει που πατά και που πηγαίνει.

Και τελικά, από τη στιγμή που υποψιάζεσαι οτι το ζάρωμα του μετώπου του Λοβέρδου στα τηλεπαράθυρα διδάσκεται στα αμερικάνικα κολλέγια επικοινωνιολογίας, έρχονται κάποιες στιγμές που με κάνουν να αμφιβάλλω τελικά αν οι θεαματικοί προπηλακισμοί γεννιούνται μέσα από την ίδια την κοινωνία και σκέφτομαι μήπως προσχεδιάζονται σε μια κρυφή ατζέντα κάποιων επικοινωνιολόγων.

Διότι όταν η αναγνωρισιμότητα είναι το επικρατέστερο κριτήριο επιβίωσης ενός πολιτικού που ζει μέσα σε μια τηλεοπτική δημοκρατία αναρωτιέμαι γιατί κάποιο άγνωστο πολιτικό πρόσωπο να μην θέλει να γευτεί το μεγαλείο ενός γιαουρτώματος.

Στα αλήθεια τώρα, ποιος από σας ήξερε πως ανάμεσα στους εκπροσώπους μας βρίσκεται μία κάποια Περλεπέ Κατερίνα ενός κάποιου αποτυχημένου συζύγου ή ποιος γνώριζε έναν Τάκη Αντωνακόπουλο, έναν Νικόλαο Τσώνη, μία Μαρία Μπεκατώρου, κάποιον Γ. Βλατή, μια Σούλα Μερεντίτη; Εγώ πάντως όχι. Να γιατί τα γιαουρτώματα, εν είδει πηγαίων λαϊκών δικαστηρίων, κάνουν τη δημοκρατία πιο ουσιαστική.

Ετικέτες

ατενμπερκ

5.7.11 / / σχόλια (2)

ξέρω έναν άνθρωπο γύρω στα 90, που παίρνει 2 φορές την εβδομάδα τηλέφωνο στο νεκροταφείο του σχιστού και ρωτάει αν ξεκίνησε η καύση των νεκρών στην ελλάδα. ε λοιπόν αυτό, όσο κι αν αντιμετωπίζετε γραφικά από τους υπαλλήλους, εμένα μου δίνει έμπνευση. κι όπως κάθε αληθινή έμπνευση δεν μπορεί να επικοινωνηθεί και το κόβω τώρα.

Ετικέτες

ΚΑΝΟΝΕΣ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΙΑ

2.7.11 / / σχόλια (7)


ίσως φάνηκα λίγο απότομος στο προηγούμενο ποστ σχετικά με τους μπάτσους γι' αυτό κι αναρωτήθηκα αν είναι όλοι τους άραγε γουρούνια. θυμήθηκα τον γιώ. που πήγε και έγινε ειδικός φρουρός από το πουθενά, θυμήθηκα μια φίλη που μου έλεγε πως ματατζής διατηρεί λογοτεχνικό ιστότοπο, γνωστό σε πολλούς από εμάς, μα κυρίως θυμήθηκα τις μαρτυρίες πολλών ανθρώπων που είδαν ματατζή εν μέσω συγκρούσεων τη τρίτη 28.11 να παρατάει την ασπίδα του αναφωνώντας 'άντε γαμηθείτε όλοι σας' και να προσπαθεί να αυτομολήσει, χωρίς όμως να τα καταφέρνει αφού οι πεπειραμένοι συνάδελφοί του τον μάντρωσαν με τον τρόπο τους αμέσως. δεν έχω την απάντηση στο κρίσιμο ερώτημα που γνωρίζεις καλά και ούτε καν θέτω. φαίνεται πως οι εξαιρέσεις υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα κάτι που αποδέχομαι εάν κι εφόσον την ίδια στιγμή οι κανόνες τους υπάρχουν για να επιβεβαιώνονται οι περήφανες εξαιρέσεις μας.


Ετικέτες

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΑΙΛΑΠΑ

30.6.11 / / σχόλια (5)


Στην φωτογραφία αυτή, η συνέχεια της οποίας είναι λίγο πολύ γνωστή και αιματηρή, αντανακλάται η ουσία της χθεσινής μέρας. Αποτυπώνει τη στιγμή όπου ο διαδηλωτής εκφράζει μια επιθυμία και μάλιστα με προστακτικό τρόπο: μη με βαρέσεις. Δυστυχώς δεν ήξερε πως του μπάτσου τα αυτιά είναι απευθείας συνδεδεμένα με τα τύμπανα του δημοκρατικού πολέμου και δεν μπορεί να ακούσει τίποτα.  Γιατί ο μπάτσος θα βαρέσει. Πάντα βαράει ο μπάτσος. Η χθεσινή μέρα, για όποιον βρέθηκε στο κέντρο και στα περίχωρά του, ήταν μια μέρα αποκαθήλωσης των ειρηνικών και καθιστικών φαντασιώσεων μεγάλης μερίδας των διαδηλωτών που έτρεφαν μέχρι και την τελευταία στιγμή αυταπάτες. Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε πως στη κορυφαία στιγμή της σύγκρουσης με το καθεστώς και τις δυνάμεις του, εκεί όπου γεννιέσαι ως πολιτικό ριζοσπαστικό υποκείμενο, δεν μπορεί να κάνεις διάλογο με τον εχθρό, δεν υπάρχουν κανονάκια όπως στα videogames, και φυσικά δεν υπάρχει από μηχανής θεός. Ο λαός δεν αντιπροσωπεύεται από τους βουλευτές, οι βουλευτές εκπροσωπούν τα ΜΑΤ και χω ξαναπεί πως χωρίς αυτά το κράτος θα διαρκούσε 3 δευτερόλεπτα ακριβώς. Είναι προφανές λοιπόν πως τα γκλομπς των ΜΑΤ εχθές ψήφισαν το μεσοπρόθεσμο. Διότι, εδώ που τα λέμε, η μόνη περίπτωση να μην ψηφιζόταν περνούσε από τα δικά μας χέρια. Και πολλών ήταν γυμνά. Για άλλη μια φορά.

Ετικέτες

ΚΑΤΩ ΑΠ' ΤΗ ΒΟΥΛΗ Η ΑΜΜΟΥΔΙΑ

28.6.11 / / σχόλια (3)

η πρώτη λέξη του ανθρώπου γράφτηκε στην αμμουδιά


οι πιο σφιχτές γροθιές χάνουν πιο γρήγορα την άμμο απ' την παλάμη τους



η άμμος είναι η θρυμματισμένη μνήμη του μελλοθάνατου


αντάρτικο κι αμμόλοφοι



η τελευταία λέξη του ανθρώπου θα γραφτεί στην αμμουδιά


Ετικέτες

ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΞΑΫΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΥΤΟΜΑΤΙΣΜΟΥ

25.6.11 / / σχόλια (5)

Το απόλυτο τεκμήριο για την έλλειψη επαναστατικής και ριζοσπαστικής επιθυμίας στην ύπαρξή σου αποτελεί η απουσία της ηθικής φαντασίας από τη δράση σου. Διότι αν οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ ήθελαν να προστατέψουν με τρόπο ριζοσπαστικό τα δικαιώματά τους δεν θα κατέφευγαν σε μαζικές προγραμματισμένες και άνευρες διακοπές ρεύματος ανά την Ελλάδα αλλά αντίθετα θα σήκωναν τον γαμημένο ρελέ στις οικογένειες που έχουν ήδη το ρεύμα τους κομμένο και απλήρωτο.

Ετικέτες

ΜΙΚΡΕΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΕΣ

24.6.11 / / σχόλια (2)


kingdom hospital

οι φιγούρες των νοσοκομείων όρθιες πίσω από τα παράθυρα ανέκφραστες κι έτοιμες πανέτοιμες για να πετάξουν άρρωστοι άγγελοι φορώντας τις πιτζάμες τους ή και τις νυχτικιές μες τα μεσάνυχτα παρατηρούνε τους περαστικούς και λίγο τους ζηλεύουνε που έχουνε τη τύχη να περνούν δίχως να υποφέρουν γιατί αν υποφέρεις δεν είσαι μέλος πια της κοινωνίας άρρωστοι άγγελοι κρατάνε τον ορό κι εκλιπαρούνε τα μεσάνυχτα κάποιος να τους χαιρετίσει ένα νεύμα θα τους αναστήσει γιατί δεν είναι η αρρώστια που τους συντρίβει είναι που χάνουνε την ύλη του ανθρώπου και γίνονται αόρατοι χωρίς παρόν κι αμέτοχοι στα δρώμενα του χρόνου γι' αυτό να χαιρετάτε τους αρρώστους κι ας τσαντίζονται οι γιατροί με των ασθενών τις βραδινές τις παρεκκλίσεις.

Ετικέτες

ΔΕΝ ΚΟΣΤΙΖΟΥΝΕ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ

24.6.11 / / σχόλια (1)


 είπα στην ουτοπία:
βαστώ εγώ τον κύκλο
πάρε εσύ την κιμωλία


aka: μωρή φύση, φέρε πίσω το μπισκότο

Ετικέτες

ΤΟ ΑΦΩΤΟ

21.6.11 / / σχόλια (0)

τον ίσκιο μου κατάπια
κι η ράχη μου κυρτώθηκε
σαν μια βραχοσπηλιά



Ετικέτες

ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑ

20.6.11 / / σχόλια (6)

διάβασα το σύνταγμα της ελλάδας, είμαι 30 χρονών. η δημοκρατία με καταράστηκε. βρήκα το σύνταγμα ξινό. ανέραστο. ακαταλαβίστικo για τη πλειοψηφία του πληθυσμού. στο μέλλον το σύνταγμα θα μοιάζει με ποιητική συλλογή ή με παραμύθι που θα κυκλοφορεί χωρίς αντίτιμο κι εικονογραφημένο. ίσως να μπορεί ο καθένας να έχει το δικό του σύνταγμα, εν εξελίξει σε μορρφή ημερολογίου. η κ. μου είπε πως στο σχολείο, κάποια στιγμή, κάναμε κάποια αποσπάσματα από το σύνταγμα. δε το θυμάμαι. η μνήμη δεν έχει διάρκεια όταν το γεγονός βιώνεται εσώκλειστο, χωρίς να κρυφοκοιτάει τον ουρανό. ίσως κάποτε, σ' ένα σχολείο, σε μία εξοχή, να μη διδάσκεται η κική δημουλά: στα παιδιά να απαγγέλεται ο Subcomandante Marcos. αρκεί βέβαια μέχρι τότε να γλιτώσουμε τον ουρανό, γιατί νομίζω πως το επόμενο βήμα των κατασκευαστικών εταιρειών, αφού χτίσουν κάθε σπιθαμή γης, θα είναι να αρχίσουν να υψώνουν ένα γιγαντιαίο σκέπαστρο στον αέρα, όπως στα γήπεδα, δήθεν για προστασία. γιατί εντάξει εδώ που τα λέμε, ο ήλιος δεν αξίζει τέτοιον ύμνο από τους ανθρώπους.

κι ο ήλιος θάνατος μέσα στους αθάνατους.

Ετικέτες

ΝΑΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΓΑΝΤΕΣ

19.6.11 / / σχόλια (5)

Όλοι νομίζω έχουμε υπόψιν μας την ιστορία της γριάς Λέγκω από ένα ορεινό ελλαδοχώρι. Η μαμά Λέγκω έχει έναν γιο στη ξενιτιά, πολύ προκομμένο, σπουδαγμένο και πετυχημένο, για τον οποίο δε χάνει ευκαιρία να μιλάει στους συγχωριανούς της. Φυσικά όλο το χωριό είναι περήφανο γι' αυτόν. Για την ακρίβεια ο μύθος του έχει ξεπεράσει τα τοπικά όρια και φτάνει μέχρι τα κεφαλοχώρια κι ακόμη παραπέρα. Είναι λογικό λοιπόν, όποτε αυτός ο λαμπρός επιστήμονας αποφασίζει να επισκεφθεί τη μητέρα του -όχι το χωριό του- να επικρατεί μια γενική αναστάτωση κι ανυπομονησία: ο δήμαρχος πρέπει να ετοιμάσει τις τιμητικές πλακέτες, οι εργάτες να στολίσουν τη πλατεία, οι γυναίκες να καλλωπιστούν, και οι συγγενείς να βγάλουνε τα σεμεδάκια. Ύστερα θα κάτσει μερικές μέρες, θα εξιστορήσει ιστορίες από τις σημαντικές γνωριμίες του, θα υπερασπιστεί τα οφέλη της σύγχρονης τεχνολογίας με επιχειρήματα που θα περιέχουν μια εξειδικευμένη ορολογία, και στο τέλος, θριαμβευτής, θα αναχωρήσει ξανά για το Τέξας κάτω από τα φώτα μιας σεμνής και συγκινητικής τελετής αποχαιρετισμού, απ' την οποία όμως πάντα θα λείπει μια φιγούρα. Τί κι αν κατάφερε να ξεγελάσει όλους τους συγχωριανούς του για το πόσο χρήσιμος είναι στη κοινωνία; Ο Γιώργος, ο παλιός συμμαθητής του, γνωρίζει καλά πως ο κύριος Νανόπουλος παραμένει ένα άπληστο κωλόπαιδο με τάση στο ρουφιάνεμα από την πρώτη δημοτικού. Αλλά ο Γιώργος είναι ο τρελός του χωριού και τί να κάνεις που τώρα βόσκει πρόβατα.  

Ετικέτες

ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣΥΝΗ

17.6.11 / / σχόλια (1)

Να διακρίνεις -
οι διακρίσεις είναι ότι καλύτερο - κι εγώ αυτό κάνω.
Αλλά να προσέξεις γιατί οι διακρίσεις
είναι λεγεώνα όπως οι διάβολοι.
Και ποιά λεγεώνα θα 'βγει στη φύλαξη
ενώ το καλό είναι ένα;
Να -γι' αυτό- σε κάθε περίπτωση εγώ προκρίνω 
αντίς για τη διάνοια τη συντριβή.
Και να θυμάσαι:
Πάνω στη σχεδία η διάνοια είναι εμπόδιο
και η πολυμάθεια είναι βλακεία.
Πάνω στη σχεδία χρειάζεται 
η γλώσσα της σχεδίας.
Πάνω στα ξύλα της το παγόνι της γνώσης
κλείνει την ουρά.

Έχε φόβο και ζήσε πάνω στα ξύλα μου μουντά
Αυτό το μουντά - είναι μεγάλη ουσία.
Τι σε πειράζει κι αν δε ζήσεις για ένα μεσουράνημα;
Και τι σε νοιάζει να κρυφτείς σαν το φεγγάρι;
Δικά μου ξύλα κάτω απ' το φεγγάρι κυβερνάς.
Τα ξύλα μου και τα γράμματα θέλουν ξυπόλητη αντρεία.
Για να σ' το πω σωστά
αυτά τα δύο για να πατηθούν
θέλουν τέλεια αγραμματοσύνη.

Το χελιδόνι με τέλεια αγραμματοσύνη τρύπησε τη σκέψη.

[Σελ. 157]

Ετικέτες

ΜΕ ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΑ ΠΡΟΣ ΣΤΗ ΠΥΛΗ

14.6.11 / / σχόλια (3)


Ελπίζω πως αύριο το βράδυ κάποιοι θα τσακώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα πρωτοανέβει στη ταράτσα της βουλής να δει την Σελήνη να εξαφανίζεται. Πιστεύω πως όλοι θα έχουμε την περιέργεια για το αν είναι αλήθεια ότι, μετά την ολική έκλειψη του καπιταλισμού, θα εμφανιστεί το φεγγάρι οριστικά μαυροκόκκινο.


κι αν η ζωή μας δεν έχει φτάσει ακόμη στο απροχώρητο
είναι γιατί μας έμεινε ακόμη ένα βήμα προς τα εμπρός

Ετικέτες

ΠΑΜΕ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ;

12.6.11 / / σχόλια (3)

Πόσες φορές έχει γραφτεί τα τελευταία χρόνια πως το τάδε ή το δείνα γεγονός σηματοδότησε το τέλος της μεταπολιτευτικής ιστορίας; ε λοιπόν τώρα μπορεί να γραφτεί με ασφάλεια. Ο δικομματισμός δεν υπάρχει πια.

Και η διάλυσή του δεν οφείλεται ούτε στους αγανακτισμένους και μετανιωμένους, ούτε σε κάποιους αμετανόητους κινηματικούς των εξαρχείων. Ο δικομματισμός σκοτώθηκε από εκείνον που τον γέννησε. Το ίδιο το πασόκ.

Η κορυφαία απόφασή του να συνάψει δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ αναμόχλευσε τις πατροπαράδοτες κομματικές ιδεολογίες, που έστω και ως σκιές φαντασμάτων συνόδευαν τα φαντασιακά των ψηφοφόρων, και βρήκε υποστηριχτές από τα νεοφιλελεύθερα κομμάτια ενός υπερκομματικού φάσματος. Με λίγα λόγια το μνημόνιο δεν είναι μια κομματική απόφαση αλλά βαθιά ταξική.

Οι υποστηρικτές του Πασόκ δεν ανήκουν στα μικρομεσαία στρώματα αλλά κατά κύριο λόγο στα αφεντικά, στους αγοραστές και στους μετόχους. Γενικά όλοι όσοι ανήκουν στη ελίτ και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο υπερασπίζονται το κεφάλαιο. Ξεκάθαρα πια: τάξη εναντίον τάξης.

Γι' αυτό όσο κι αν το αρνείται, η Ν.Δ. έχει ήδη ενσωματωθεί στο νέο Πασόκ - κι όλα τα νεοφιλελεύθερα κομμάτια από τα υπόλοιπα κόμματα. Τα κομματικά διλήμματα μεταξύ των δύο αντικαταστάθηκαν από το εξής ένα: υπέρ ή κατά του μνημονίου. Αυτό αποτελεί το μοναδικό αίτημα που συσπειρώνει κόσμο και θα ρουφήξει μέσα του τους μέχρι πρότινος κομματικούς σχηματισμούς είτε γίνει δημοψήφισμα είτε εκλογές. Διαφορετικά ο κοινοβουλευτισμός δεν μπορεί να αντέξει.

Ελπίζω να μην αντέξει. Και εδώ μιλάμε για το ενδεχόμενο να τραπούν σε άτακτη φυγή κι όχι απλά να καταψηφιστούν. Μιλάμε για το ενδεχόμενο όπου το αντιμνημονιακό μπλόκ θα αφήσει πίσω του τον οικονομισμό του και θα πάρει χαρακτηριστικά αντιεκλογικά, αντιιεραρχικά και άγρια.

Ο όρος κοινωνιολογία των εκλογών, φυσικός πατέρας του οποίου είναι ο Ηλίας Νικολακόπουλος, που τυγχάνει να παρευρίσκεται και στη συνέλευση του συντάγματος γιατί είναι μεγάλη γάτα, πρέπει να πάψει να υπάρχει και να ευτελίζει τη ζωή μας.

Η κατάληψη της βουλής δεν είναι απλά μονόδρομος αλλά και πρακτικά απαραίτητη, αρχικά για έναν και μόνο λόγο: να ακυρώσει άμεσα το προνόμιό των βουλευτών να νομοθετούν. Από κει και ύστερα όλα θα αρχίσουν να ξεδιπλώνονται και θα κυλήσουν όπως κυλάει το κουβάρι στο πάτωμα, όταν βρίσκεις την αρχή του.

Αν και έχω κάτι στο μυαλό μου δε θα μιλήσω για αιτήματα. Δεν έχω αιτήματα. Επιδιώκω την ριζοσπαστικοποίηση των αιτούντων αρνούμενος να δεχτώ ως σωτήρες μου ανθρώπους που έχουν τελειώσει με άριστα το London School of Economics.


Υ.Γ.: Kάτι μου λέει πως τη Τετάρτη θα γίνουμε όλοι σύντροφοι.

Ετικέτες

Η ΑΕΡΟΜΠΙΚ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

11.6.11 / / σχόλια (7)

Απ' ότι κατάλαβα άμεση δημοκρατία στη Πλατεία Συντάγματος θα πει δημοκρατία που ήδη ξέρουμε απλά εδώ έχουμε πατήσει fast forward. Δε χρειάζονται ούτε χρονοβόρες διαδικασίες, ούτε χαρτούρες, ούτε και πολύ πασπάτεμα. Κατευθείαν ψηφοφορία. Σηκώνουμε τα χέρια, κατεβάζουμε τα χέρια. Και ένα και δύο. Ούτε λόγος για τους μειοψηφούντες. Ούτε λόγος για την καταπίεση που τους ασκείται. Όπως και στη σκληρή πραγματικότητα, έτσι και δω, η πλειοψηφία κυβερνά, πάντα η εσχατολογία της πλειοψηφίας δίνει την ειρηνευτική λύση σε μια τεμπέλικη δημοκρατία. Άμεση δημοκρατία στο Σύνταγμα θα πει να μη σου τύχει μάγκα μου και διαφωνήσεις. Περιμένετε λίγο ρε παιδιά. Όχι, το θέμα θεωρείτε λήξαν. Γιατί ποιος ενδιαφέρετε αν εσύ νιώθεις έναν κόμπο να σου φράζει το λαιμό. Δε σήκωσες το χέρι όταν έπρεπε. Το κατέβασες λάθος στιγμή. Αλλά εντάξει, το καλό είναι πως σε περίπτωση διαφωνίας στη συνέλευση δε κινδυνεύεις να βρεθείς στη φυλακή, όπως στον έξω κόσμο. Απλά μπορείς να σηκωθείς να φύγεις κατευθυνόμενος στην είσοδο του μετρό: αριστερός διάδρομος κόκκινη γραμμή για Πειραιά. 

Ετικέτες

ΕΥΚΟΛΑ ΟΛΑ ΚΑΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ

10.6.11 / / σχόλια (1)

"ΣΤΑΧΤΗ ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ, ΓΙΑ ΣΑΡΩΜΑ, ΜΕ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ"

8.6.11 / / σχόλια (20)

το να σε χαρακτηρίζουν ομοφοβικό όταν λες πως 
"αν ο καβάφης δεν ήταν γκέι θα είχε 
καταταγεί στους ελάσσονες ποιητές" 
θεωρώ πως είναι σεξιστικό και απερίσκεπτο.

Ετικέτες

*

7.6.11 / / σχόλια (4)


ας με ναυπηγήσει κάποιος 

μπας και ταξιδέψω


καλοκαίρι του 8
 κουφάρια
κουβάρια
καβούρια

Ετικέτες

ΝΕΚΡΟΓΑΛΑ

6.6.11 / / σχόλια (5)

Μόλις είχε βγάλει το φαγητό απ' το φούρνο. Τώρα ήταν έτοιμη να θηλάσει το παιδί που είχε αρχίσει να κλαίει από ώρα μέσα στο πάρκο του. Με μια αυτόματη κίνηση, που δεν έχανε όμως ποτέ την υψηλή χάρη της, ανέβασε το γαλάζιο ραντάκι της, και κούμπωσε το στόμα τής μικρής στη ρόγα. Την κοίταξε καθώς έκλεινε τα μάτια της και σκέφτηκε πως είναι ευτυχισμένη. Και θα γίνει ακόμη πιο πολύ ευτυχισμένη αν επιστρέψει ο άντρας της σπίτι με τα εισιτήρια για το Λονδίνο. Αύριο είχε τα γενέθλιά της. Γινόταν 34 κι ήταν το δώρο της. Γνώριζε το μυστικό δώρο των γενεθλίων της, όπως γνώριζε και τον κωδικό απ' το e-mail του άντρα της στο οποίο είχε κάνει τη παραγγελία στο ταξιδιωτικό γραφείο. Για στάσου όμως. Εκείνη τη στιγμή άρχισε να νιώθει μια χρωματική αλλαγή στο περίβλημα της γης, μια πρωτόγνωρη αοσμία, μια ξαφνική δυσφορία πάνω από το θώρακα. Αδύνατον. Μέσα σε εφτά δευτερόλεπτα όλα είχαν τελειώσει. Ανακοπή. Η καρδιά της έπαψε να χτυπάει ενώ η τελευταία της σκέψη βρισκόταν στο london bridge. Στο london bridge. Καθηλώθηκε σκέτη αγγλίδα μα αυτό δε κάνει λιγότερο φοβερό το τέλος της. Εντωμεταξύ η μικρή συνέχιζε να θηλάζει. Η θερμοκρασία του δωματίου έπεφτε. Η μικρή συνέχιζε να θηλάζει. Η ιστορία μου είναι θλιβερή και παγωμένη. Έρεε ακόμη το νεκρόγάλα. Εκείνη την ώρα ακούστηκε το κλειδί στην εξώπορτα να κάνει κρακ.
  

Ετικέτες

ΧΩΜΑ

4.6.11 / / σχόλια (0)

Κάποιος πέταξε μιά κουβέντα περίσσια: το τέλος της ποιότητας -
ένας άλλος είπε: τόσος αισθητισμός είναι το άλλο πρόσωπο της θρησκείας
και πάνω στη νότα:
η τέχνη έχει διαφυλάξει την ουτοπία που εξαφανίστηκε απ' τη θρησκεία
ήμασταν άφωνοι -
κάποιος είπε: η πνευματική ζωή δεν είναι άλλο
από μιά ατέλειωτη σειρά ταπεινώσεων
από κατωτέρους σου -
αυτό είναι το χώμα της
γιατί το πνεύμα πού είναι η ανώτερη κατάσταση της ύλης
θέλει χώμα -

[σελ. 101]

Ετικέτες

Ο ΕΥΠΡΕΠΗΣ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

3.6.11 / / σχόλια (5)

Η δικτατορία του ενός λέγεται μοναρχία
Η δικτατορία των λίγων λέγεται φασισμός
Η δικτατορία των αρκετών λέγεται δημοκρατία
Η δικτατορία των όλων λέγεται κομμουνισμός
Η δικτατορία των πάντων ονομάζεται αναρχία


Το pop-up που πετάγεται καθώς μπαίνεις στο Τvxs του Κούλογλου αντανακλά σε πολιτικό επίπεδο τον οπορτουνισμό μιας ολόκληρης αριστεράς στο κοινοβούλιο και αποκαλύπτει εύγλωτα τον λόγο που η αριστερά την πιο κρίσιμη στιγμή αρνείται να βγει εκτός βουλής.

Ιστορικά, αυτό θα καταγραφεί σαν τη ταφόπλακά της, διότι μέσα στη πιο απολυταρχική βουλή, δε μπορεί να υπάρχουνε παρά μόνο μικροί ή μεγάλοι συνένοχοι. Δε μιλάω για συλλογική ευθύνη αλλά για συλλογική ενοχή.

Μην κάνετε πως δε βλέπετε. Οι μούντζες αφορούν και τον ευπρεπή κομμουνισμό σας, που γέμισε από όχι που δεν ειπώθηκαν.

Περισσότερο από ποτέ ο κοινοβουλευτισμός είναι ο μενσεβίκος της ελευθερίας.

Ε λ ε υ θ ε ρ ί α  ή  έ δ ρ α ν α
Ανεξούσιος Κομμουνισμός ή σήψη

Ετικέτες

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

1.6.11 / / σχόλια (10)

Ακολουθεί είδηση από το Βήμα:

Η βουλευτής Μαρία Θεοχάρη περιγράφει ακριβώς τι συνέβη το βράδυ στον Εθνικό Κήπο «Ήταν πραγματικά μαρτύριο, περπατούσαμε μέσα στο σκοτάδι, ενώ έξω φώναζαν διάφορα συνθήματα για τους πολιτικούς και για τη Βουλή. Δεν ξέραμε που πηγαίναμε. Οι φακοί μας άνοιγαν τον δρόμο. Στραμπούληξα το πόδι μου. Οι συνάδελφοί μου βουλευτές, όπως οι ΚΚ. Κουράκης και Γερανίδης και Αθ. Παπαγεωργίου μου έδιναν κουράγιο, μου έλαιγαν   "πες ότι κάνουμε ένα ρομαντικό νυκτερινό περίπατο στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου ". Βγήκαμε, μετά από ένα τέταρτο στην έξοδο, μπροστά από το Μέγαρο Μαξίμου. Δεν ήξερα τι να κάνω. Σταμάτησα ένα ταξί και με πήγε στο Μετρό. Ο άντρας μου στο μεταξύ γνώριζε ότι βρισκόμουν στη Βουλή, έβλεπε τις εικόνες από την τηλεόραση και δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί μου. Ήταν μια νύχτα που θα τη θυμάμαι, πάντα».

Χωρίς σχόλια. 
Μόνο συμπάθεια για τους ηλίθιους. 

Ετικέτες

ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΜΕ ΔΑΝΕΙΟ

31.5.11 / / σχόλια (4)


χρεωκοπία πληρωμές ακίνητη περιουσία έσοδα 
αγορά στρατηγικός επενδυτής ομόλογα  
αποκρατικοποιήσεις δαπάνες τόκοι
πιστωτές εκδήλωση ενδιαφέροντος 
 μερίδια φόροι σπρεντς εκταμίευση  
γενικός δείκτης 
πτώση
πτώση 
πτώση 


δεν είναι οτι είμαστε άφραγκοι
είναι οτι δε το απολαμβάνουμε κιόλας

μας ανάγκασαν να ζητάμε αύξηση μισθού
και μείωση φορολογίας
κι αυτό θα πει να ζητάς μια μέτρια ζωή
γεμάτη ρέστα
ψώνια με εκπτώσεις
και αριθμητικά σύμβολα
κι έτσι μας αφόπλισαν
μας έχωσαν τα χέρια μας στις τσέπες

γιατί δεν είναι οτι έχουμε τις τσέπες άδειες
είναι οτι δε φανταζόμαστε μία ζωή χωρίς αυτές τις τσέπες

κι όλη τη ώρα μετράμε φραγκοδίφραγκα
 ακόμα και στα οδοφράγματα
χάσαμε την αξιοπρέπειά μας
η γλώσσα της οικονομίας ξεθώριασε τη φαντασία
η ζωή μας μοιάζει με εξεταστική στην ασσοε
οι αισθήσεις μας παγιδευμένες στις αντικειμενικές αξίες
στα όνειρά μας φανταζόμαστε μυστικά τραπεζικά εμβάσματα
κι όχι τη θάλασσα που καίει

καρκίνο στην ιδιοκτησία

είμαστε μες στο δάσος
κι αντί να κατασκηνώσουμε
κλαιγόμαστε που δε βρίσκουμε χρυσάφι

ναι ψαράς να γίνεις ρε μαλάκα
γιατί ποτέ δεν αποδείχτηκε πως ο πεσόα 
ήτανε λογιστάκος

Ετικέτες

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΛΤΑ

28.5.11 / / σχόλια (1)


έκανα μια μικρή βόλτα στο κέντρο προχτές γύρω στις τρεις η ώρα το βράδυ. είχα καιρό να το κάνω. θυμήθηκα ξανά πως αυτή είναι η ώρα που γεννιέται η κοινωνιολογία. στη λ. αμαλίας ένα νεοκλασσικό κτίριο που αγνοώ τί στεγάζει τοποθετούσε σιδεριές μέσα στη νύχτα εσπευσμένα. ενα μηχανικό ανυψωτικό είχε ορθώσει στο οπτικό πεδίο καγκελωτούς φράχτες μετατρέποντας τον ουρανό σε ένα χαρτί μιλιμετρέ. αυτό δημιουργούσε ένα φρακάρισμα στους δρόμους. για αρκετά αμάξια, μια απ' τις εξόδους διαφυγής ήταν η οδήγηση πάνω στις γραμμές του τραμ. τέλεια. η βόλτα άρχιζε να μοιάζει με περιήγηση στο ενυδρείο της αποσύνθεσης. κοινωνία σάρκα πεζοδρόμιο. γύρω απ' την ομόνοια οι κόκκινες κορδέλες της αστυνομίας κατά τόπους έχτιζαν φευγαλέα την ανάμνηση κάποιου εξωτικού φονικού. οι κόκκινες κορδέλες υπάρχουν για να σού απαγορεύουν να δεις τους φοίνικες. οι κόκκινες κορδέλες μπαίνουν πριν άκομα συμβεί το έγκλημα του πάθους. δε το ορίζουν το γεννούν. έφτασα στη πλατεία συντάγματος. εκεί υπήρχαν γύρω στα 150 αγανακτισμένα άτομα που λατρεύουν το debtocracy. όχι κι άσχημα σαν νούμερο. τους εύχήθηκα καλή επιτυχία από μακριά, ήταν ότι πιο ειλικρινές μπορούσα να κάνω, και συνέχισα τη βόλτα στον εγωτισμό της νύχτας. στον πεζόδρομο της αρεοπαγίτου εκεί που κάποτε επικρατούσε το χαμούρεμα με θέα την ακρόπολη τώρα κάποιοι κατούραγαν χωρίς ντροπή σε κοινή θέα. τα ταξί στο θησείο δεν είχαν μπει καν σε ουρά λες και λείπανε κουκκίδες από τη σπονδυλική στήλη της πιάτσας. οι ταξιτζήδες εκτός αμαξιού είχαν κάνει πηγαδάκια, κάτι λέγαν για τη πέμπτη δόση αναστατωμένοι.  στην οδό αθηνάς η αγία τριάς: πουτάνες, τσαμπουκάδες κι ηρωίνη. εδώ η πέμπτη δόση βρίσκεται ήδη ξάπλα στα πεζοδρόμια. αραχτή και ταξιδιάρα. η σημειολογία της οδού αθηνάς για μένα μοιάζει με τη σημειολογία των γλάρων στα λόγια των νησιωτών. θα βρέξει, δε θα βρέξει, θα έρθει χιόνι παγωνιά ή θάνατος. κάτω από τη πόλη ψύχεται ένας πυρηνικός αντιδραστήρας. πάνω απ' τη πόλη αισθάνομαι την αντιασφυξιογόνα μάσκα κρυμμένη στο πορτπαγκάζ. και στο ενδιάμεσο των δύο στέκει πάντα η φλούδα της ασφάλτου, σα μια  σελίδα ιστορίας έτοιμη να επιλέξει τη φορά της: ή να τυλίξει το πολιτισμό του ανθρώπου κρύβοντας τη γύμνια του ή να σκεπάσει σα νεκροσέντονο τα σκουλήκια από κάτω.


ΨΙ

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #3 (ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΑ)

26.5.11 / / σχόλια (2)

Το πρωί αντίκρισα τρία νεογέννητα σπουργίτια σκορπισμένα στο μπαλκόνι.

Ήταν νεκρά όχι πολύ ώρα όπως φάνηκε, γιατί δε τα είχανε μυρίσει ακόμα οι γάτες. Ίσως είχαν πέσει από τη ταράτσα κατά λάθος, ίσως πάλι επιχείρησαν το πρώτο πέταγμά τους και τα τρία αγκαλιασμένα από το φόβο τους, με ατυχή κατάληξη, δε μπορώ να ξέρω. Το θέμα είναι πως έχω πάψει να σοκάρομαι για τα πράγματα αρκετά χρόνια τώρα. Δεν είναι δίκαιο ως προς την ανθρωπότητα να μη σοκάρεσαι. Και κάπως με θλίβει αυτό.

Πάντως σαν λάτρης της πανίδας έσκυψα από πάνω να τα εξετάσω. Περίεργη κατάσταση. Αφορά ο θάνατος τόσο μικροσκοπικά πλασματάκια; Πεθαίνουνε στα αλήθεια ή μήπως είναι τόσο μικρά και άβγαλτα που απλά σταματάνε ξαφνικά να υπάρχουν; Τα κοίταξα προσεχτικά αν και ήταν φανερό εξαρχής πως ο θάνατος βρισκόταν εκεί ακέραιος και κραυγαλέος. Το εννοώ πως μέσα στο σκηνικό είδα όλη τη σαπίλα του κόσμου που με περιβάλλει. Τα νεκρά τους μάτια ακόμα θυμάμαι πώς καθρέφτιζαν αποκαλυπτικά όλο το σύγχρονο ψέμα στις συσπάσεις τού προσώπου του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Πόσο μικρός άνθρωπος είναι ο κύριος Παπακωνσταντίνου για να τον αφήσω να μπει στη ζωή μου; Δεν ισχύει το ίδιο για τα σπουργίτια του πρωινού. Κοιτούσα τα ακίνητα ράμφη τους -θέλω να ξέρεις πως είμαι ικανοποιημένος που χρησιμοποιώ για πρώτη φορά πληθυντικό στη λέξη ράμφος- τα ράμφη τους λέω αποκάλυπταν με ένα δαιμόνιο τρόπο το αρρωστημένο πάθος για την ισχύ πίσω από την λαϊκή εκφραστικότητα της πειθούς του Ανδρέα Λοβέρδου. Πόσο κάλπικος είναι αυτός ο κύριος για να με πείσει θεέ μου; να πείσει εμένα και εσένα που αυτή την ώρα κοιτάμε τρία νεκρά σπουργίτια -ναι αδέρφια είναι- στη μικρή δυτική και βρώμικη βεράντα του σπιτιού μου, πάνω από ένα μικρό στενάκι που δε παίζει κανένα ρόλο στην ιστορία, και ούτε θυμάμαι ποτέ να το διέσχισε κάποιος σημαντικός άνθρωπος. Δε με ενοχλεί όμως. Δηλώνω ανεκπρόσωπος από τους υφιστάμενους αυτού του κόσμου. Αυτό στη γλώσσα μου θα πει χρεωκοπήστε κύριοι κυρίες μου, τα αδέρφια μου δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Κατέχουμε τα υλικά να χτίσουμε φωλιές επάνω στα συντρίμμια σας ότι ώρα θέλουμε. Κι αν ποτέ φάμε και τα μούτρα μας σε κάποιο ανάξιο πέταγμά μας, πού ξέρεις μπορεί να πέσουμε σε καμιά ξένη αυλή κι ίσως βρεθεί κάποιος πάνω απ' το πτώμα μας. Θα μας κοιτάξει στα μάτια, και στου μυαλού του την έκλαμψη θα ανακαλύψει κι αυτός με τη σειρά του τη σαπίλα του δικού του κόσμου. Θα παραδεχτεί την ασημαντότητα της ρητορείας ορκισμένος να φυλάγει για πάντα τη σκυτάλη για τη διάλυση τού δικού του ηγέτη.


Δευτερόλεπτα αργότερα είδα δυο οικείες γάτες να με πλησιάζουν. Κοντοστάθηκαν λίγο κοιτώντας με στα μάτια και ύστερα συνέχισαν να προχωρούν με σιγουριά προς το μέρος μου. Δεν υπήρχε λόγος. Γύρισα στο δωμάτιο βουβός τραβώντας αργά τη κουρτίνα αυτού του παράλογου κόσμου. 

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #2 (ΑΠΟΠΕΙΡΑ)

25.5.11 / / σχόλια (0)

ρίχτηκα στο γκρεμό ένα πρωί
κι άνθισε το κενό απ' τη φοβέρα

έγιν' η πτώση η σφοδρή
μια αγκαλιά στο γιασεμί

απ' τη ζωή δε ζήτησα ζωή
μόνο ένα θαύμα κάθε μέρα

max ernst_fall of an angel

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #1 (ΥΠΟΨΙΑ)

24.5.11 / / σχόλια (1)

ώρες ώρες νομίζω πως το τέλος της περιπέτειας πλησιάζει. δε κάνω όνειρα, δεν υπερασπίζομαι τον εαυτό μου, και κάποιες μικροεπιθυμίες μου τις απολαμβάνω σαν να είναι οι τελευταίες της ζωής μου. χτες για παράδειγμα έβλεπα το wasted youth με το άγχος να προλάβω το τέλος. το πρόλαβα. σκοτώνεται ο πιτσιρικάς στο τέλος. γενικά νιώθω πως θα συμβεί πολύ σύντομα κάτι ασήκωτο για τη δικιά μου πλάτη. αισθάνομαι το πρόσημο της εσχατολογίας. για πρώτη φορά αισθάνομαι την αποσύνθεση. πιάνοντας το σώμα μου μπορείς να πιάσεις τις αυλακώσεις στο σώμα του ελέφαντα. και ξέρεις δε θέλω να πεθάνω χωρίς να χαϊδέψω τις αυλακώσεις στο τεφρό δέρμα ενός ελέφαντα. τα μάτια μου πλέον βυθίζονται μέσα σε δύο μαύρους κύκλους. κι είναι κρίμα που δε θα προλάβω να λατρέψω εκείνη με τους μαύρους κύκλους. μη μου ρίχνεις ευθύνες δεν το επιδιώκω εγώ. θέλω να ξέρεις πως ποτέ δε το επιδίωξα. δε κινήθηκα καν προς αυτή τη κατεύθυνση. αντίθετα ο θάνατος λες και έστριψε ένα βράδυ ξαφνικά και από τότε έρχεται προς στην μεριά μου ολοταχώς. μαγνήτισα βλέπεις τη κακοδαιμονία. φοβάμαι λοιπόν πως το σαφάρι αναβάλλεται λόγω πένθους. η επανάσταση δε θα γίνει από μένα. κι ο έρωτας, α ο έρωτας πάντα ο έρωτας τον κάνω χάρισμα σας. κι αν σε περίπτωση τα παραλέω, έτσι για να δεις πως δε το βάζω κάτω, πες στη μάνα σου να με βάζει στις προσευχές της.

Ετικέτες

ΕΧΙΤ POLLIS

23.5.11 / / σχόλια (0)




  • ο ήλιος στον ακάλυπτο ούτε και σήμερα θα φτάσει. στη πόλη αυτή οι αφηγήσεις της μυρίζουνε οκτάνια και πώς να σε αποκαλέσω; ο φασισμός κάνει τη πόλη ανέραστη. κι είναι κι οι πόρτες στο μετρό που όταν κλείνουνε δεν επιτρέπονται οι ομιλίες. στέκομαι πίσω σου όμως μη γυρίσεις. θέλω ν' ακολουθώ τη πλάτη σου μέχρι το τέλος. ανεβαίνουμε ακίνητοι τις κυλιόμενες. τα αρχαία στις βιτρίνες κανείς δε τα αγοράζει μου λες, όχι μη μου μιλάς. τα πέλματα μας από κάτω έχουνε πιάσει πίσσα. φτάνουμε στο φανάρι. η διάβαση των πεζών μοιάζει με πεντάγραμμο, ντο ρε φα πο ντι κια. απ' τα φρεάτια βγαίνει μια μουσική θες να χορέψουμε; όχι μη μ' ακουμπάς. τα σύννεφα τα σύννεφα κοίτα πως βιάζονται να προσπεράσουν. 

    βρισκόμαστε σε καραντίνα, γλείφουμε τα φλέματα ενός κλοσάρ. στη πόλη μας ποιοι είναι περισσότεροι: οι άνθρωποι ή τα ποντίκια; ποιοι είναι περισσότεροι: οι νόμοι ή οι υπονόμοι; μην απαντάς. είμαστε ποπ είμαστε τεκ. στέκομαι πίσω σου κι όπου με πας.  μόνο βγάλε με από δω.

Ετικέτες

ΑΜΑΝΕΣ

20.5.11 / / σχόλια (4)

Τους περασμένους αιώνες άκουγες τον αμανέ να βγαίνει ευλαβικά από τα χείλη ανθρώπων πικραμένων που ζητάγανε τη λύτρωση του εαυτού τους. Δεν υπήρχε προγραμματισμός, τα πάντα ήταν ένας αυτοσχεδιασμός της στιγμής, μια βαριά ανάσα κατεύθυνε τη πορεία όλου του τραγουδιού. Όλα ήταν μια υπόθεση προσωπική κι ακαριαία.


Σήμερα ακούς τον αμανέ να επαναλαμβάνεται ομοιόμορφα σε μία συναυλία κάποιας ή κάποιου καριερίστα του εντέχνου καθώς παράλληλα σκέφτεται τις πωλήσεις τού νέου δίσκου, και το κοινό από κάτω, υπό την επήρεια μιας πληκτικής μέθεξης, χειροκροτεί απόλυτα δικαιωμένο για τις μουσικές επιλογές του.

γκυ ντεμπόρ


φοβάμαι λίγο

Ετικέτες

ΜΠΥΡΑ ΦΙΞ

18.5.11 / / σχόλια (9)

Είναι αλήθεια πως όταν βλέπω διαφημίσεις στη τηλεόραση μετά από μακρά περίοδο αποχής μένω έκθαμβος σαν το μικρό παιδί που συναντά πρώτη φορά τον κλόουν. Την τελευταία φορά έτυχε να πέσω πάνω στη νέα μεθυστική διαφήμιση της μπύρας Φίξ η οποία με άφησε κυριολεκτικά με ανοιχτό το στόμα. Ποτέ ξανά μία μόνο διαφήμιση σαρανταεννιά δευτερολέπτων δεν ήταν τόσο πολυεπίπεδη.

Είναι γνωστό πως η συγκεκριμένη μπύρα ποντάρει στην ελληνικότητά της, στοιχείο στο οποίο επικεντρώνονται οι διαφημιστές, καταφεύγοντας για το λόγο αυτό στην απόδοση μιας σειράς εθνικών κεντρικών στερεοτύπων: ο ήλιος, η θάλασσα, η παρέα, η παθητικότητα, η ανεμελιά, το κέφι κ.λπ. συνθέτουν μιαν ατμόσφαιρα ελληνικής υπεροψίας, η λαθότητα της οποίας φτάνει στα όρια της κλειστοφοβίας αλλά και του κοτσαμπασισμού που γέννησε αυτή τη χώρα. Είναι φανερό πως αποδέκτες της διαφήμισης αποτελούν τα λαϊκίστικα στρώματα της κοινωνίας, άνθρωποι συντηρητικοί και μίζεροι, που αν και συναινούσαν, στην ουσία ποτέ δεν έβλεπαν το πολυπολιτισμικό οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ένωσης με καλό μάτι, διότι πολύ απλά δεν έχουν δει ποτέ τα μάτια τους τον ήλιο, την παρέα ή τη θάλασσα σε μια ευρωπαϊκή πόλη, κι ούτε φαντάζονται πως οι Άγγλοι για παράδειγμα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μπάνιο στη χώρα τους ή να δουν ένα ηλιοβασίλεμα αν το επιθυμήσουν.

Συν τοις άλλοις οι διαφημιστές είχαν τη φαεινή ιδέα να επικαιροποίησουν το θέμα της δουλειάς τους κάνοντας σαφείς αναφορές στην σημερινή περίοδο του μνημονίου. Με το τρόπο αυτό η μπύρα Φίξ γίνεται φορέας ιδεολογίας. Η αντίσταση που προτείνεται στον ελληνικό λαό είναι να περιοριστεί στην διατήρηση των αξιών της καλοπέρασης και της φιλίας. Του ζητάει συμφιλίωση, κατανόηση, υπομονή. Οι τηλεθεάσεις του δυνατού παρεΐστικου σχήματος μπουλά-χαικάλη-φιλιππίδη δείχνουν πως λαμβάνουν τέτοια αποδοχή ώστε να μπορούν να πείσουν το κοινό με ευκολία. Έτσι, δε φοβούνται να μετατραπούν ακόμη και σε εκπροσώπους τύπου της κυβέρνησης, επιβεβαιώνοντας πως ακόμα και τα μεγάλα ονόματα, κυρίως αυτοί, είναι έρμαια των ιθύνοντων της προπαγάνδας. Διότι αν ήμουν στο γραφείο τύπου του Πασόκ θα χρηματοδοτούσα τη διαφήμιση αυτή μυστικά και υπόγεια. Με τόσες σκοτεινές διαδρομές στο κομματικό πεδίο, δεν αποκλείεται να συμβαίνει κι όλας. Έχει εμπεδωθεί πια: η δημοκρατία θεμελιώνεται στα στερεότυπα του εκάστοτε ψηφοφόρου. Κι όμως τα γεγονότα δε τελειώνουν εδώ.

Τα προπαγανδιστικά μηνύματα που εκτοξεύονται κατά ριπάς, ακουμπούν μέχρι και την επιμήκυνση του ελληνικού χρέους προτάσσοντάς την ως λύση, πάντα σε ιδιαίτερα ανάλαφρο γι' αυτό και επικίνδυνο κλίμα, συμφιλιώνοντας πλαγίως τους τηλεθεατές με το ενδεχόμενο αυτό, και τοποθετώντας τους εντός της κομματικής οργουελικής γραμμής. Στο τέλος, η ταύτιση επιτυγχάνεται με την θριαμβευτική ειρωνία προς την Ανγκελα Μέρκελ, αποθεώνοντας ανακλαστικά το δίκαιο της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων, το οποίο τόλμησε να θίξει η κυρία τούτη. Κι αυτός είναι πάντα ένας έξυπνος τρόπος αποποίησης των κυβερνητικών ευθυνών για το κοινωνικό μακελειό.

Όμως όταν υπερισχύει η εθνική συνείδηση ο παραλογισμός έχει ήδη γεννηθεί. Αλήθεια πρόκειται για παραλογισμό. Γιατί αυτό που συμβαίνει στη διαφήμιση είναι πως η μπύρα Φιξ πλασάρεται ως ένα υπερελληνικό προϊόν, και για το λόγο αυτό δικαιούται να επιτεθεί στο συλλογικό εχθρό της παρούσας συγκυρίας, ασκώντας ειρωνία προς την Γερμανία, η οποία όμως τυγχάνει να αποτελεί ουσιαστικά την χώρα προέλευσης της συγκεκριμένης μπύρας. Γιατί ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως η ελληνικότητα της μπύρας φιξ είναι απατηλή και κίβδηλη κι όλη η διαφήμιση είναι μια ιστορία μυθοπλασίας; Ο επιχειρηματίας Ιωάννης Φιξ, Βαυαρός στη καταγωγή και με πραγματικό όνομα Johann Ludwig Fuchs, δεν ήταν παρά ένας αυλικός μπίζνεσμαν του Όθωνα, που έφερε τη τεχνογνωσία απευθείας από τη Γερμανία, δημιουργώντας μια βιομηχανία ζυθοποιίας προκάτ για το απαίδευτο ελληνικό κοινό της εποχής. Απλά ιστορικά στοιχεία που αποκρύπτονται ακόμα και από την ιστοσελίδα της συγκεκριμένης μπύρας για λόγους που όλοι φανταζόμαστε. (fix-beer.gr)

Περίεργο αλλά οι άνθρωποι στις μέρες του μνημονίου χωρίζονται σε τρία κυρίαρχα είδη όχι με βάση τη μπύρα αλλά με βάση το γιαούρτι. Το πρώτο είδος αφορά αυτούς που είναι πρόθυμοι να ρίξουνε γιαούρτια και η δεύτερη αυτούς που είναι απρόθυμοι να τα δεχτούν. Η τρίτη κατηγορία αναφέρεται στους φιλήσυχους και παθητικούς ψηφοφόρους που είναι έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα, και οι ίδιοι έχουν μετατραπεί σε έναν εύκαμπτο λευκό πολτό  που μοιάζει με μια χλαπάτσα γιαουρτιού έτοιμη για φάγωμα. Αν με θεωρείται υπερβολικό μπορεί να έχετε και δίκιο. Όμως όλα αυτά τα λέω για να δείξω πως η κρούστα της εθνικής ταυτότητας τού καθενός αφορά ακριβώς τη γλοιώδη πέτσα πάνω από το γιαούρτι. Την κατάλευκη όμως.

(Η διαφήμιση ΕΔΩ)

Ετικέτες

O OLD BOY KAI TO KAKAO

16.5.11 / / σχόλια (16)


O old boy στη πορεία
βλέπει τις κουκούλες να φοριούνται
και γυρνάει σπίτι του
δικαιώνοντας τον κουκουλονόμο,

όμως καθώς γυρνάει σπίτι
τον ακολουθεί με ταχύ βήμα ένας μιγάς
σίγουρα κουβαλάει μαχαίρι σκέφτεται
και το ξαναβάζει στα πόδια.

Διακρίνεις καμιά διαφορά γερασμένο αγόρι;

Ετικέτες

ΣΤΙΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

15.5.11 / / σχόλια (5)

5 ειδήσεις από το βήμα

1. Αρκετά στελέχη του περιβάλλοντος του Αχμαντινετζάντ, όπως ο προσωπάρχης του Εσφαντιάρ Ραχίμ Μασχέι, έχουν συλληφθεί τις τελευταίες μέρες με την κατηγορία ότι είναι «μάγοι» και καλούν πνεύματα.

2. Οι Σιωνιστές ελέγχουν σε ποσοστό 99% την μουσική ζωή της Οικουμένης. Μίκης Θοδωράκης.

3. Το φθινόπωρο του 2004 η Μιμή Φιλιππίδη-Θεοχάρη πέρασε το κατώφλι του αστυνομικού τμήματος Νευροκοπίου. Είχε μερικές επιφυλάξεις και έναν σκοπό: να κάνει πολλές ερωτήσεις [..] Ετσι πέτυχε μια ιδιοτυπία στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία: το αστυνομικό μυθιστόρημα επαρχίας.

4. Το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας απένειμε ο ίδιος [ο Γερουλάνος] στην ποιήτρια Κική Δημουλά, για το σύνολο του έργου της, η οποία το παρέλαβε λέγοντας: [..] Το βραβείο από την πολιτεία σημαίνει ότι σε ψήφισε ομόφωνα η πατρίδα.

5. Το θέμα είναι ότι το κέντρο έχει γεμίσει με ανθρώπους που έχουν τη βία στο DΝΑ τους καθώς προέρχονται από χώρες απολίτιστες. Οι περισσότεροι από αυτούς έφυγαν από τις χώρες τους γιατί τους κυνηγούσαν για εγκλήματα που είχαν κάνει εκεί ή γιατί άλλη φυλή από αυτήν στην οποία ανήκουν πήρε το πάνω χέρι» υποστηρίζει ο κ. Βουλδής. 


Ετικέτες

ΣΑΡΩΣΗ

13.5.11 / / σχόλια (4)

o αδικοχαμένος από το μπαγκλαντες, 
τον λέγαν μπαγκλαντές, 
επίθετο μπαγκλαντές, 
είχε παιδιά μπαγκλαντές 
διέμενε ελλάδα μπαγκλαντές χρόνια.


Τα πράγματα σοβάρεψαν κι υπάρχει παγωμάρα. Ο εθνικισμός ζει τη μεγαλύτερη νίκη του στη μεταπολιτευτική ιστορία κι αυτό είναι γεγονός θλιβερό κι αναμφισβήτητο.

Απέναντί του βρίσκονται κυρίως άτομα του ελευθεριακού και εξωκοινοβουλευτικού αγώνα, γιατί πολύ απλά η αριστερά είναι καθεστωτική, πολιτικάντικη και σάπια. Μπορεί να καταδικάζει το ΝΑΤΟ που βομβαρδίζει τους Ασιάτες σε μακρινούς τόπους αλλά δε φαίνεται να την ενδιαφέρει ο Ασιάτης που μαχαιρώνεται δίπλα της. Η χρόνια υποκρισία της να μιλήσει και να πράξει στη κατεύθυνση όχι του βουλευτικού αλλά του ανθρώπινου δικαίου, και κατ' επέκταση η απουσία της από το δρόμο είναι που καλλιεργεί πρακτικά το μύθο των δύο άκρων, των δύο και καλά όψεων του ίδιου νομίσματος.

Κι όμως αυτός που δε πολεμάει τον φασισμό τη στιγμή που εξαπολύει πογκρόμ είναι ο ακραίος της υπόθεσης. Όποιος τη σημερινή μέρα 13.5.2011 αρνείται να δει τις ναζιστικές συμμορίες κρύβει στο μυαλό του δόλο, βρωμιά και μούχλα. Αυτός που καταδικάζει τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται είναι ο πολίτης πρότυπο για κάθε βίαιο κράτος και μάλιστα περισσότερο έμπιστος του καθεστώτος ακόμα και από μια γριούλα της εκκλησίας. Εκείνη πιστεύει στο θεό από φόβο θανάτου, ενώ ο πασιφιστής πιστεύει στον μεταφυσικό ειρηνισμό από φόβο για τη ζωή και τον κώλο του.

Οι αναρχικοί δε λατρεύουνε τη μάχη με τους φασίστες. Πολεμούν όλες τις πτυχές της κρατικής κτηνωδίας διαχρονικά, μια μορφή της οποίας αποτελεί η εθνικιστική μαφία, το βαθύ κράτος των μαχαιριών και της προβοκάτσιας. 

Όμως οι αυτοοργανωμένοι αγώνες δεν είναι ικανοί να παίξουν ολοκληρωτικά το ρόλο του σωτήρα των μεταναστών όσο οι ίδιοι οι μετανάστες δε συνειδητοποιούν ατομικά ή συλλογικά, πως το δικαίωμά της αντίστασης και άμυνάς τους είναι αναφαίρετο, και δεν εξαρτάται από την εντοπιότητα και την γραφειοκρατική χαρτούρα.

Ούτε ο αναρχικός χώρος απαρτίζεται από super ήρωες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε μαχαιριές εθνικιστών, σε δολοφονικά χτυπήματα μπάτσων, σε χτυπήματα από δημοσιογράφους και μ.μ.ε, σε δίκες, καταδίκες και προσφάτως σε μαζικά χτυπήματα στις καταλήψεις.

Οι απαιτήσεις των γεγονότων δείχνουν να μας προσπερνάνε και να μην τα φτάνουμε. Η κοινωνία είναι ένοχη. Ήρθε η στιγμή να αποδειχτεί αν είναι και οι άνθρωποί της. 

Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ