ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ ΜΕ ΔΑΝΕΙΟ

31.5.11 / / σχόλια (4)


χρεωκοπία πληρωμές ακίνητη περιουσία έσοδα 
αγορά στρατηγικός επενδυτής ομόλογα  
αποκρατικοποιήσεις δαπάνες τόκοι
πιστωτές εκδήλωση ενδιαφέροντος 
 μερίδια φόροι σπρεντς εκταμίευση  
γενικός δείκτης 
πτώση
πτώση 
πτώση 


δεν είναι οτι είμαστε άφραγκοι
είναι οτι δε το απολαμβάνουμε κιόλας

μας ανάγκασαν να ζητάμε αύξηση μισθού
και μείωση φορολογίας
κι αυτό θα πει να ζητάς μια μέτρια ζωή
γεμάτη ρέστα
ψώνια με εκπτώσεις
και αριθμητικά σύμβολα
κι έτσι μας αφόπλισαν
μας έχωσαν τα χέρια μας στις τσέπες

γιατί δεν είναι οτι έχουμε τις τσέπες άδειες
είναι οτι δε φανταζόμαστε μία ζωή χωρίς αυτές τις τσέπες

κι όλη τη ώρα μετράμε φραγκοδίφραγκα
 ακόμα και στα οδοφράγματα
χάσαμε την αξιοπρέπειά μας
η γλώσσα της οικονομίας ξεθώριασε τη φαντασία
η ζωή μας μοιάζει με εξεταστική στην ασσοε
οι αισθήσεις μας παγιδευμένες στις αντικειμενικές αξίες
στα όνειρά μας φανταζόμαστε μυστικά τραπεζικά εμβάσματα
κι όχι τη θάλασσα που καίει

καρκίνο στην ιδιοκτησία

είμαστε μες στο δάσος
κι αντί να κατασκηνώσουμε
κλαιγόμαστε που δε βρίσκουμε χρυσάφι

ναι ψαράς να γίνεις ρε μαλάκα
γιατί ποτέ δεν αποδείχτηκε πως ο πεσόα 
ήτανε λογιστάκος

Ετικέτες

ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΒΟΛΤΑ

28.5.11 / / σχόλια (1)


έκανα μια μικρή βόλτα στο κέντρο προχτές γύρω στις τρεις η ώρα το βράδυ. είχα καιρό να το κάνω. θυμήθηκα ξανά πως αυτή είναι η ώρα που γεννιέται η κοινωνιολογία. στη λ. αμαλίας ένα νεοκλασσικό κτίριο που αγνοώ τί στεγάζει τοποθετούσε σιδεριές μέσα στη νύχτα εσπευσμένα. ενα μηχανικό ανυψωτικό είχε ορθώσει στο οπτικό πεδίο καγκελωτούς φράχτες μετατρέποντας τον ουρανό σε ένα χαρτί μιλιμετρέ. αυτό δημιουργούσε ένα φρακάρισμα στους δρόμους. για αρκετά αμάξια, μια απ' τις εξόδους διαφυγής ήταν η οδήγηση πάνω στις γραμμές του τραμ. τέλεια. η βόλτα άρχιζε να μοιάζει με περιήγηση στο ενυδρείο της αποσύνθεσης. κοινωνία σάρκα πεζοδρόμιο. γύρω απ' την ομόνοια οι κόκκινες κορδέλες της αστυνομίας κατά τόπους έχτιζαν φευγαλέα την ανάμνηση κάποιου εξωτικού φονικού. οι κόκκινες κορδέλες υπάρχουν για να σού απαγορεύουν να δεις τους φοίνικες. οι κόκκινες κορδέλες μπαίνουν πριν άκομα συμβεί το έγκλημα του πάθους. δε το ορίζουν το γεννούν. έφτασα στη πλατεία συντάγματος. εκεί υπήρχαν γύρω στα 150 αγανακτισμένα άτομα που λατρεύουν το debtocracy. όχι κι άσχημα σαν νούμερο. τους εύχήθηκα καλή επιτυχία από μακριά, ήταν ότι πιο ειλικρινές μπορούσα να κάνω, και συνέχισα τη βόλτα στον εγωτισμό της νύχτας. στον πεζόδρομο της αρεοπαγίτου εκεί που κάποτε επικρατούσε το χαμούρεμα με θέα την ακρόπολη τώρα κάποιοι κατούραγαν χωρίς ντροπή σε κοινή θέα. τα ταξί στο θησείο δεν είχαν μπει καν σε ουρά λες και λείπανε κουκκίδες από τη σπονδυλική στήλη της πιάτσας. οι ταξιτζήδες εκτός αμαξιού είχαν κάνει πηγαδάκια, κάτι λέγαν για τη πέμπτη δόση αναστατωμένοι.  στην οδό αθηνάς η αγία τριάς: πουτάνες, τσαμπουκάδες κι ηρωίνη. εδώ η πέμπτη δόση βρίσκεται ήδη ξάπλα στα πεζοδρόμια. αραχτή και ταξιδιάρα. η σημειολογία της οδού αθηνάς για μένα μοιάζει με τη σημειολογία των γλάρων στα λόγια των νησιωτών. θα βρέξει, δε θα βρέξει, θα έρθει χιόνι παγωνιά ή θάνατος. κάτω από τη πόλη ψύχεται ένας πυρηνικός αντιδραστήρας. πάνω απ' τη πόλη αισθάνομαι την αντιασφυξιογόνα μάσκα κρυμμένη στο πορτπαγκάζ. και στο ενδιάμεσο των δύο στέκει πάντα η φλούδα της ασφάλτου, σα μια  σελίδα ιστορίας έτοιμη να επιλέξει τη φορά της: ή να τυλίξει το πολιτισμό του ανθρώπου κρύβοντας τη γύμνια του ή να σκεπάσει σα νεκροσέντονο τα σκουλήκια από κάτω.


ΨΙ

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #3 (ΤΑ ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΙΑ)

26.5.11 / / σχόλια (2)

Το πρωί αντίκρισα τρία νεογέννητα σπουργίτια σκορπισμένα στο μπαλκόνι.

Ήταν νεκρά όχι πολύ ώρα όπως φάνηκε, γιατί δε τα είχανε μυρίσει ακόμα οι γάτες. Ίσως είχαν πέσει από τη ταράτσα κατά λάθος, ίσως πάλι επιχείρησαν το πρώτο πέταγμά τους και τα τρία αγκαλιασμένα από το φόβο τους, με ατυχή κατάληξη, δε μπορώ να ξέρω. Το θέμα είναι πως έχω πάψει να σοκάρομαι για τα πράγματα αρκετά χρόνια τώρα. Δεν είναι δίκαιο ως προς την ανθρωπότητα να μη σοκάρεσαι. Και κάπως με θλίβει αυτό.

Πάντως σαν λάτρης της πανίδας έσκυψα από πάνω να τα εξετάσω. Περίεργη κατάσταση. Αφορά ο θάνατος τόσο μικροσκοπικά πλασματάκια; Πεθαίνουνε στα αλήθεια ή μήπως είναι τόσο μικρά και άβγαλτα που απλά σταματάνε ξαφνικά να υπάρχουν; Τα κοίταξα προσεχτικά αν και ήταν φανερό εξαρχής πως ο θάνατος βρισκόταν εκεί ακέραιος και κραυγαλέος. Το εννοώ πως μέσα στο σκηνικό είδα όλη τη σαπίλα του κόσμου που με περιβάλλει. Τα νεκρά τους μάτια ακόμα θυμάμαι πώς καθρέφτιζαν αποκαλυπτικά όλο το σύγχρονο ψέμα στις συσπάσεις τού προσώπου του Γιώργου Παπακωνσταντίνου. Πόσο μικρός άνθρωπος είναι ο κύριος Παπακωνσταντίνου για να τον αφήσω να μπει στη ζωή μου; Δεν ισχύει το ίδιο για τα σπουργίτια του πρωινού. Κοιτούσα τα ακίνητα ράμφη τους -θέλω να ξέρεις πως είμαι ικανοποιημένος που χρησιμοποιώ για πρώτη φορά πληθυντικό στη λέξη ράμφος- τα ράμφη τους λέω αποκάλυπταν με ένα δαιμόνιο τρόπο το αρρωστημένο πάθος για την ισχύ πίσω από την λαϊκή εκφραστικότητα της πειθούς του Ανδρέα Λοβέρδου. Πόσο κάλπικος είναι αυτός ο κύριος για να με πείσει θεέ μου; να πείσει εμένα και εσένα που αυτή την ώρα κοιτάμε τρία νεκρά σπουργίτια -ναι αδέρφια είναι- στη μικρή δυτική και βρώμικη βεράντα του σπιτιού μου, πάνω από ένα μικρό στενάκι που δε παίζει κανένα ρόλο στην ιστορία, και ούτε θυμάμαι ποτέ να το διέσχισε κάποιος σημαντικός άνθρωπος. Δε με ενοχλεί όμως. Δηλώνω ανεκπρόσωπος από τους υφιστάμενους αυτού του κόσμου. Αυτό στη γλώσσα μου θα πει χρεωκοπήστε κύριοι κυρίες μου, τα αδέρφια μου δεν έχουν να φοβούνται κάτι. Κατέχουμε τα υλικά να χτίσουμε φωλιές επάνω στα συντρίμμια σας ότι ώρα θέλουμε. Κι αν ποτέ φάμε και τα μούτρα μας σε κάποιο ανάξιο πέταγμά μας, πού ξέρεις μπορεί να πέσουμε σε καμιά ξένη αυλή κι ίσως βρεθεί κάποιος πάνω απ' το πτώμα μας. Θα μας κοιτάξει στα μάτια, και στου μυαλού του την έκλαμψη θα ανακαλύψει κι αυτός με τη σειρά του τη σαπίλα του δικού του κόσμου. Θα παραδεχτεί την ασημαντότητα της ρητορείας ορκισμένος να φυλάγει για πάντα τη σκυτάλη για τη διάλυση τού δικού του ηγέτη.


Δευτερόλεπτα αργότερα είδα δυο οικείες γάτες να με πλησιάζουν. Κοντοστάθηκαν λίγο κοιτώντας με στα μάτια και ύστερα συνέχισαν να προχωρούν με σιγουριά προς το μέρος μου. Δεν υπήρχε λόγος. Γύρισα στο δωμάτιο βουβός τραβώντας αργά τη κουρτίνα αυτού του παράλογου κόσμου. 

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #2 (ΑΠΟΠΕΙΡΑ)

25.5.11 / / σχόλια (0)

ρίχτηκα στο γκρεμό ένα πρωί
κι άνθισε το κενό απ' τη φοβέρα

έγιν' η πτώση η σφοδρή
μια αγκαλιά στο γιασεμί

απ' τη ζωή δε ζήτησα ζωή
μόνο ένα θαύμα κάθε μέρα

max ernst_fall of an angel

Ετικέτες

ΘΑΝΑΤΟΣ #1 (ΥΠΟΨΙΑ)

24.5.11 / / σχόλια (1)

ώρες ώρες νομίζω πως το τέλος της περιπέτειας πλησιάζει. δε κάνω όνειρα, δεν υπερασπίζομαι τον εαυτό μου, και κάποιες μικροεπιθυμίες μου τις απολαμβάνω σαν να είναι οι τελευταίες της ζωής μου. χτες για παράδειγμα έβλεπα το wasted youth με το άγχος να προλάβω το τέλος. το πρόλαβα. σκοτώνεται ο πιτσιρικάς στο τέλος. γενικά νιώθω πως θα συμβεί πολύ σύντομα κάτι ασήκωτο για τη δικιά μου πλάτη. αισθάνομαι το πρόσημο της εσχατολογίας. για πρώτη φορά αισθάνομαι την αποσύνθεση. πιάνοντας το σώμα μου μπορείς να πιάσεις τις αυλακώσεις στο σώμα του ελέφαντα. και ξέρεις δε θέλω να πεθάνω χωρίς να χαϊδέψω τις αυλακώσεις στο τεφρό δέρμα ενός ελέφαντα. τα μάτια μου πλέον βυθίζονται μέσα σε δύο μαύρους κύκλους. κι είναι κρίμα που δε θα προλάβω να λατρέψω εκείνη με τους μαύρους κύκλους. μη μου ρίχνεις ευθύνες δεν το επιδιώκω εγώ. θέλω να ξέρεις πως ποτέ δε το επιδίωξα. δε κινήθηκα καν προς αυτή τη κατεύθυνση. αντίθετα ο θάνατος λες και έστριψε ένα βράδυ ξαφνικά και από τότε έρχεται προς στην μεριά μου ολοταχώς. μαγνήτισα βλέπεις τη κακοδαιμονία. φοβάμαι λοιπόν πως το σαφάρι αναβάλλεται λόγω πένθους. η επανάσταση δε θα γίνει από μένα. κι ο έρωτας, α ο έρωτας πάντα ο έρωτας τον κάνω χάρισμα σας. κι αν σε περίπτωση τα παραλέω, έτσι για να δεις πως δε το βάζω κάτω, πες στη μάνα σου να με βάζει στις προσευχές της.

Ετικέτες

ΕΧΙΤ POLLIS

23.5.11 / / σχόλια (0)




  • ο ήλιος στον ακάλυπτο ούτε και σήμερα θα φτάσει. στη πόλη αυτή οι αφηγήσεις της μυρίζουνε οκτάνια και πώς να σε αποκαλέσω; ο φασισμός κάνει τη πόλη ανέραστη. κι είναι κι οι πόρτες στο μετρό που όταν κλείνουνε δεν επιτρέπονται οι ομιλίες. στέκομαι πίσω σου όμως μη γυρίσεις. θέλω ν' ακολουθώ τη πλάτη σου μέχρι το τέλος. ανεβαίνουμε ακίνητοι τις κυλιόμενες. τα αρχαία στις βιτρίνες κανείς δε τα αγοράζει μου λες, όχι μη μου μιλάς. τα πέλματα μας από κάτω έχουνε πιάσει πίσσα. φτάνουμε στο φανάρι. η διάβαση των πεζών μοιάζει με πεντάγραμμο, ντο ρε φα πο ντι κια. απ' τα φρεάτια βγαίνει μια μουσική θες να χορέψουμε; όχι μη μ' ακουμπάς. τα σύννεφα τα σύννεφα κοίτα πως βιάζονται να προσπεράσουν. 

    βρισκόμαστε σε καραντίνα, γλείφουμε τα φλέματα ενός κλοσάρ. στη πόλη μας ποιοι είναι περισσότεροι: οι άνθρωποι ή τα ποντίκια; ποιοι είναι περισσότεροι: οι νόμοι ή οι υπονόμοι; μην απαντάς. είμαστε ποπ είμαστε τεκ. στέκομαι πίσω σου κι όπου με πας.  μόνο βγάλε με από δω.

Ετικέτες

ΑΜΑΝΕΣ

20.5.11 / / σχόλια (4)

Τους περασμένους αιώνες άκουγες τον αμανέ να βγαίνει ευλαβικά από τα χείλη ανθρώπων πικραμένων που ζητάγανε τη λύτρωση του εαυτού τους. Δεν υπήρχε προγραμματισμός, τα πάντα ήταν ένας αυτοσχεδιασμός της στιγμής, μια βαριά ανάσα κατεύθυνε τη πορεία όλου του τραγουδιού. Όλα ήταν μια υπόθεση προσωπική κι ακαριαία.


Σήμερα ακούς τον αμανέ να επαναλαμβάνεται ομοιόμορφα σε μία συναυλία κάποιας ή κάποιου καριερίστα του εντέχνου καθώς παράλληλα σκέφτεται τις πωλήσεις τού νέου δίσκου, και το κοινό από κάτω, υπό την επήρεια μιας πληκτικής μέθεξης, χειροκροτεί απόλυτα δικαιωμένο για τις μουσικές επιλογές του.

γκυ ντεμπόρ


φοβάμαι λίγο

Ετικέτες

ΜΠΥΡΑ ΦΙΞ

18.5.11 / / σχόλια (9)

Είναι αλήθεια πως όταν βλέπω διαφημίσεις στη τηλεόραση μετά από μακρά περίοδο αποχής μένω έκθαμβος σαν το μικρό παιδί που συναντά πρώτη φορά τον κλόουν. Την τελευταία φορά έτυχε να πέσω πάνω στη νέα μεθυστική διαφήμιση της μπύρας Φίξ η οποία με άφησε κυριολεκτικά με ανοιχτό το στόμα. Ποτέ ξανά μία μόνο διαφήμιση σαρανταεννιά δευτερολέπτων δεν ήταν τόσο πολυεπίπεδη.

Είναι γνωστό πως η συγκεκριμένη μπύρα ποντάρει στην ελληνικότητά της, στοιχείο στο οποίο επικεντρώνονται οι διαφημιστές, καταφεύγοντας για το λόγο αυτό στην απόδοση μιας σειράς εθνικών κεντρικών στερεοτύπων: ο ήλιος, η θάλασσα, η παρέα, η παθητικότητα, η ανεμελιά, το κέφι κ.λπ. συνθέτουν μιαν ατμόσφαιρα ελληνικής υπεροψίας, η λαθότητα της οποίας φτάνει στα όρια της κλειστοφοβίας αλλά και του κοτσαμπασισμού που γέννησε αυτή τη χώρα. Είναι φανερό πως αποδέκτες της διαφήμισης αποτελούν τα λαϊκίστικα στρώματα της κοινωνίας, άνθρωποι συντηρητικοί και μίζεροι, που αν και συναινούσαν, στην ουσία ποτέ δεν έβλεπαν το πολυπολιτισμικό οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ένωσης με καλό μάτι, διότι πολύ απλά δεν έχουν δει ποτέ τα μάτια τους τον ήλιο, την παρέα ή τη θάλασσα σε μια ευρωπαϊκή πόλη, κι ούτε φαντάζονται πως οι Άγγλοι για παράδειγμα έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μπάνιο στη χώρα τους ή να δουν ένα ηλιοβασίλεμα αν το επιθυμήσουν.

Συν τοις άλλοις οι διαφημιστές είχαν τη φαεινή ιδέα να επικαιροποίησουν το θέμα της δουλειάς τους κάνοντας σαφείς αναφορές στην σημερινή περίοδο του μνημονίου. Με το τρόπο αυτό η μπύρα Φίξ γίνεται φορέας ιδεολογίας. Η αντίσταση που προτείνεται στον ελληνικό λαό είναι να περιοριστεί στην διατήρηση των αξιών της καλοπέρασης και της φιλίας. Του ζητάει συμφιλίωση, κατανόηση, υπομονή. Οι τηλεθεάσεις του δυνατού παρεΐστικου σχήματος μπουλά-χαικάλη-φιλιππίδη δείχνουν πως λαμβάνουν τέτοια αποδοχή ώστε να μπορούν να πείσουν το κοινό με ευκολία. Έτσι, δε φοβούνται να μετατραπούν ακόμη και σε εκπροσώπους τύπου της κυβέρνησης, επιβεβαιώνοντας πως ακόμα και τα μεγάλα ονόματα, κυρίως αυτοί, είναι έρμαια των ιθύνοντων της προπαγάνδας. Διότι αν ήμουν στο γραφείο τύπου του Πασόκ θα χρηματοδοτούσα τη διαφήμιση αυτή μυστικά και υπόγεια. Με τόσες σκοτεινές διαδρομές στο κομματικό πεδίο, δεν αποκλείεται να συμβαίνει κι όλας. Έχει εμπεδωθεί πια: η δημοκρατία θεμελιώνεται στα στερεότυπα του εκάστοτε ψηφοφόρου. Κι όμως τα γεγονότα δε τελειώνουν εδώ.

Τα προπαγανδιστικά μηνύματα που εκτοξεύονται κατά ριπάς, ακουμπούν μέχρι και την επιμήκυνση του ελληνικού χρέους προτάσσοντάς την ως λύση, πάντα σε ιδιαίτερα ανάλαφρο γι' αυτό και επικίνδυνο κλίμα, συμφιλιώνοντας πλαγίως τους τηλεθεατές με το ενδεχόμενο αυτό, και τοποθετώντας τους εντός της κομματικής οργουελικής γραμμής. Στο τέλος, η ταύτιση επιτυγχάνεται με την θριαμβευτική ειρωνία προς την Ανγκελα Μέρκελ, αποθεώνοντας ανακλαστικά το δίκαιο της εθνικής ταυτότητας των Ελλήνων, το οποίο τόλμησε να θίξει η κυρία τούτη. Κι αυτός είναι πάντα ένας έξυπνος τρόπος αποποίησης των κυβερνητικών ευθυνών για το κοινωνικό μακελειό.

Όμως όταν υπερισχύει η εθνική συνείδηση ο παραλογισμός έχει ήδη γεννηθεί. Αλήθεια πρόκειται για παραλογισμό. Γιατί αυτό που συμβαίνει στη διαφήμιση είναι πως η μπύρα Φιξ πλασάρεται ως ένα υπερελληνικό προϊόν, και για το λόγο αυτό δικαιούται να επιτεθεί στο συλλογικό εχθρό της παρούσας συγκυρίας, ασκώντας ειρωνία προς την Γερμανία, η οποία όμως τυγχάνει να αποτελεί ουσιαστικά την χώρα προέλευσης της συγκεκριμένης μπύρας. Γιατί ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως η ελληνικότητα της μπύρας φιξ είναι απατηλή και κίβδηλη κι όλη η διαφήμιση είναι μια ιστορία μυθοπλασίας; Ο επιχειρηματίας Ιωάννης Φιξ, Βαυαρός στη καταγωγή και με πραγματικό όνομα Johann Ludwig Fuchs, δεν ήταν παρά ένας αυλικός μπίζνεσμαν του Όθωνα, που έφερε τη τεχνογνωσία απευθείας από τη Γερμανία, δημιουργώντας μια βιομηχανία ζυθοποιίας προκάτ για το απαίδευτο ελληνικό κοινό της εποχής. Απλά ιστορικά στοιχεία που αποκρύπτονται ακόμα και από την ιστοσελίδα της συγκεκριμένης μπύρας για λόγους που όλοι φανταζόμαστε. (fix-beer.gr)

Περίεργο αλλά οι άνθρωποι στις μέρες του μνημονίου χωρίζονται σε τρία κυρίαρχα είδη όχι με βάση τη μπύρα αλλά με βάση το γιαούρτι. Το πρώτο είδος αφορά αυτούς που είναι πρόθυμοι να ρίξουνε γιαούρτια και η δεύτερη αυτούς που είναι απρόθυμοι να τα δεχτούν. Η τρίτη κατηγορία αναφέρεται στους φιλήσυχους και παθητικούς ψηφοφόρους που είναι έτοιμοι να δεχτούν τα πάντα, και οι ίδιοι έχουν μετατραπεί σε έναν εύκαμπτο λευκό πολτό  που μοιάζει με μια χλαπάτσα γιαουρτιού έτοιμη για φάγωμα. Αν με θεωρείται υπερβολικό μπορεί να έχετε και δίκιο. Όμως όλα αυτά τα λέω για να δείξω πως η κρούστα της εθνικής ταυτότητας τού καθενός αφορά ακριβώς τη γλοιώδη πέτσα πάνω από το γιαούρτι. Την κατάλευκη όμως.

(Η διαφήμιση ΕΔΩ)

Ετικέτες

O OLD BOY KAI TO KAKAO

16.5.11 / / σχόλια (16)


O old boy στη πορεία
βλέπει τις κουκούλες να φοριούνται
και γυρνάει σπίτι του
δικαιώνοντας τον κουκουλονόμο,

όμως καθώς γυρνάει σπίτι
τον ακολουθεί με ταχύ βήμα ένας μιγάς
σίγουρα κουβαλάει μαχαίρι σκέφτεται
και το ξαναβάζει στα πόδια.

Διακρίνεις καμιά διαφορά γερασμένο αγόρι;

Ετικέτες

ΣΤΙΣ ΜΑΓΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ

15.5.11 / / σχόλια (5)

5 ειδήσεις από το βήμα

1. Αρκετά στελέχη του περιβάλλοντος του Αχμαντινετζάντ, όπως ο προσωπάρχης του Εσφαντιάρ Ραχίμ Μασχέι, έχουν συλληφθεί τις τελευταίες μέρες με την κατηγορία ότι είναι «μάγοι» και καλούν πνεύματα.

2. Οι Σιωνιστές ελέγχουν σε ποσοστό 99% την μουσική ζωή της Οικουμένης. Μίκης Θοδωράκης.

3. Το φθινόπωρο του 2004 η Μιμή Φιλιππίδη-Θεοχάρη πέρασε το κατώφλι του αστυνομικού τμήματος Νευροκοπίου. Είχε μερικές επιφυλάξεις και έναν σκοπό: να κάνει πολλές ερωτήσεις [..] Ετσι πέτυχε μια ιδιοτυπία στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία: το αστυνομικό μυθιστόρημα επαρχίας.

4. Το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας απένειμε ο ίδιος [ο Γερουλάνος] στην ποιήτρια Κική Δημουλά, για το σύνολο του έργου της, η οποία το παρέλαβε λέγοντας: [..] Το βραβείο από την πολιτεία σημαίνει ότι σε ψήφισε ομόφωνα η πατρίδα.

5. Το θέμα είναι ότι το κέντρο έχει γεμίσει με ανθρώπους που έχουν τη βία στο DΝΑ τους καθώς προέρχονται από χώρες απολίτιστες. Οι περισσότεροι από αυτούς έφυγαν από τις χώρες τους γιατί τους κυνηγούσαν για εγκλήματα που είχαν κάνει εκεί ή γιατί άλλη φυλή από αυτήν στην οποία ανήκουν πήρε το πάνω χέρι» υποστηρίζει ο κ. Βουλδής. 


Ετικέτες

ΣΑΡΩΣΗ

13.5.11 / / σχόλια (4)

o αδικοχαμένος από το μπαγκλαντες, 
τον λέγαν μπαγκλαντές, 
επίθετο μπαγκλαντές, 
είχε παιδιά μπαγκλαντές 
διέμενε ελλάδα μπαγκλαντές χρόνια.


Τα πράγματα σοβάρεψαν κι υπάρχει παγωμάρα. Ο εθνικισμός ζει τη μεγαλύτερη νίκη του στη μεταπολιτευτική ιστορία κι αυτό είναι γεγονός θλιβερό κι αναμφισβήτητο.

Απέναντί του βρίσκονται κυρίως άτομα του ελευθεριακού και εξωκοινοβουλευτικού αγώνα, γιατί πολύ απλά η αριστερά είναι καθεστωτική, πολιτικάντικη και σάπια. Μπορεί να καταδικάζει το ΝΑΤΟ που βομβαρδίζει τους Ασιάτες σε μακρινούς τόπους αλλά δε φαίνεται να την ενδιαφέρει ο Ασιάτης που μαχαιρώνεται δίπλα της. Η χρόνια υποκρισία της να μιλήσει και να πράξει στη κατεύθυνση όχι του βουλευτικού αλλά του ανθρώπινου δικαίου, και κατ' επέκταση η απουσία της από το δρόμο είναι που καλλιεργεί πρακτικά το μύθο των δύο άκρων, των δύο και καλά όψεων του ίδιου νομίσματος.

Κι όμως αυτός που δε πολεμάει τον φασισμό τη στιγμή που εξαπολύει πογκρόμ είναι ο ακραίος της υπόθεσης. Όποιος τη σημερινή μέρα 13.5.2011 αρνείται να δει τις ναζιστικές συμμορίες κρύβει στο μυαλό του δόλο, βρωμιά και μούχλα. Αυτός που καταδικάζει τη βία απ' όπου κι αν προέρχεται είναι ο πολίτης πρότυπο για κάθε βίαιο κράτος και μάλιστα περισσότερο έμπιστος του καθεστώτος ακόμα και από μια γριούλα της εκκλησίας. Εκείνη πιστεύει στο θεό από φόβο θανάτου, ενώ ο πασιφιστής πιστεύει στον μεταφυσικό ειρηνισμό από φόβο για τη ζωή και τον κώλο του.

Οι αναρχικοί δε λατρεύουνε τη μάχη με τους φασίστες. Πολεμούν όλες τις πτυχές της κρατικής κτηνωδίας διαχρονικά, μια μορφή της οποίας αποτελεί η εθνικιστική μαφία, το βαθύ κράτος των μαχαιριών και της προβοκάτσιας. 

Όμως οι αυτοοργανωμένοι αγώνες δεν είναι ικανοί να παίξουν ολοκληρωτικά το ρόλο του σωτήρα των μεταναστών όσο οι ίδιοι οι μετανάστες δε συνειδητοποιούν ατομικά ή συλλογικά, πως το δικαίωμά της αντίστασης και άμυνάς τους είναι αναφαίρετο, και δεν εξαρτάται από την εντοπιότητα και την γραφειοκρατική χαρτούρα.

Ούτε ο αναρχικός χώρος απαρτίζεται από super ήρωες για να μπορούν να αντεπεξέλθουν σε μαχαιριές εθνικιστών, σε δολοφονικά χτυπήματα μπάτσων, σε χτυπήματα από δημοσιογράφους και μ.μ.ε, σε δίκες, καταδίκες και προσφάτως σε μαζικά χτυπήματα στις καταλήψεις.

Οι απαιτήσεις των γεγονότων δείχνουν να μας προσπερνάνε και να μην τα φτάνουμε. Η κοινωνία είναι ένοχη. Ήρθε η στιγμή να αποδειχτεί αν είναι και οι άνθρωποί της. 

Ετικέτες

Η ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΣΩΖΕΙ

12.5.11 / / σχόλια (2)

Tο blog του Γιάννη


Ετικέτες

11511

11.5.11 / / σχόλια (3)

τα μ.μ.ε έριξαν το κουβά με το αίμα και βγήκανε τα ζόμπι για να ταϊστούν. όσο κι αν το διαψεύδουν οι αγανακτισμένοι πολίτες είναι γέννημα της trash tv. όσο μεγενθύνεται η μια θα αυξάνονται κι οι άλλοι. ένα ανάλογο πογκρόμ σε συνθήκες εντονότερης οικονομικής κρίσης θα μπορούσε να αποτελέσει τη μαγιά ενός αιφνιδιαστικού εμφυλίου. οι ανακλαστικές κινήσεις των αντιστεκόμενων απέναντι στα ακροεθνίκια γεμίζει ελπίδα όμως οι μετανάστες πρέπει να αμυνθούν επιτέλους. αλγερινοί μαροκινοί  έλληνες, η αποκτήνωση είναι μπάσταρδη κι αν κάποιοι σκοτώνουν για μια κάμερα καιρός να σκοτώσουμε την ίδια τη κάμερα. τελικά το γεγονός θα μείνει στην ιστορία ως μια βραδιά που οι τηλεθεατές της γιουροβίζιον χωρίς να το ξέρουν έδειραν μετανάστες στη πλατεία. η ουδετερότητα στο εκτελεστικό απόσπασμα κάποιος το είπε. άλλο φτωχοί στα ρόπαλα κι άλλο φτωχοί στα όπλα. ο τρόμος πλησιάζει.

Ετικέτες

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΕΛΙΞΗ

10.5.11 / / σχόλια (2)


αν η χλωρίδα και η πανίδα 
κλείνουν τα πάντα μέσα τους 
τότε αλήθεια πού μπαίνει η θάλασσα;


απ' το πλευρό του αετού 
γεννήθηκε η ελευθερία
σε ελεύθερη πτώση.


στα παιδιά να λες 
αν το βάζο έχει νερό στο πάτο 
να ξέρουν πως τα λουλούδια 
δεν είναι ψεύτικα.


εξακολουθώ να μη μπορώ να ξεχωρίσω 
το σήμα της Huyndai από της Honda.



δυο γκαζάδικα κορνάρουνε 
καθώς συναντιούνται 
στη παγωνιά του ειρηνικού.



μοιάζω με το δίλλημα 
που έμεινε για πάντα.



μαμά τι είναι μουνί;



κι ο κρόνος στο τέλος
ξέρασε τα παιδιά του



αναρωτιέμαι αν είναι κούφια 
τα κέρατα από μέσα 



και τελικά αν η σιωπή είναι συνενοχή 
ο καταδότης τί διάολο είναι;



βέβαια στο τέλος υποκλίθηκε
χαϊδεύοντας με τις παλάμες της
το πάτωμα



γιατί ποια κάμπια
ντρέπεται που σέρνεται;

Ετικέτες

THΛ

7.5.11 / / σχόλια (6)

η μοναξιά της πόλης τρέχει 
με τέσσερα σαββατόβραδα την ώρα

πάρε τηλ_

Ετικέτες

ΤΑ ΤΡΙΖΟΝΙΑ

6.5.11 / / σχόλια (1)

προς τα εμπρός εγώ
σαράντα βήματα τα σπλάχνα μου πιο πίσω
ψάχνω τα τομάρια μου σ' εκείνο το σημείο
που όρισαν ως τόπο του εγκλήματος

κι ύστερα τα βρίσκω σκορπισμένα
πίσω απ' το ανώνυμο πλήθος
να κάνουν την αναπαράσταση με τους διαβήτες
να μετρούν την άνωση της προδοσίας
μάταια

γιατί μετά την προδοσία
όλα μοιάζουνε με ένα γλάρο
επάνω απ' τη χωματερή
που ονειρεύεται το πέλαγος μία ζωή
με ματωμένη γλώσσα απ' τις κονσέρβες

το παρελθόν αμα ματώσει βαλσαμώνεται
ένα κεφάλι κούφιο που φοράει το κεφάλι σου
μια περικεφαλαία ζώου
όχι πολύ μεγάλου
όχι πολύ άγριου
ας πούμε ελαφιού ναι

τα μάτια σου είναι του ελαφιού τα μάτια
λίγο πριν το θάνατο 
κι ορθάνοιχτα
να συναντούν το τρόμο
να συλλαμβάνουν στην ευθεία τη τροχιά του τόξου
όχι όμως και το κυνηγό
όχι όμως και το δολοφόνο

να το ακούσουνε τα σπλάχνα μου αυτό
για να πειστούν
οτι το έγκλημα αυτό 
θα μείνει ανεξιχνίαστο

πάμε λοιπόν στο σπίτι μας
στο βουητό του δάσους
ποιος αντάμωσε ποτέ τριζόνια;
ποιος όμως δε τα άκουσε κιόλας


Ετικέτες

ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ( UPDATE)

5.5.11 / / σχόλια (0)

ακραία φαινόμενα ξεφτίλας



για τον ιανό σήμερα θα αυτολογοκριθώ

_update_ 

Χαρακτηρίζοντας και καταδικάζοντας ως φασιστική κάθε ειδική έκφανση της πολιτικής βίας  απ όπου κι αν προέρχεται αυτή, αδιαφορώντας επιδεικτικά για τη γενεσιουργό αιτία της ταξικότητας που την προκαλεί, φτάνεις σε τέτοιο βαθμό γενίκευσης, που σπεύδεις προς ολοταχώς εσύ στον φασισμό εις το όνομα μιας μεταφυσικής ειρήνευσης που δεν είναι άλλη από μία συστημική γκαντική παραίτηση.

Ετικέτες ,

ΤΑ ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΑΥΣΗΣ

4.5.11 / / σχόλια (3)

Το ΙΚΕΑ στο μέλλον θα είναι σίγουρα η προεδρεύουσα εταιρεία στην Ε.Ε κάτι που δεν είναι απαραίτητα και κακό αν λάβουμε υπόψιν μας το κοινωνικά ευαίσθητο υπόβαθρό της. Είμαι σίγουρος πως οι άστεγοι θα κοιμούνται σε αναπαυτικές σεζλόνγκ εξωτερικού χώρου, τα συσσίτια στο Λουμπαδιάρη θα σερβίρονται σε χρωματιστά τρόλει κήπου ενώ οι φυλακισμένοι στα μπουντρούμια θα διαθέτουν ένα υπέροχο φωτιστικό δαπέδου ηλιακής πάντα ενέργειας 35 ευρώ μου ξέφυγε, μια πολυθρόνα με φινίρισμα από λακαρισμένο ξύλο σημύδας καθώς και ένα φούξια δοχείο κρεμοσάπουνου. Όμως η μεγάλη έκπληξη θα γίνει στους ανέργους: η αίθουσα αναμονής στον ΟΑΕΔ θα διαθέτει χαλιά Gilda Blom με χαμηλό πέλος, κουνιστές καρέκλες από επιχρωμιωμένο ατσάλι και περιστρεφόμενα σκαμπό μπαρ με εμφανή στόχο τις νέες ηλικίες. Τελευταίο και καλύτερο: οι μπάτσοι δε θα τρομάζουν πια τους πολίτες αφού το ξύλο που θα τρώμε τώρα πια θα έχει βάση φιλική, μιας και τα γκλόπ τους θα είναι φτιαγμένα εννοείται από παρθένο ξύλο ακακίας. τι να πονέσει η ακακία.

Ετικέτες

ΖΩΗ ΜΕΧΡΙ ΝΕΟΤΕΡΑΣ

3.5.11 / / σχόλια (1)


7 ώρες στη κορυφή 
δε κατάλαβα ένα πράγμα:
ήθελε να πέσει στο κενό
ή μήπως μέσα στο φουγάρο;

εδώ μια υποψία 

Ετικέτες

ΣΕ ΦΑΣΗ

2.5.11 / / σχόλια (3)



Το βράδυ

Τι ήταν αυτή η ξαφνική ευτυχία
Αναβαν φώτα στις βεράντες της ψυχής μου
ανέμιζε στα ολάνοιχτα παράθυρα
μ' ένα προχώρημα της άνοιξης
δειλά μες στο αθέατο καλοκαίρι
Τότε κατάλαβα τη νιότη μου ν' ανοίγει
σαν τα λουλούδια και τους στίχους να καρπίζει
κήποι και ποιήματα ποτιστικά πλημμύρα
όχι καρδιά μου τόση ευτυχία

Aλέξης Ασλάνογλου



Ετικέτες

ΣΑΚΑΤΕΜΕΝΟΙ Αναγνώστες

ΤΟΥΡΛΟΥΜΠΟΥΚΙ

+Επιτέλους διακοπές
+Το αερόστατο
+Πέραμα
+Αναρχία
+Χόμλες
+Νεκρόπολη
+Παλαιστίνη
+Φόβος θανάτου
+Ο σπυ.
+Packman
+Ελεύθερη ώρα
+Ξεχασμένη φωτογραφία
+Θάλασσα
+Στον οδοντίατρο
+Ποσάδας
+Ότι λέω δε το είπα
+Εγώ κι εσύ
+Η τέχνη του δρόμου
+Debate
+H ψυχραιμία είναι ενοχή
+Καρέ της δευτέρας
+Τζόβενο
+Άγιος Παντελεήμονας
+Πρακτέο
+Κράτος εσπρέσσο
+Μαρκογιαννάκης
+Κοράνι
+Θάνατος στο στόμα
+CULT
+Κουκουλονόμος
+Ήρωες
+Λόρδος Μπάυρον
+Φρούτα του δάσους
+Σκαραμαγκά
+Ρουστίκ
+Άνοιξη
+Η γραφή σε 100 χρόνια
+Προυστ
+Μια ονείρωξη: καταξίωση
+Θήλυ
+Θήλυ Νο2
+Μανιφέστο εντομολογίας
+Κατερίνα Γώγου
+Θεωρία
+220.000 φύλλα
+Σκάει ο τζίτζικάς;
+Πνίγεται ο κροκόδειλος;
+Αναρχικός ή κράτος
+Παράξενο πρωινό
+Λετρισμός
+Νόμος
+Η φυσική του φασισμού
+Εδώ παπάς, εκεί παπάς
+Το κράτος είναι ο έλγιν
+Οικονομοκρατία
+Μονμάρτη
+Μπουκόφσκι
+Ουροβόρος όφις
+Ποίηση δωματίου
+Το χελιδόνι
+Χαλεπάς
+Πνευματικά δικαιώματα
+Γροθιά προς τα πάνω
+Φαιό
+Τα μυρμήγκια
+Δύο ξένοι στην ίδια πόλη
+Έχεις διδακτορικό;
+Καγιέν στις φλόγες
+H αυτοκτονία μου
+Ασφαλίτης
+Άγδιστις
+Ποιητής
+Το κλεφτρόνι
+Κ. Βήτα
+Άσπονδος
+Σύνδρομο Stendhal
+Πτέρυγα σκαρπαλέζου
+Παπανδρέου
+Το τέλος της γης
+Μίροσλαβ σωτηρίου
+Φίλα με
+Ηδονή
+Υπουργείο ηδονής
+Ακομπανιαμέντο
+Προικοσύμφωνη εξουσία
+Διάβολος
+Ο δρίτσας στη βουλή
+Καμράν ατίφ
+Nikolla todi
+Αχελώος
+Φιγούρα θανάτου
+Ελάφι κι ιστορία
+Το τηλεφώνημα
+Το απροσδόκητο
+Coltrane
+Πάντειο
+Ο αρχηγός
+Αντάρτικο
+Ακυβέρνητος κάμπος
+Ε75
+Θέλω να φύγω
+Βοβοτάδες
+Εισπρακτικές εταιρίες
+Levi-strauss
+Τλούπας
+Μυστικός δείπνος
+Σουλφαμιδόσκονη
+Ο συλλέκτης
+Αλέκτορας
+Μαμά δύση
+Μίλαν
+Λιανοκλάδι
+Ο κούνελος
+Μαριάννα βαρδινογιάννη
+Δικαστήρια Πειραιά
+Ρεσάλτο
+Βι.πε. λαμίας
+Μετα-ορισμοί
+Τετράποδος βούδας
+Το πείραμα
+Image
+Hit counter
+Mη φεύγεις
+Ασέξουαλ
+Τρίπτυχο
+Ακομινάτου
+Τεφλόν
+Βοnano
+Mentos
+Καυτερή πιπεριά
+Το παράλογο
+Μοναξιά
+Παλαιοκώστας
+Parking λιβανάτες
+Ταξίδι ακριβείας
+Τίτλοι ειδήσεων
+Λίμνη πλαστήρα
+Η διπλανή πόρτα
+History channel
+Βανδαλισμός
+Τζαζ
+Oικογενειακά δαιμόνια
+Ρίτσος
+Βαγδάτη

:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ: ΚΑΛΕΣΜΑ
KAI O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΛΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ: ΔΕΣ ΤΟ

ΦΑΕ ΤΟΥΣ ΑΣΤΟΥΣ

ο χάος

ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΣΥ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ;

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ENA MOYΣΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ PUNK ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ; ΠΑΤΑ ΕΔΩ